ذَٰلِكُم بِأَنَّهُۥٓ إِذَا دُعِىَ ٱللَّهُ وَحْدَهُۥ كَفَرْتُمْ  ۖ وَإِن يُشْرَكْ بِهِۦ تُؤْمِنُواْ  ۚ فَٱلْحُكْمُ لِلَّهِ ٱلْعَلِىِّ ٱلْكَبِيرِ

з̃əəликумм-би`əннəhу из̃əə ду'ийəл-лаhу вəhдəhу кəфəртум, вə`ий-йушрōк биhи ту`минуу, фəəльhукму лильлəhиль-'əлиййиль-кəбиир

Это — [наказание] вам за то, что, когда взывали [лишь к] Аллаху одному, не верили вы, а когда придавали Ему в сотоварищи [идолов], верили вы. Решение же [об участи их лишь] у Аллаха Возвышенного, Великого.

Bu (əzablar) ona görədir ki, Allah tək çağırılan zaman siz (Onun birliyinə) küfr edirdiniz və ona şərik qoşulanda (həmin şeyə) iman gətirirdiniz. Buna görə də hakimlik uca məqamlı və böyük Allaha məxsusdur.

[They will be told,] ‘This [plight of yours] is because, when Allah was invoked alone, you would disbelieve, but if partners were ascribed to Him you would believe. So the judgment belongs to Allah, the All-exalted, the All-great.’