أَلَّا تَعْلُواْ عَلَىَّ وَأْتُونِى مُسْلِمِينَ

əльлəə тə'люю 'əлэййə вə`туунии муслимиин

«(Və onun məzmunu) belə(dir) ki; «Məndən üstün olmağa çalışmayın və hamılıqla təslim halında mənim yanıma gəlin».

قَالَتْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَؤُاْ أَفْتُونِى فِىٓ أَمْرِى مَا كُنتُ قَاطِعَةً أَمْرًا حَتَّىٰ تَشْهَدُونِ

ќōōлəт йəə əййуhəəль-мəлə`у əфтуунии фии əмрии мəə куŋŋту ќōōты'əтəн əмрōн həттəə тəшhəдуун

(Sonra) dedi: «Ey əyanlar və böyüklər, işim barədə mənə rəyinizi söyləyin, çünki mən heç vaxt siz yanımda olmayınca bir iş barədə qəti hökm verməmişəm».

قَالُواْ نَحْنُ أُوْلُواْ قُوَّةٍ وَأُوْلُواْ بَأْسٍ شَدِيدٍ وَٱلْأَمْرُ إِلَيْكِ فَٱنظُرِى مَاذَا تَأْمُرِينَ

ќōōлюю нəhну уулюю ќуувəтиу-вə`уулюю бə`син шəдиидиу-вəəль`əмру илəйки фəəŋŋз̃урии мəəз̃əə тə`муриин

Dedilər: «Bizim (böyük) gücümüz (qoşunumuz və sursatımız) vardır, şücaət sahibiyik, yüksək hərbi imkana malikik. Əmr sənindir. Odur ki, bax gör nə əmr edirsən».

قَالَتْ إِنَّ ٱلْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُواْ قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوٓاْ أَعِزَّةَ أَهْلِهَآ أَذِلَّةً  ۖ وَكَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ

ќōōлəт иннəль-мулююкə из̃əə дəхōлюю ќōрйəтəн əфсəдууhəə вəджə'əлюю ə'иззəтə əhлиhəə əз̃ильлəh, вəкəз̃əəликə йəф'əлююн

Dedi: «Şübhəsiz, padşahlar elə ki, bir şəhərə (ya ölkəyə) daxil olarlar, oranı xarabazara çevirərlər və ölkənin başçılarını və qüdrətlərini zəlil edərlər və (onlar adətən) belə (hərəkət) edərlər».

وَإِنِّى مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِم بِهَدِيَّةٍ فَنَاظِرَةٌۢ بِمَ يَرْجِعُ ٱلْمُرْسَلُونَ

вə`иннии мурсилəтун илəйhимм-биhəдиййəтин фəнəəз̃ырōтумм-бимə йəрджи'уль-мурсəлююн

«Mən onlara bir hədiyyə göndərəcəyəm, görüm elçilərim nə ilə (hansı halla və cavabla) qayıdacaqlar».

فَلَمَّا جَآءَ سُلَيْمَٰنَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٍ فَمَآ ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ خَيْرٌ مِّمَّآ ءَاتَىٰكُم بَلْ أَنتُم بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ

фəлəммəə джəə`ə сулəймəəнə ќōōлə əтумиддуунəни бимəəлин фəмəə əəтəəнийəл-лаhу хōйрумм-миммəə əəтəəкумм-бəль əŋŋтумм-биhəдиййəтикум тəфрōhуун

Beləliklə, (elçi) Süleymanın yanına gəldikdə (və hədiyyəni təqdim etdikdə, Süleyman) dedi: «Yoxsa mənə (azacıq) bir mal ilə yardım edirsiniz? Halbuki Allahın mənə verdiyi (peyğəmbərlik, səltənət) sizə verdiyindən daha yaxşıdır; (hədiyyənin dəyərsizliyi bir yana dursun) hələ bir siz öz hədiyyənizlə sevinirsiniz».

ٱرْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُم بِجُنُودٍ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُم مِّنْهَآ أَذِلَّةً وَهُمْ صَٰغِرُونَ

ирджи' илəйhим фəлəнə`тийəннəhумм-биджунуудиль-лəə ќибəлə лəhумм-биhəə вəлəнухриджəннəhум-минhəə əз̃ильлəтəу-вəhум сōōґируун

«Onların (mələkə və tayfasının) yanına qayıt! Biz mütləq elə bir ordu ilə onların üstünə gələcəyik ki, onun qarşısında durmağa qüdrətləri yoxdur və şübhəsiz, onları o torpaqdan əsir və zəlil halında çıxaracağıq».

قَالَ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَؤُاْ أَيُّكُمْ يَأْتِينِى بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَن يَأْتُونِى مُسْلِمِينَ

ќōōлə йəə əййуhəəль-мəлə`у əййукум йə`тиинии би'əршиhəə ќōблə əй-йə`туунии муслимиин

(Sonra) dedi: «Ey əyanlar və böyüklər, onlar hamılıqla təslim olaraq mənim yanıma gəlməzdən öncə, hansınız o qadının taxtını mənə gətirə bilər?»

قَالَ عِفْرِيتٌ مِّنَ ٱلْجِنِّ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبْلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَ  ۖ وَإِنِّى عَلَيْهِ لَقَوِىٌّ أَمِينٌ

ќōōлə 'ифриитумм-минəль-джинни əнəə əəтиикə биhи ќōблə əŋŋ-тəќуумə мимм-мəќōōмик, вə`иннии 'əлэйhи лəќōвиййун əмиин

Cinlərin çox zehinli və nəhəng olanı (ifrit) dedi: «Mən onu sən məclisdən qalxmamış sənin yanına gətirərəm və əlbəttə, mən bu iş üçün qüvvətli və etibarlıyam!»

قَالَ ٱلَّذِى عِندَهُۥ عِلْمٌ مِّنَ ٱلْكِتَٰبِ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ  ۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسْتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّى لِيَبْلُوَنِىٓ ءَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ  ۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِۦ  ۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّى غَنِىٌّ كَرِيمٌ

ќōōлəль-лəз̃ии 'иŋŋдəhу 'ильмумм-минəль-китəəби əнəə əəтиикə биhи ќōблə əй-йəртəддə илəйкə тōрфук, фəлəммəə рō`əəhу мустəќиррōн 'иŋŋдəhу ќōōлə həəз̃əə миŋŋ-фəдли рōббии лийəблювəнии ə`əшкуру əм əкфур, вəмəŋŋ-шəкəрō фə`иннəмəə йəшкуру линəфсиh, вəмəŋŋ-кəфəрō фə`иннə рōббии ґōниййун кəриим

Kitabdan (Lövhi-Məhfuzdan, ya səmavi kitablardan) bir qədər elmi olan birisi dedi: «Mən onu sən göz qırpmadan öncə və ya sənin bir şeyə baxışın həmin şeyin surətini beyinə ötürməmişdən öncə, sənin yanına gətirərəm». Beləliklə, elə ki, onu öz yanında hazır durmuş gördü, dedi: «Bu (istəyin o saat yerinə yetirilməsi, ya belə bir şəxsin mənim ümmətimdə olması) Rəbbimin fəzlindəndir və məni yoxlamağı üçündür ki, görsün şükrmü edirəm, ya nankorluq (naşükürlük)? Və kim şükr etsə, öz xeyrinə şükr edər və kim naşükürlük etsə, (bilsin ki,) Rəbbim həqiqətən, onun şükrünə möhtac deyil və kərəm sahibidir».