وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعْدِ ٱلذِّكْرِ أَنَّ ٱلْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِىَ ٱلصَّٰلِحُونَ

вəлəќōд кəтəбнəə фииз-зəбуури мимм-бə'диз̃-з̃икри əннəль-əрдō йəриc̃уhəə 'ибəəдийəс-сōōлиhуун

И ведь уже написали Мы в Псалтири [Давида] после Напоминания, что землю унаследуют рабы Мои праведные.

Həqiqətən, Biz (Lövhi-Məhfuzdan sonra bütün səma kitablarında), Zikrdən (Musanın Tövratından) sonra (Davudun) Zəbur(un)da (və bu kitabların hamısından sonra Quranda) yazdıq və qərara aldıq ki, bu yerin varisi (sahibi, hakimi və bərəkətlərindən tam istifadə edən) Mənim saleh bəndələrim olacaqlar (və bunları qəsbkarların və zalım rəhbərlərin əlindən alıb ədalət imamları və onların canişinlərinə ötürəcəklər).

Certainly We wrote in the Psalms, after the Torah: ‘Indeed My righteous servants shall inherit the earth.’