وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِى ٱلْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُواْ مِنَ ٱلصَّلَوٰةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ  ۚ إِنَّ ٱلْكَٰفِرِينَ كَانُواْ لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِينًا

вə`из̃əə дōрōбтум фииль-əрды фəлэйсə 'əлэйкум джунəəhун əŋŋ-тəќсуруу минəс-сōлəəти ин хыфтум əй-йəфтинəкумуль-лəз̃иинə кəфəруу, иннəль-кəəфириинə кəəнуу лəкум 'əдуувəмм-мубиинə

Yer üzündə (hətta bir ağac məsafə miqdarında olsa belə) səfərə çıxdığınız zaman kafirlərin sizə zərər və ziyan vurub incidəcəklərindən qorxduğunuz təqdirdə (öz dörd rükətli) namaz(lar)ınızdan (iki rükəti) azaltmağınızda sizə günah yoxdur. Şübhəsiz, kafirlər həmişə sizə açıq-aşkar düşməndirlər.

وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَلْتَقُمْ طَآئِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوٓاْ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُواْ فَلْيَكُونُواْ مِن وَرَآئِكُمْ وَلْتَأْتِ طَآئِفَةٌ أُخْرَىٰ لَمْ يُصَلُّواْ فَلْيُصَلُّواْ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُواْ حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ  ۗ وَدَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَٰحِدَةً  ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَىٰٓ أَن تَضَعُوٓاْ أَسْلِحَتَكُمْ  ۖ وَخُذُواْ حِذْرَكُمْ  ۗ إِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَٰفِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

вə`из̃əə куŋŋтə фииhим фə`əќōмтə лəhумус-сōлəəтə фəльтəќум тōō`ифəтумм-минhум-мə'əкə вəльйə`хуз̃уу əслиhəтəhум фə`из̃əə сəджəдуу фəльйəкуунуу миу-вəрōō`икум вəльтə`ти тōō`ифəтун ухрōō лəм йусōллюю фəльйусōллюю мə'əкə вəльйə`хуз̃уу hиз̃рōhум вə`əслиhəтəhум, вəддəль-лəз̃иинə кəфəруу лəу тəґфулююнə 'əн əслиhəтикум вə`əмти'əтикум фəйəмиилююнə 'əлэйкум-мəйлəтəу-вəəhидəh, вəлəə джунəəhə 'əлэйкум иŋŋ-кəəнə бикум əз̃əмм-мимм-мəтōрин əу куŋŋтум-мəрдōō əŋŋ-тəдō'уу əслиhəтəкум, вəхуз̃уу hиз̃рōкум, иннəл-лаhə ə'əддə ли-ль-кəəфириинə 'əз̃əəбəмм-муhиинə

(Təhlükə zamanı) aralarında olub onlar üçün (xof) namaz(ını camaat namazı şəklində) qaldığın zaman, onlardan bir dəstə (sənin namazının birinci rükətində) səninlə birgə qalxsınlar (və namaz qılsınlar) və əlbəttə öz silahlarını da götürsünlər. Elə ki, səcdəyə getdilər (və namazın ikinci rükətini camaat namazı deyil, tək qılınan namaz niyyəti ilə tamamladılar, gedib) sizin arxanızda (düşmənin qarşısında) dursunlar və namazını qılmamış digər bir dəstə gəlsin və öz namazlarını sənin (ikinci rükətin)lə birgə qılsınlar. Əlbəttə gərək ehtiyatlı olsunlar və silahlarını götürsünlər. Çünki kafirlər istəyirlər ki, siz öz silahlarınızı və mallarınızı yaddan çıxarasınız, beləliklə də onlar qəfildən sizə hücum etsinlər. Əgər yağışdan əziyyət çəksəniz, yaxud xəstə olsanız silahlarınızı yerə qayaraq ehtiyat halında olmağınız sizin üçün günah deyildir. Həqiqətən, Allah kafirlər üçün alçaldıcı bir əzab hazırlamışdır.

فَإِذَا قَضَيْتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱذْكُرُواْ ٱللَّهَ قِيَٰمًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ  ۚ فَإِذَا ٱطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ  ۚ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتْ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ كِتَٰبًا مَّوْقُوتًا

фə`из̃əə ќōдōйтумус-сōлəəтə фəəз̃куруул-лаhə ќийəəмəу-вəќу'уудəу-вə'əлəə джунуубикум, фə`из̃əə-тмə`нəŋŋтум фə`əќиимуус-сōлəəh, иннəс-сōлəəтə кəəнəт 'əлəəль-му`миниинə китəəбəмм-мəуќуутə

(Xof) namazı(nı) tamamladıqdan sonra (bütün hallarda) duran, oturan və böyrü üstə uzanan halda Allahı yada salın və (düşmənin şərindən) amanda olduğunuz zaman namaz(ı adi qaydada) qılın. Şübhəsiz, namaz möminlərə həmişə vacib olan bir qərardır.

