وَوَهَبْنَا لِدَاوُۥدَ سُلَيْمَٰنَ  ۚ نِعْمَ ٱلْعَبْدُ  ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ

вəвəhəбнəə лидəəвуудə сулəймəəн, ни'мəль-'əбд, иннəhу əувəəб

И даровали Мы Давиду Соломона — как прекрасен сей раб! Поистине, он [был] обращающимся [с покаянием]!

Biz Davuda (oğlu) Süleymanı əta etdik. O, gözəl bəndə idi. Həqiqətən, o, (Bizə tərəf) çox qayıdan idi.

And to David We gave Solomon—what an excellent servant he was! Indeed, he was a penitent [soul].