مُهْطِعِينَ مُقْنِعِى رُءُوسِهِمْ لَا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ  ۖ وَأَفْـِٔدَتُهُمْ هَوَآءٌ

муhты'иинə муќни'ии ру`уусиhим лəə йəртəдду илəйhим тōрфуhум, вə`əф`идəтуhум həвəə

[и устремятся они к месту сбора] с вытянутой [шеей], с запрокинутой головой, и не возвращаются к ним взоры их, и сердца их пусты [от безнадёжности].

Boyunlarını uzadıb başlarını yuxarı qaldıran halda gözlərini belə qırpmazlar. Onların qəlbləri (dəhşətin çoxluğundan hər hansı bir fikir və diqqətdən) boşdur.

Scrambling with their heads upturned, there will be a fixed gaze in their eyes, and their hearts will be vacant.