وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى ٱلْإِنسَٰنِ أَعْرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ  ۖ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ كَانَ يَـُٔوسًا

вə`из̃əə əн'əмнəə 'əлəəль-иŋŋсəəни ə'рōдō вəнə`əə биджəəнибиh, вə`из̃əə мəссəhуш-шəрру кəəнə йə`уусə

И [всякий раз], когда наделяли Мы благами человека, отвращался он и отстранялся [в гордыне]. И когда касалось его зло, становился он отчаянным.

İnsana (sağlamlıq, mal və məqam) nemət(i) bəxş edəndə o, üz döndərər və özünü Bizdən uzaqlaşdırar, ona (xəstəlik və yoxsulluq kimi) bir şər yetişəndə isə bərk naümid olar.

When We bless man, he is disregardful and turns aside; but when an ill befalls him, he is despondent.