وَدَخَلَ جَنَّتَهُۥ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ قَالَ مَآ أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَٰذِهِۦٓ أَبَدًا

вəдəхōлə джəннəтəhу вəhувə з̃ōōлимул-линəфсиhи ќōōлə мəə əз̃унну əŋŋ-тəбиидə həəз̃иhи əбəдə

И вошёл он в сад свой, будучи несправедливым к себе самому, и сказал: «Не думаю я, что исчезнет [сад] этот когда-либо.

(Əqidə və əməlinin pisliyi baxımından) özünə zülm etdiyi halda, (yoldaşı ilə birgə) öz bağına daxil olaraq dedi: «Bu bağın nə zamansa məhv olmasını güman etmirəm».

He entered his garden while he wronged himself. He said, ‘I do not think that this will ever perish,