فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ ٱلَّيْلُ رَءَا كَوْكَبًا  ۖ قَالَ هَٰذَا رَبِّى  ۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَآ أُحِبُّ ٱلْءَافِلِينَ

фəлəммəə джəннə 'əлэйhиль-лэйлю рō`əə кəукəбə, ќōōлə həəз̃əə рōббий, фəлəммəə əфəлə ќōōлə лəə уhиббуль-əəфилиин

Когда же покрыла его [мраком своим] ночь, увидел он звезду [и] сказал: «[Разве] это Господь мой?» Когда же закатилась она, сказал он: «Не люблю я закатывающихся».

Beləliklə, gecə onun üzərinə qaranlıq pərdə çəkən zaman o, bir ulduz gördü (və müşriklərlə mübahisə etmək üçün) dedi: «Bu mənim Rəbbimdir». Elə ki, (həmin ulduz) batdı (İbrahim) dedi: «Mən batanları sevmirəm».

When night darkened over him, he saw a star and said, ‘This is my Lord!’ But when it set, he said, ‘I do not like those who set.’