أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ٱلْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُۥ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُۥٓ  ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا

уулəə`икəль-лəз̃иинə йəд'уунə йəбтəґуунə илəə рōббиhимуль-вəсиилəтə əййуhум əќрōбу вəйəрджуунə рōhмəтəhу вəйəхōōфуунə 'əз̃əəбəh, иннə 'əз̃əəбə рōббикə кəəнə мəhз̃уурō

Те, к которым взывают они, [сами] ищут к Господу своему наиболее близкое средство, и надеются они на милость Его, и боятся наказания Его. Поистине, наказания Господа твоего до́лжно опасаться!

(Bu kafirlərin tanrı kimi) çağırdıqlarının özləri hansının (Allaha) daha yaxın olması(nı bilmək) üçün öz Rəbbinə bir vasitə axtarır, Onun rəhmətinə ümid bəsləyir və Onun əzabından qorxurlar. Həqiqətən, sənin Rəbbinin əzabı qorxulası və çəkiniləsidir.

They [themselves] are the ones who supplicate, seeking a recourse to their Lord, whoever is nearer [to Him], expecting His mercy and fearing His punishment.’ Indeed your Lord’s punishment is a thing to beware of.