قَالَ لَهُم مُّوسَىٰ وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُواْ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُم بِعَذَابٍ  ۖ وَقَدْ خَابَ مَنِ ٱفْتَرَىٰ

ќōōлə лəhум-муусəə вəйлəкум лəə тəфтəруу 'əлəл-лаhи кəз̃ибəн фəйусhитəкумм-би'əз̃əəб, вəќōд хōōбə мəни-фтəрōō

Musa onlara dedi: Vay olsun sizə! («Bütlər Allahın şərikləridir» və «bu möcüzələr sehr və cadudur» deməklə) Allaha yalan yaxmayın ki, əzabla sizin kökünüzü kəsər. Və əlbəttə kim yalan yaxdısa naümid oldu.

فَتَنَٰزَعُوٓاْ أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجْوَىٰ

фəтəнəəзə'уу əмрōhумм-бэйнəhум вə`əсəрруун-нəджвəə

Beləliklə, onlar öz aralarında işləri barədə ixtilaf və çəkişməyə düşdülər və bu pıçıltını gizlətdilər.

قَالُوٓاْ إِنْ هَٰذَٰنِ لَسَٰحِرَٰنِ يُرِيدَانِ أَن يُخْرِجَاكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ ٱلْمُثْلَىٰ

ќōōлюю ин həəз̃əəни лəсəəhирōōни йуриидəəни əй-йухриджəəкум-мин əрдыкумм-бисиhриhимəə вəйəз̃həбəə битōрииќōтикумуль-муc̃лəə

(Nəhayət sehrbazlar bir-birlərinə və ya fironçular onlara) dedilər: Doğrudan da, bu iki nəfər sehrbazdır və öz sehrləri ilə sizi torpağınızdan çıxarmaq və sizin yüksək dini yolunuzu (bütpərəstliyi) yox etmək istəyirlər.

فَأَجْمِعُواْ كَيْدَكُمْ ثُمَّ ٱئْتُواْ صَفًّا  ۚ وَقَدْ أَفْلَحَ ٱلْيَوْمَ مَنِ ٱسْتَعْلَىٰ

фə`əджми'уу кəйдəкум c̃уммə-туу сōффə, вəќōд əфлəhəль-йəумə мəни-стə'лəə

Buna görə də özünüzün cadu hiylələrinizi düşüncə və diqqət ilə toplayın, sonra hamınız (onların qarşısında) bir sırada dayanın. Doğrudan da, bu gün üstünlük əldə edən kəs nicat tapacaqdır.

قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلْقِىَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَىٰ

ќōōлюю йəə муусəə иммəə əŋŋ-тульќийə вə`иммəə əн-нəкуунə əувəлə мəн əльќōō

(Təyin edilmiş vaxtda hamı gəlib çıxdıqdan sonra sehrbazlar) dedilər: Ey Musa, ya (əlində olanı əvvəlcə) sən atırsan, ya da əvvəlcə atan biz olaq.

قَالَ بَلْ أَلْقُواْ  ۖ فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِن سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَىٰ

ќōōлə бəль əльќуу, фə`из̃əə hибəəлюhум вə'исыййуhум йухōййəлю илəйhи миŋŋ-сиhриhим əннəhəə тəс'əə

Musa dedi: Xeyr, siz atın. (Onlar atdılar.) Beləliklə, onların kəndir və əsaları sehr nəticəsində birdən Musanın xəyalında sürətlə (ora-bura) gedən təsəvvürü yaratdı.

فَأَوْجَسَ فِى نَفْسِهِۦ خِيفَةً مُّوسَىٰ

фə`əуджəсə фии нəфсиhи хыыфəтəмм-муусəə

Belə olan halda Musa (insan təbiətinə görə və ya camaatın onlara inanmaları cəhətindən) qəlbində bir qorxu hiss etdi.

قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْأَعْلَىٰ

ќульнəə лəə тəхōф иннəкə əŋŋтəль-ə'лəə

Dedik: Qorxma, şübhəsiz, sən özün üstünsən.

وَأَلْقِ مَا فِى يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوٓاْ  ۖ إِنَّمَا صَنَعُواْ كَيْدُ سَٰحِرٍ  ۖ وَلَا يُفْلِحُ ٱلسَّاحِرُ حَيْثُ أَتَىٰ

вə`əльќи мəə фии йəмииникə тəльќōф мəə сōнə'уу, иннəмəə сōнə'уу кəйду сəəhир, вəлəə йуфлиhус-сəəhиру həйc̃у əтəə

Sağ əlində olanı (yerə) at ki, onların qurduqlarının hamısını udsun. Çünki onların qurduqları cadugər hiyləsidir və cadugər hara getsə (və nə göstərsə) qalib gəlməz və nicat tapmaz.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ هَٰرُونَ وَمُوسَىٰ

фə`ульќийəс-сəhəрōту суджджəдəн ќōōлюю əəмəннəə бирōбби həəруунə вəмуусəə

(Musa əsanı atdı və o, əcdaha şəklinə düşüb hər şeyi uddu.) Beləliklə, sehrbazlar səcdə halında üzü üstə yerə düşüb «Musanın və Harunun Rəbbinə iman gətirdik» dedilər.