أَنِ ٱعْمَلْ سَٰبِغَٰتٍ وَقَدِّرْ فِى ٱلسَّرْدِ  ۖ وَٱعْمَلُواْ صَٰلِحًا  ۖ إِنِّى بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

əни-'мəль сəəбиґōōтиу-вəќōддир фиис-сəрд, вəə'мəлюю сōōлиhə, иннии бимəə тə'мəлююнə бəсыыр

«Geniş zirehlər toxu və onların toxunmasında ölçünü gözlə (halqalar həm bir-birinə, həm də paltarın hissələrinə uyğun olsun, zireh də bədənin ölçüsündə olsun) və (bu nemətlərin şükrü olaraq) yaxşı işlər görün ki, Mən etdiklərinizi görənəm».

وَلِسُلَيْمَٰنَ ٱلرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ  ۖ وَأَسَلْنَا لَهُۥ عَيْنَ ٱلْقِطْرِ  ۖ وَمِنَ ٱلْجِنِّ مَن يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِۦ  ۖ وَمَن يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ

вəлисулəймəəнəр-рииhə ґудуувуhəə шəhруу-вəрōвəəhуhəə шəhр, вə`əсəльнəə лəhу 'əйнəль-ќитр, вəминəль-джинни мəй-йə'мəлю бэйнə йəдəйhи би`из̃ни рōббиh, вəмəй-йəзиґ минhум 'əн əмринəə нуз̃иќhу мин 'əз̃əəбис-сə'иир

Və Süleyman üçün küləyi (ram etdik). (Onun) sübh gedişi (sürətlə qaçan atın gedişi ilə) bir aylıq yol və axşam gedişi də bir aylıq yol idi. Onun üçün mis bulağını axıtdıq. Cin tayfasından elələri var idi ki, Rəbbinin izni ilə xidmətində işləyirdi. Onlardan hər kəs Bizim əmrimizdən boyun qaçırırdısa, ona alovlu oddan daddırırdıq.

يَعْمَلُونَ لَهُۥ مَا يَشَآءُ مِن مَّحَٰرِيبَ وَتَمَٰثِيلَ وَجِفَانٍ كَٱلْجَوَابِ وَقُدُورٍ رَّاسِيَٰتٍ  ۚ ٱعْمَلُوٓاْ ءَالَ دَاوُۥدَ شُكْرًا  ۚ وَقَلِيلٌ مِّنْ عِبَادِىَ ٱلشَّكُورُ

йə'мəлююнə лəhу мəə йəшəə`у мимм-мəhəəриибə вəтəмəəc̃иилə вəджифəəнин кəəльджəвəəби вəќудуурир-рōōсийəəт, и'мəлюю əəлə дəəвуудə шукрō, вəќōлиилюмм-мин 'ибəəдийəш-шəкуур

Onlar onun (Süleyman) üçün istədiyi hər bir şeyi – möhkəm qəsrlər (yaxud məbədlər və ibadət mehrabları), heykəllər, böyük hovuzlara bənzər kasalar və sabit, yerindən tərpənməyən qazanlar düzəldirdilər. (Və buyurduq:) «Ey Davud ailəsi, (bu nemətlərə) şükr edin və Mənim bəndələrimdən şükr edən azdır».

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ  ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُواْ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ

фəлəммəə ќōдōйнəə 'əлэйhиль-мəутə мəə дəльлəhум 'əлəə мəутиhи ильлəə дəəббəтуль-əрды тə`кулю миŋŋсə`əтəh, фəлəммəə хōррō тəбэййəнəтиль-джинну əль-лəу кəəнуу йə'лəмуунəль-ґōйбə мəə лəбиc̃уу фииль-'əз̃əəбиль-муhиин

Ölümü onun üçün (o, əsaya söykənmiş halda olarkən) qərara aldıq (və onu öldürdük). Yalnız yerdə hərəkət edən onun əsasını yeyən bir qurd (taxtabiti) onları (ailəsini və cinləri) onun ölümündən xəbərdar etdi. (Süleyman) yerə yıxılanda (qeyb elmini bilmək iddiasında olan) cinlər başa düşdülər ki, əgər qeybi bilsəydilər, o alçaldıcı əzabda qalmazdılar. (Uzun müddət müti halda artıq çoxdan dünyasını dəyişmiş sultanın hüzurunda durmazdılar.)

لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِى مَسْكَنِهِمْ ءَايَةٌ  ۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍ وَشِمَالٍ  ۖ كُلُواْ مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَٱشْكُرُواْ لَهُۥ  ۚ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ

лəќōд кəəнə лисəбə`ин фии мəскəниhим əəйəh, джəннəтəəни 'əй-йəмииниу-вəшимəəль, кулюю мир-ризќи рōббикум вəəшкуруу лəh, бəльдəтун тōййибəтуу-вəрōббун ґōфуур

Həqiqətən, Səba qövmü üçün onların məskənlərində (Allahın qüdrəti və rəhmətinə dair) bir nişanə var idi. (Orada) sağ və sol tərəfdə iki bağça (var idi. Onlara dedik:) «Rəbbinizin ruzisindən yeyin və Ona şükr edin. (Məskəniniz) pak bir şəhərdir və Rəbbiniz də bağışlayan».

فَأَعْرَضُواْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ ٱلْعَرِمِ وَبَدَّلْنَٰهُم بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَىْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَأَثْلٍ وَشَىْءٍ مِّن سِدْرٍ قَلِيلٍ

фə`ə'рōдуу фə`əрсəльнəə 'əлэйhим сəйлəль-'əрими вəбəддəльнəəhумм-биджəннəтəйhим джəннəтəйни з̃əвəəтəй укулин хōмтыу-вə`əc̃лиу-вəшэй`имм-миŋŋ-сидрин ќōлииль

(Lakin onlar Allahdan və Onun dinindən) üz döndərdilər və Biz onlara «Ərim» bəndinin selini göndərdik. Onların (müxtəlif meyvələrlə dolu olan) iki bağını acı meyvələri, yulğun ağacları və bir qədər sidr ağacı olan iki bağa döndərdik.

ذَٰلِكَ جَزَيْنَٰهُم بِمَا كَفَرُواْ  ۖ وَهَلْ نُجَٰزِىٓ إِلَّا ٱلْكَفُورَ

з̃əəликə джəзəйнəəhумм-бимəə кəфəруу, вəhəль нуджəəзии ильлəəль-кəфуур

Biz onlara küfr və nankorluqlarına görə belə cəza verdik. Məgər inkar və nankorluq edəndən başqasını cəzalandırarıqmı?!

وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ ٱلْقُرَى ٱلَّتِى بَٰرَكْنَا فِيهَا قُرًى ظَٰهِرَةً وَقَدَّرْنَا فِيهَا ٱلسَّيْرَ  ۖ سِيرُواْ فِيهَا لَيَالِىَ وَأَيَّامًا ءَامِنِينَ

вəджə'əльнəə бэйнəhум вəбэйнəль-ќурōōль-лəтии бəəрōкнəə фииhəə ќурōн з̃ōōhирōтəу-вəќōддəрнəə фииhəəс-сəйр, сиируу фииhəə лəйəəлийə вə`əййəəмəн əəминиин

Onlarla (şəhərləri ilə) bərəkət verdiyimiz şəhərlərin (Şam torpaqları) arasında aşkar (yaxın və bir-birinə bitişik) şəhərlər yaratmış və onların arasında gediş-gəliş müəyyən etmiş və məhdudlaşdırmışdıq (məskənlərin fasiləsi və onların arasındakı get-gəlin miqdarı bir ölçüdə idi və onlara buyurduq:) «Gecələr və gündüzlər bu şəhərlərin arasında aramlıq və əmin-amanlıqla get-gəl edin».

فَقَالُواْ رَبَّنَا بَٰعِدْ بَيْنَ أَسْفَارِنَا وَظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمْ فَجَعَلْنَٰهُمْ أَحَادِيثَ وَمَزَّقْنَٰهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ  ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ

фəќōōлюю рōббəнəə бəə'ид бэйнə əсфəəринəə вəз̃ōлəмуу əŋŋфусəhум фəджə'əльнəəhум əhəəдииc̃ə вəмəззəќнəəhум кульлə мумəззəќ, иннə фии з̃əəликə лə`əəйəəтил-ликулли сōббəəрин шəкуур

(Lakin onlar nemətin bolluğundan və gediş-gəlişin rahat olmasından doydular), dedilər: «Ey Rəbbimiz, bizim səfər (düşərgə)lərimizin arasını uzaq et» (ki, azuqə və miniyə ehtiyac olsun, beləliklə də varlıların üstünlüyü aydınlaşsın) və onlar özlərinə zülm etdilər. Biz də onları (yaddaşlarda ibrətamiz) dastanlar etdik və onları tamamilə pərən-pərən saldıq. Həqiqətən, bunda (bu hadisədə) hər bir səbirli və şükr edən şəxs üçün (Allahın qüdrəti və qəzəbinə dair) nişanələr vardır.

وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُۥ فَٱتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًا مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

вəлəќōд сōддəќō 'əлэйhим иблиису з̃ōннəhу фəəттəбə'ууhу ильлəə фəрииќōмм-минəль-му`миниин

Və həqiqətən, İblisin onlar barəsində zənni düz çıxdı yalnız möminlərdən ibarət bir dəstə istisna olmaqla hamısı ona tabe oldular.