فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا رَكِبَا فِى ٱلسَّفِينَةِ خَرَقَهَا  ۖ قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا إِمْرًا

фəəŋŋтōлəќōō həттəə из̃əə рōкибəə фиис-сəфиинəти хōрōќōhəə, ќōōлə əхōрōќтəhəə литуґриќō əhлəhəə лəќōд джи`тə шэй`əн имрō

Beləliklə, hər ikisi yola düşdülər. Nəhayət elə ki, gəmiyə mindilər (Xızr balta ilə) onu deşdi. Musa dedi: «Gəmini deşdin ki, onun adamlarını suda qərq edəsən?! Doğrudan da böyük bir faciə törətdin!»

قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًا

ќōōлə əлəм əќуль иннəкə лəŋŋ-тəстəтыы'ə мə'ийə сōбрō

Dedi: «Məgər sənə demədim ki, mənim yanımda əsla səbr edə bilməzsən?»

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِى بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِى مِنْ أَمْرِى عُسْرًا

ќōōлə лəə ту`əəхыз̃нии бимəə нəсииту вəлəə турhиќнии мин əмрии 'усрō

Dedi: «Məni unutduğum şeyə (bir şey soruşmamaq barəsində verdiyim vədi unutduğuma) görə məzəmmət etmə və məni işimdə məşəqqət və çətinliyə vadar etmə».

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا لَقِيَا غُلَٰمًا فَقَتَلَهُۥ قَالَ أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةًۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ لَّقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا

фəəŋŋтōлəќōō həттəə из̃əə лəќийəə ґулəəмəн фəќōтəлəhу ќōōлə əќōтəльтə нəфсəн зəкиййəтəмм-биґōйри нəфсиль-лəќōд джи`тə шэй`əн-ннукрō

Beləliklə, hər ikisi yola düşdülər. Nəhayət elə ki, yeniyetmə bir oğlanla rastlaşdılar (Xızır görən kimi dərhal) onu öldürdü. Musa dedi: «Heç bir qətl törətmədiyi halda günahsız bir insanı öldürdün?! Doğrudan da (şəriət və ağıl baxımından) bəyənilməz bir iş gördün!»

 ۞ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًا

ќōōлə əлəм əќуль-лəкə иннəкə лəŋŋ-тəстəтыы'ə мə'ийə сōбрō

(Xızır yenə də) dedi: «Məgər sənə demədim ki, mənim yanımda əsla səbr edə bilməzsən?»

قَالَ إِن سَأَلْتُكَ عَن شَىْءٍۭ بَعْدَهَا فَلَا تُصَٰحِبْنِى  ۖ قَدْ بَلَغْتَ مِن لَّدُنِّى عُذْرًا

ќōōлə иŋŋ-сə`əльтукə 'əŋŋ-шэй`имм-бə'дəhəə фəлəə тусōōhибний, ќōд бəлəґтə миль-лəдуннии 'уз̃рō

Dedi: «Əgər bundan sonra səndən bir şey soruşsam, daha mənimlə yoldaşlıq etmə. Çünki həqiqətən, mənim yanımda (qəbul olunan) üzürün var».

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَيَآ أَهْلَ قَرْيَةٍ ٱسْتَطْعَمَآ أَهْلَهَا فَأَبَوْاْ أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارًا يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥ  ۖ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْرًا

фəəŋŋтōлəќōō həттəə из̃əə əтəйəə əhлə ќōрйəтин-стəт'əмəə əhлəhəə фə`əбəу əй-йудōййифууhумəə фəвəджəдəə фииhəə джидəəрōй-йурииду əй-йəŋŋќōддō фə`əќōōмəh, ќōōлə лəу ши`тə лəəттəхōз̃тə 'əлэйhи əджрō

Beləliklə, hər ikisi (yenə) yola düşdülər. Bir kəndin əhalisinə çatanda, oranın camaatından yemək istədilər. Onlar bu ikisini qonaq etməkdən imtina etdilər. (Xızırla Musa) orada uçmaq üzrə olan bir divar gördülər. (Xızır) onu(n təməlini təzələməklə, yaxud təmir etməklə, yaxud ona dirək vurmaqla) dikəltdi. Musa dedi: «Əgər istəsəydin, əlbəttə bu əmələ görə bir muzd alardın!»

قَالَ هَٰذَا فِرَاقُ بَيْنِى وَبَيْنِكَ  ۚ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا

ќōōлə həəз̃əə фирōōќу бэйнии вəбэйник, сə`унəбби`укə битə`виили мəə лəм тəстəты'-'əлэйhи сōбрō

Dedi: «Bu (indi), mənimlə sənin aranda olan ayrılıq (vaxtı)dır. Tezliklə (indi) səni səbr edə bilmədiyin şeyin gələcəyindən (həmin işlərin hədəfindən və onların yerinə yetirilmələrinin daha xeyirli olmasının səbəblərindən) xəbərdar edəcəyəm».

أَمَّا ٱلسَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَٰكِينَ يَعْمَلُونَ فِى ٱلْبَحْرِ فَأَرَدتُّ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَآءَهُم مَّلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًا

əммəəс-сəфиинəту фəкəəнəт лимəсəəкиинə йə'мəлююнə фииль-бəhри фə`əрōтту əн ə'иибəhəə вəкəəнə вəрōō`əhум-мəликуй-йə`хуз̃у кульлə сəфиинəтин ґōсбə

Gəmiyə gəldikdə: O, dənizdə işləyən yoxsulların idi. Mən onu nöqsanlı etmək istədim, çünki onların yolunun üstündə bütün (salamat) gəmiləri zorla ələ keçirən bir padşah var idi.

وَأَمَّا ٱلْغُلَٰمُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينَآ أَن يُرْهِقَهُمَا طُغْيَٰنًا وَكُفْرًا

вə`əммəəль-ґулəəму фəкəəнə əбəвəəhу му`минəйни фəхōшиинəə əй-йурhиќōhумəə туґйəəнəу-вəкуфрō

O yeniyetmə oğlana gəldikdə isə: (O, kafir və azğın,) ata-anası (isə) mömin idilər. Buna görə də, onun o ikisini (ata-anasını əməldə) azğınlığa və (etiqadda) küfrə vadar etməsindən qorxduq.