يَتَوَٰرَىٰ مِنَ ٱلْقَوْمِ مِن سُوٓءِ مَا بُشِّرَ بِهِۦٓ  ۚ أَيُمْسِكُهُۥ عَلَىٰ هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُۥ فِى ٱلتُّرَابِ  ۗ أَلَا سَآءَ مَا يَحْكُمُونَ

йəтəвəəрōō минəль-ќōуми миŋŋ-суу`и мəə бушширō биh, əйумсикуhу 'əлəə hуунин əм йəдуссуhу фиит-турōōб, əлəə сəə`ə мəə йəhкумуун

Скрывается он от народа [своего] из-за [вести] дурной, которой был обрадован. [И думает он], удержать ли её, [несмотря] на позор, или закопать её в землю? О да! [Как] плохо рассуждают они!

O, verilmiş mücdənin pisliyindən öz qəbiləsindən qaçıb gizlənər (və bilməz ki,) görəsən onu xəcalətlə saxlasın, ya (diri-diri) torpaq altında gizlətsin? Bilin, pis hökm çıxarırlar!

He hides from the people out of distress at the news he has been brought: shall he retain it in humiliation, or bury it in the ground! Behold! Evil is the judgement that they make.