Müqəddəs Quran / Cüz / Cüz 13
Cüz 13
13:1

الٓمٓر  ۚ تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ  ۗ وَٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ٱلْحَقُّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ

Алиф, лəм, мим, ра. тилькə əəйəəтуль-китəəби вəəльлəз̃ии уŋŋзилə илəйкə мир-рōббикəль-həќќу вəлəəкиннə əкc̃əрōн-нəəси лəə йу`минуун

Əlif, Lam, Mim, Ra. (Mən bilən və görən Allaham. Bu kitab həmin bu hərflərdən təşkil olunmuşdur, amma heç kəsin onun kimisini gətirmək qüdrəti yoxdur. Bu kitabın «möhkəm» və bu cür «mütəşabih» ayələri vardır. Bu hərflər Allahla Onun Peyğəmbəri arasında olan rəmzlərdir.) Bu (surədə olan) ayələr (cəmlənmiş) bu kitabın (və Quranın) ayələridir. [Və ya: (Aləmdə olan) bu (ayələr), bu (yaradılış) kitabın (və yaradılış aləminin) ayələridir.] Və Rəbbin tərəfindən sənə nazil olan haqdır, lakin insanların çoxu (bu ayələri eşitmələrinə və o ayələri görmələrinə baxmayaraq) iman gətirmirlər.

13:2

ٱللَّهُ ٱلَّذِى رَفَعَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا  ۖ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ  ۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ  ۖ كُلٌّ يَجْرِى لِأَجَلٍ مُّسَمًّى  ۚ يُدَبِّرُ ٱلْأَمْرَ يُفَصِّلُ ٱلْءَايَٰتِ لَعَلَّكُم بِلِقَآءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ

аллаhуль-лəз̃ии рōфə'əс-сəмəəвəəти биґōйри 'əмəдин тəрōунəhəə, c̃уммə-стəвəə 'əлəəль-'əрш, вəсəххōрōш-шəмсə вəəльќōмəр, куллюй-йəджрии ли`əджəлимм-мусəммəн, йудəббируль-əмрō йуфəссылюль-əəйəəти лə'əльлəкумм-билиќōō`и рōббикум тууќинуун

Allah göyləri sizin görə bilmədiyiniz sütunlarla ucaldan, sonra isə (aləmin hökmranlıq) taxt(ın)a hakim olan və günəşi və ayı (Özünə) ram edəndir. Onların hər biri (özünün düz və dairəvi hərəkət yolunda) müəyyən bir müddətədək hərəkətdədir. (Allah varlıq aləminin) işi(ni) idarə edir, (Quranda, aləmlərdə və nəfslərdə olan) nişanələri müfəssəl bəyan edir ki, bəlkə siz (bu aləmdən sonra) Rəbbinizlə görüşəcəyinizə yəqinlik tapasınız.

13:3

وَهُوَ ٱلَّذِى مَدَّ ٱلْأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِىَ وَأَنْهَٰرًا  ۖ وَمِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ  ۖ يُغْشِى ٱلَّيْلَ ٱلنَّهَارَ  ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَٰتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

вəhувəль-лəз̃ии мəддəль-əрдō вəджə'əлə фииhəə рōвəəсийə вə`əнhəəрō, вəмиŋŋ-куллиc̃-c̃əмəрōōти джə'əлə фииhəə зəуджəйни-c̃нəйн, йуґшииль-лэйлəн-нəhəəр, иннə фии з̃əəликə лə`əəйəəтил-лиќōумий-йəтəфəккəруун

Və bu yeri döşəyən, orada sabit və möhkəm dağlar və çaylar yaradan və orada bütün meyvələrdən (heyvanlardan və bitkilərin toxumlarından) cüt-cüt və erkək və dişi yaradan Odur! Gecəni (tədriclə, gecələrin uzanan vaxtlarında) gündüzün üzərinə örtür. Şübhəsiz, bunda (atmosfer dəyişkənliyində) Onun zat və sifətlərinin birliyinə dair) düşünən dəstə üçün nişanələr vardır.

13:4

وَفِى ٱلْأَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجَٰوِرَٰتٌ وَجَنَّٰتٌ مِّنْ أَعْنَٰبٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ يُسْقَىٰ بِمَآءٍ وَٰحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَىٰ بَعْضٍ فِى ٱلْأُكُلِ  ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَٰتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ

вəфииль-əрды ќитō'умм-мутəджəəвирōōтуу-вəджəннəəтумм-мин ə'нəəбиу-вəзəр'уу-вəнəхыылюн сынвəəнуу-вəґōйру сынвəəний-йусќōō бимəə`иу-вəəhидиу-вəнуфəддылю бə'дōhəə 'əлəə бə'дын фииль-укуль, иннə фии з̃əəликə лə`əəйəəтил-лиќōумий-йə'ќилююн

Və yer üzündə bir-birinin kənarında olan qitələr, üzüm bağları, əkinlər və bir kökdən və müxtəlif köklərdən olan xurma ağacları vardır ki, hamısı bir su ilə suvarılırlar və bununla belə, məhsul baxımından onların bəzisini bəzisindən üstün edirik. Həqiqətən, bunda (yaradılışın bu müxtəlifliyində) ağıllarını işlədən dəstə üçün nişanələr vardır.

13:5

 ۞ وَإِن تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَءِذَا كُنَّا تُرَٰبًا أَءِنَّا لَفِى خَلْقٍ جَدِيدٍ  ۗ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمْ  ۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ ٱلْأَغْلَٰلُ فِىٓ أَعْنَاقِهِمْ  ۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلنَّارِ  ۖ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ

вə`иŋŋ-тə'джəб фə'əджəбун ќōулюhум ə`из̃əə куннəə турōōбəн ə`иннəə лəфии хōльќин джəдиид, уулəə`икəль-лəз̃иинə кəфəруу бирōббиhим, вə`уулəə`икəль-əґлəəлю фии ə'нəəќиhим, вə`уулəə`икə əсhəəбун-нəəр, hум фииhəə хōōлидуун

Əgər (bir şeyə) təəccüblənirsənsə, onda təəccüblü onların (dedikləri) «məgər (öləndən sonra) torpaq olan zaman biz doğrudanmı yeni bir yaradılışda olacağıq?» sözləridir. Onlar özlərinin Rəbbinə küfr etmiş kəslərdir və onların boyunlarında (dünyada zəlalət, axirətdə isə od) zəncirlər(i) vardır. Onlar od əhlidirlər ki, orada əbədi qalacaqlar.