فَأَرَدْنَآ أَن يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكَوٰةً وَأَقْرَبَ رُحْمًا

фə`əрōднəə əй-йубдилəhумəə рōббуhумəə хōйрōмм-минhу зəкəəтəу-вə`əќрōбə руhмə

Beləliklə, Rəbblərinin onlara paklıqda (ruhunun küfr və itaətsizlikdən pak olması baxımından) daha yaxşı və mərhəmət və mehribanlıqda daha yaxın (olan bir övlad) əvəz verməsini istədik.

وَأَمَّا ٱلْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَٰمَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِى ٱلْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُۥ كَنزٌ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَٰلِحًا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبْلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنزَهُمَا رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ  ۚ وَمَا فَعَلْتُهُۥ عَنْ أَمْرِى  ۚ ذَٰلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا

вə`əммəəль-джидəəру фəкəəнə лиґулəəмəйни йəтиимəйни фииль-мəдиинəти вəкəəнə тəhтəhу кəŋŋзуль-лəhумəə вəкəəнə əбууhумəə сōōлиhəн фə`əрōōдə рōббукə əй-йəблюґōō əшуддəhумəə вəйəстəхриджəə кəŋŋзəhумəə рōhмəтəмм-мир-рōббик, вəмəə фə'əльтуhу 'əн əмрий, з̃əəликə тə`виилю мəə лəм тəсты'-'əлэйhи сōбрō

Divara gəldikdə isə: O, şəhərdə olan iki yetim yeniyetmə oğlanın idi və onun altında o ikisi üçün bir xəzinə var idi. Onların ataları da yaxşı əməl sahibi olmuş şəxs idi. Beləliklə sənin Rəbbin o ikisinə qarşı mərhəmətli olduğu üçün, o ikisinin həddi-büluğa yetişmələrini və öz xəzinələrini çıxarmalarını istədi. Və mən bunu öz istəyimlə etmədim. (Sənə danışdığım) bu (sirlər), səbr edə bilmədiyin əhvalatların yozumudur».

وَيَسْـَٔلُونَكَ عَن ذِى ٱلْقَرْنَيْنِ  ۖ قُلْ سَأَتْلُواْ عَلَيْكُم مِّنْهُ ذِكْرًا

вəйəс`əлююнəкə 'əŋŋ-з̃ииль-ќōрнəйн, ќуль сə`əтлюю 'əлэйкум-минhу з̃икрō

(Ya Peyğəmbər!) Səndən Zülqərneyn barəsində soruşurlar, de: «Tezliklə sizin üçün onun barəsində (Qurandan) ayələr oxuyacağam».

إِنَّا مَكَّنَّا لَهُۥ فِى ٱلْأَرْضِ وَءَاتَيْنَٰهُ مِن كُلِّ شَىْءٍ سَبَبًا

иннəə мəккəннəə лəhу фииль-əрды вə`əəтəйнəəhу миŋŋ-кулли шэй`ин сəбəбə

Həqiqətən, Biz ona yer üzündə qüdrət verdik və onun ixtiyarında (istədiyi) hər bir şeydən (elm, qüdrət və imkanat kimi) səbəb və vasitələr qoyduq.

فَأَتْبَعَ سَبَبًا

фə`əтбə'ə сəбəбə

O da bir yol və səbəbin arxasınca (yer üzünün qərb istiqamətinə) getdi.

حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِى عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوْمًا  ۗ قُلْنَا يَٰذَا ٱلْقَرْنَيْنِ إِمَّآ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّآ أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا

həттəə из̃əə бəлəґō мəґрибəш-шəмси вəджəдəhəə тəґрубу фии 'əйнин həми`əтиу-вəвəджəдə 'иŋŋдəhəə ќōумə, ќульнəə йəə з̃əəль-ќōрнəйни иммəə əŋŋ-ту'əз̃з̃ибə вə`иммəə əŋŋ-тəттəхыз̃ə фииhим hуснə

Nəhayət, günəşin batdığı yerə (ehtimal ki, Afrikanın qərbinə, okean sahilinə) çatanda, günəşi (sanki) isti və palçıqlı çeşmədə batan gördü və orada (kafir) bir tayfa tapdı. Dedik: «Ey Zülqərneyn, (onların barəsində ixtiyar sahibisən) ya əzab verər və yaxud onların haqqında gözəl bir yol tutarsan».

قَالَ أَمَّا مَن ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُۥ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَىٰ رَبِّهِۦ فَيُعَذِّبُهُۥ عَذَابًا نُّكْرًا

ќōōлə əммəə мəŋŋ-з̃ōлəмə фəсəуфə ну'əз̃з̃ибуhу c̃уммə йурōдду илəə рōббиhи фəйу'əз̃з̃ибуhу 'əз̃əəбəн-ннукрō

Dedi: «(Özünə) zülm edən (və küfr və şirkdə qalan) şəxsə gəlincə, ona tezliklə (öldürməklə) əzab verəcəyik. O, sonra öz Rəbbinə tərəf qaytarılacaqdır. Beləliklə (Rəbbi də) ona misli görünməmiş bir əzab verəcəkdir».

وَأَمَّا مَنْ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحًا فَلَهُۥ جَزَآءً ٱلْحُسْنَىٰ  ۖ وَسَنَقُولُ لَهُۥ مِنْ أَمْرِنَا يُسْرًا

вə`əммəə мəн əəмəнə вə'əмилə сōōлиhəн фəлəhу джəзəə`əнль-hуснəə, вəсəнəќуулю лəhу мин əмринəə йусрō

«Və iman gətirən və yaxşı iş görən şəxsə gəldikdə isə, onun üçün çox gözəl bir mükafat vardır və tezliklə öz əmrlərimizdən ona asan bir söz deyəcəyik (ona asan işlər buyurarıq)».

ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا

c̃уммə əтбə'ə сəбəбə

Sonra (yer üzünün şərq istiqamətinə) bir yol və səbəbin arxasınca getdi.

حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ ٱلشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَىٰ قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتْرًا

həттəə из̃əə бəлəґō мəтли'əш-шəмси вəджəдəhəə тəтлю'у 'əлəə ќōумиль-лəм нəдж'əль-лəhум-миŋŋ-дууниhəə ситрō

Nəhayət, günəşin çıxdığı yerə (yer üzünün şərqinin ən son yaşayış məntəqəsinə) çatanda, gördü ki, günəş, müqabilində onlar üçün heç bir örtük (paltar hazırlamaq, ağac əkmək, kölgəlik qurmaq və ya onların vasitələrini düzəltmək istedadı) vermədiyimiz bir qövmün üzərinə doğur.