إِلَّا مَن ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًۢا بَعْدَ سُوٓءٍ فَإِنِّى غَفُورٌ رَّحِيمٌ

ильлəə мəŋŋ-з̃ōлəмə c̃уммə бəддəлə hуснəмм-бə'дə суу`ин фə`иннии ґōфуурур-рōhиим

«Lakin kim zülm etsə, bu pis əməldən sonra onun əvəzinə yaxşı bir iş görsə, həqiqətən, Mən çox bağışlayan və mehribanam».

وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍ  ۖ فِى تِسْعِ ءَايَٰتٍ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِۦٓ  ۚ إِنَّهُمْ كَانُواْ قَوْمًا فَٰسِقِينَ

вə`əдхыль йəдəкə фии джəйбикə тəхрудж бэйдōō`ə мин ґōйри суу, фии тис'и əəйəəтин илəə фир'əунə вəќōумиh, иннəhум кəəнуу ќōумəн фəəсиќиин

«Əlini qoynuna qoy ki, doqquz möcüzənin biri kimi parıldayan, eyibsiz-qüsursuz çıxsın. (Beləliklə) Firon və onun qövmünə sarı (yollan). Həqiqətən, onlar fasiq və itaətsiz bir qövmdürlər».

فَلَمَّا جَآءَتْهُمْ ءَايَٰتُنَا مُبْصِرَةً قَالُواْ هَٰذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ

фəлəммəə джəə`əтhум əəйəəтунəə мубсырōтəн ќōōлюю həəз̃əə сиhрумм-мубиин

Bizim aşkar və aydınlıq gətirən möcüzələrimiz onlara gəldikdə dedilər: «Bu, açıq-aşkar bir sehrdir».

وَجَحَدُواْ بِهَا وَٱسْتَيْقَنَتْهَآ أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا  ۚ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُفْسِدِينَ

вəджəhəдуу биhəə вəəстəйќōнəтhəə əŋŋфусуhум з̃ульмəу-вə'улюувə, фəəŋŋз̃ур кəйфə кəəнə 'əəќибəтуль-муфсидиин

Və ona (möcüzələrimizə) daxilən yəqinlikləri olsa da zülm və təkəbbür üzündən inkar etdilər. Bir gör, fitnə fəsad törədənlərin aqibəti necə oldu!

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ وَسُلَيْمَٰنَ عِلْمًا  ۖ وَقَالَا ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٍ مِّنْ عِبَادِهِ ٱلْمُؤْمِنِينَ

вəлəќōд əəтəйнəə дəəвуудə вəсулəймəəнə 'ильмə, вəќōōлəəль-həмду лильлəhиль-лəз̃ии фəддōлəнəə 'əлəə кəc̃ииримм-мин 'ибəəдиhиль-му`миниин

Həqiqətən, Biz Davuda və Süleymana bir elm verdik (şəriət, qəzavət, siyasət, sənət və quşların dilini başa düşmək elmi) və onlar dedilər: «Bizi öz mömin bəndələrinin çoxundan üstün tutan Allaha həmd olsun!».

وَوَرِثَ سُلَيْمَٰنُ دَاوُۥدَ  ۖ وَقَالَ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ عُلِّمْنَا مَنطِقَ ٱلطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِن كُلِّ شَىْءٍ  ۖ إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْمُبِينُ

вəвəриc̃ə сулəймəəну дəəвууд, вəќōōлə йəə əййуhəəн-нəəсу 'уллимнəə мəŋŋтыќōт-тōйри вə`уутиинəə миŋŋ-кулли шэй, иннə həəз̃əə лəhувəль-фəдлюль-мубиин

Süleyman (peyğəmbərliyi, elmi, möcüzəni və mal-dövləti) Davuddan irs olaraq apardı və dedi: «Ey insanlar, bizə quş dili öyrədildi və hər bir şeydən (mənəvi kamallardan və maddi vəsaitlərdən) bizə verildi. Həqiqətən, bu, həmin açıq-aşkar fəzilətdir».

وَحُشِرَ لِسُلَيْمَٰنَ جُنُودُهُۥ مِنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ وَٱلطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ

вəhуширō лисулəймəəнə джунуудуhу минəль-джинни вəəль`иŋŋси вəт-тōйри фəhум йуузə'уун

Süleymanın cin, insan və quşlardan ibarət olan qoşunu (döyüşə çıxmaq, ya hərbi hazırlıq üçün) toplandı. Qoşunun əvvəlinin və axırının birlikdə olması üçün hamısını bir yerə yığdılar.

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَوْاْ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّمْلُ ٱدْخُلُواْ مَسَٰكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

həттəə из̃əə əтəу 'əлəə вəəдин-нəмли ќōōлəт нəмлəтуй-йəə əййуhəəн-нəмлю-дхулюю мəсəəкинəкум лəə йəhтымəннəкум сулəймəəну вəджунуудуhу вəhум лəə йəш'уруун

Nəhayət, (onlar) «Vadin-nəmlə» (Taifdəki, ya Şamdakı qarışqa vadisinə) endikdə, bir qarışqa (hamıya elan etmək məqsədilə) dedi: «Ey qarışqalar, yuvalarınıza girin ki, Süleyman və ordusu özləri də bilmədən sizi əzməsinlər!».

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّن قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِىٓ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَىَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَٰلِحًا تَرْضَىٰهُ وَأَدْخِلْنِى بِرَحْمَتِكَ فِى عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ

фəтəбəссəмə дōōhикəмм-миŋŋ-ќōулиhəə вəќōōлə рōбби əузи'нии əн əшкурō ни'мəтəкəль-лəтии əн'əмтə 'əлэййə вə'əлəə вəəлидəййə вə`əн ə'мəлə сōōлиhəн тəрдōōhу вə`əдхыльнии бирōhмəтикə фии 'ибəəдикəс-сōōлиhиин

Süleyman onun sözünə gülümsəyib (onun kəlamını duyduğuna, məqsədini başa düşdüyünə görə şükr edərək) dedi: «Ey Rəbbim, mənim özümə və ata-anama əta etdiyin nemətə şükr etmək və Sənin razı qalacağın yaxşı iş görmək üçün ilham ver (qüvvət ver) və məni Öz rəhmətinlə saleh bəndələrinin sırasına daxil et».

وَتَفَقَّدَ ٱلطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِىَ لَآ أَرَى ٱلْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ ٱلْغَآئِبِينَ

вəтəфəќќōдəт-тōйрō фəќōōлə мəə лийə лəə əрōōль-hудhудə əм кəəнə минəль-ґōō`ибиин

Sonra Süleyman (qoşunundakı) quşları yoxlayıb dedi: «Mənə nə olub ki, Hüd-hüdü görmürəm. Yoxsa o burada deyildir?»