وَأَشْرِكْهُ فِىٓ أَمْرِى
вə`əшрикhу фии əмрий
Və onu işimə (ilahi tapşırığın Sənin tərəfindən çatdırılması işinə) şərik et
كَىْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًا
кəй нусəббиhəкə кəc̃иирō
ki, Səni (qibtilərin və fironçuların arasında aşkarcasına) pak sifətlərlə çox mədh edək və (şəriki olmaqdan) pak (və uzaq) bilək.
إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرًا
иннəкə куŋŋтə бинəə бəсыырō
Çünki Sən bizi (biz əhli-beyti, həmçinin bizim Səni pak sifətlərlə mədh etməyimizi və Səni yada salmağa bağlılığımızı) həmişə görürsən.
قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَٰمُوسَىٰ
ќōōлə ќōд уутиитə су`лəкə йəə муусəə
(Allah) buyurdu: Ey Musa, şübhəsiz, istədiklərinin hamısı sənə verildi.
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَىٰٓ
вəлəќōд мəнəннəə 'əлэйкə мəррōтəн ухрōō
Əlbəttə, Öz lütflərimizi sənə bir dəfə də şamil et(miş)dik.
إِذْ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ
из̃ əуhəйнəə илəə уммикə мəə йууhəə
(Sənin nicatın barəsində) lazım olanı ananın qəlbinə ilham etdiyimiz zaman.
أَنِ ٱقْذِفِيهِ فِى ٱلتَّابُوتِ فَٱقْذِفِيهِ فِى ٱلْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ ٱلْيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّى وَعَدُوٌّ لَّهُۥ ۚ وَأَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّى وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِىٓ
əни-ќз̃ифииhи фиит-тəəбуути фəəќз̃ифииhи фииль-йəмми фəльйульќиhиль-йəмму бис-сəəhили йə`хуз̃hу 'əдуувул-лии вə'əдуувуль-лəh, вə`əльќōйту 'əлэйкə мəhəббəтəмм-миннии вəлитуснə'ə 'əлəə 'əйний
(Ona ilham etdik) ki: Onu bir sandığa qoy və onu dənizə at. Sonra (Bizim əzəli istəyimiz belə oldu ki,) gərək dəniz onu, Mənim və onun düşməninin götürməsi üçün sahilə atsın. Və (bir sıra xeyirlərə görə və) həmçinin (öhdənə yüksək məqam götürəcəksən deyə) Öz nəzarətim altında tərbiyə alıb yetişməyin üçün Öz tərəfimdən (qəlblərə) sənin məhəbbətini saldım.
إِذْ تَمْشِىٓ أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ مَن يَكْفُلُهُۥ ۖ فَرَجَعْنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ۚ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنَٰكَ مِنَ ٱلْغَمِّ وَفَتَنَّٰكَ فُتُونًا ۚ فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِىٓ أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَىٰ قَدَرٍ يَٰمُوسَىٰ
из̃ тəмшии ухтукə фəтəќуулю həль əдуллюкум 'əлəə мəй-йəкфулюh, фəрōджə'нəəкə илəə уммикə кəй тəќōррō 'əйнуhəə вəлəə тəhзəн, вəќōтəльтə нəфсəн фəнəджджəйнəəкə минəль-ґōмми вəфəтəннəəкə футуунə, фəлəбиc̃тə синиинə фии əhли мəдйəнə c̃уммə джи`тə 'əлəə ќōдəрий-йəə муусəə
O zaman bacın (sənin sandığının arxasınca) gedir və (uşaq üçün dayə axtaran fironçulara) deyirdi: Sizə onu(n qorunmasını və ona süd verilməsini) öhdəsinə götürən bir adam göstərimmi? Belələliklə, gözləri aydın olsun və qəm yeməsin deyə səni anana qaytardıq. Həmçinin (fironçulardan) birini öldürdün (və onlar da səni öldürmək qərarına gəldilər). Belə olan halda Biz səni həmin qəmdən qurtardıq və bir sıra imtahanlarla sınadıq. Beləliklə, illərlə Mədyən əhalisinin arasında qaldın. Sonra ey Musa, (Bizim əzəli) qərar(ımız və yüksək mənəvi kamilliklər) əsasında (peyğəmbərlik məqamına) gəldin.