وَلَا تَهِنُواْ فِى ٱبْتِغَآءِ ٱلْقَوْمِ  ۖ إِن تَكُونُواْ تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ  ۖ وَتَرْجُونَ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ  ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

вəлəə тəhинуу фии-бтиґōō`иль-ќōум, иŋŋ-тəкуунуу тə`лəмуунə фə`иннəhум йə`лəмуунə кəмəə тə`лəмуун, вəтəрджуунə минəл-лаhи мəə лəə йəрджуун, вəкəəнəл-лаhу 'əлиимəн həкиимə

(Kafirlərdən olan) o dəstəni axtarmaqda və təqib etməkdə süstlük göstərməyin. Əgər siz ağrı və əziyyət çəkirsinizsə, onlar da sizin kimi ağrı və əziyyət çəkirlər, (halbuki,) siz Allahdan elə bir şeyə ümid edirsiniz ki, onlar (buna) ümid etmirlər. Allah həmişə (hər şeyi) bilən və hikmətlidir.

إِنَّآ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ٱلْكِتَٰبَ بِٱلْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ ٱلنَّاسِ بِمَآ أَرَىٰكَ ٱللَّهُ  ۚ وَلَا تَكُن لِّلْخَآئِنِينَ خَصِيمًا

иннəə əŋŋзəльнəə илəйкəль-китəəбə би-ль-həќќи литəhкумə бэйнəн-нəəси бимəə əрōōкəл-лаh, вəлəə тəкул-ли-ль-хōō`иниинə хōсыымə

Həqiqətən, Biz bu kitabı sənə haqq olaraq (uca və ağılın təsdiq etdiyi bir məqsədlə) nazil etdik ki, insanlar arasında Allahın sənə göstərdiyi əsasda hökm çıxarasan. Xainlərin müdafiəçisi olma.

وَٱسْتَغْفِرِ ٱللَّهَ  ۖ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا

вəəстəґфириль-лəh, иннəл-лаhə кəəнə ґōфуурōр-рōhиимə

Allahdan bağışlanmaq dilə ki, həqiqətən, Allah həmişə çox bağışlayan və mehribandır.

وَلَا تُجَٰدِلْ عَنِ ٱلَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ  ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا

вəлəə туджəəдиль 'əниль-лəз̃иинə йəхтəəнуунə əŋŋфусəhум, иннəл-лаhə лəə йуhиббу мəŋŋ-кəəнə хōувəəнəн əc̃иимə

Özlərinə xəyanət edən (və öz qəbilələrinin etdiyi oğurluğu bir yəhudinin boynuna atan) kəsləri müdafiə etmə ki, Allah xəyanətkar və günahkar şəxsi sevmir (müsəlmanlardan biri digərinin zirehini oğurlayıb onu bir yəhudinin boynuna atmışdı. İş məhkəməlik oldu və oğrunun qəbiləsi Peyğəmbərdən (s) müsəlmanın abrını qorumaq üçün onun lehinə hökm etməsini istədi. Səkkizə yaxın ayə bu hadisə ilə bağlıdır).

يَسْتَخْفُونَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ ٱللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَىٰ مِنَ ٱلْقَوْلِ  ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا

йəстəхфуунə минəн-нəəси вəлəə йəстəхфуунə минəл-лаhи вəhувə мə'əhум из̃ йубəййитуунə мəə лəə йəрдōō минəль-ќōуль, вəкəəнəл-лаhу бимəə йə'мəлююнə муhиитō

Camaatdan gizlədirlər, Allahdan isə gizlətmirlər (həmin işin Allahdan gizli olmamasından qorxmurlar), halbuki Allah Onun razı olmadığı söz barəsində gecə araşdırma aparıb çarə fikirləşdikləri zaman (Peyğəmbərə (s) müsəlmanın xeyrinə hökm etməsini deməyi planlaşdırarkən) onlarla birgə idi. Allah həmişə onların etdiklərini (elm və qüdrət baxımından) əhatə etmişdir.

هَٰٓأَنتُمْ هَٰٓؤُلَآءِ جَٰدَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا فَمَن يُجَٰدِلُ ٱللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا

həə əŋŋтум həə`улəə`и джəəдəльтум 'əнhум фииль-həйəəтид-дунйəə фəмəй-йуджəəдилюл-лаhə 'əнhум йəумəль-ќийəəмəти əм-мəй-йəкууну 'əлэйhим вəкиилə

(Oğrunun qəbiləsinə xitabən:) Bir baxın, (tutaq ki,) dünya həyatında onları (xainləri) siz müdafiə etdiniz, amma (bəs) onları Qiyamət günü Allahın qarşısında kim müdafiə edəcək, yaxud kim onların işinə yarayacaq?!

وَمَن يَعْمَلْ سُوٓءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُۥ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورًا رَّحِيمًا

вəмəй-йə'мəль суу`əн əу йəз̃лим нəфсəhу c̃уммə йəстəґфириль-лəhə йəджидиль-лəhə ґōфуурōр-рōhиимə

Hər kim pis bir iş görsə, yaxud özünə zülm etsə (özünə və ya başqasına zülm etsə, yaxud etiqad və ya əməldə günah etsə), sonra Allahdan bağışlanmaq diləsə, Allahın bağışlayan və mehriban olduğunu görər.