وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤْمِنُوٓاْ إِذْ جَآءَهُمُ ٱلْهُدَىٰٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَبَعَثَ ٱللَّهُ بَشَرًا رَّسُولًا

вəмəə мəнə'əн-нəəсə əй-йу`минуу из̃ джəə`əhумуль-hудəə ильлəə əŋŋ-ќōōлюю əбə'əc̃əл-лаhу бəшəрōр-рōсуулə

И [ничто] не препятствовало людям, чтобы уверовали они, когда пришло к ним руководство [истинное], кроме того, что сказали они: «Неужели отправил Аллах человека посланником?»

İnsanlara hidayət (Peyğəmbərin və Quranın dəvəti) gələn zaman onların iman gətirmələrinə yalnız «Allah peyğəmbərliyə bəşər göndərib?» demələri mane oldu. (Belə ki, onların əqidələrinə görə, peyğəmbər mələklərdən olmalı idi.)

Nothing has kept these people from believing when guidance came to them, but their saying, ‘Has Allah sent a human as an apostle?!’