Müqəddəs Quran / Cüz / Cüz 28
Cüz 28
66:1

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ أَحَلَّ ٱللَّهُ لَكَ  ۖ تَبْتَغِى مَرْضَاتَ أَزْوَٰجِكَ  ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

йəə əййуhəəн-нəбиййу лимə туhəрриму мəə əhəльлəл-лаhу лəкə тəбтəґии мəрдōōтə əзвəəджикə вəл-лаhу ґōфуурур-рōhиим

Ey Peyğəmbər, niyə Allahın sənə halal etdiyini (bal yeməyi və zövcə ilə yaxınlıq etməyi and içməklə) özünə haram edirsən?! Bununla (yerinə yetirlməsi daha münasib olan bu işi tərk etməklə) zövcələrinin razılığını arayırsan?! Allah bağışlayan və rəhm edəndir.

66:2

قَدْ فَرَضَ ٱللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَٰنِكُمْ  ۚ وَٱللَّهُ مَوْلَىٰكُمْ  ۖ وَهُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ

ќōд фəрōдōл-лаhу лəкум тəhильлəтə əймəəникум, вəл-лаhу мəулəəкум, вəhувəль-'əлиимуль-həкиим

Şübhəsiz, Allah (belə yerlərdə) andlarınızı geri götürməyi sizin üçün qoymuş və caiz etmişdir (ki, əksini etsəniz kəffarə verəsiniz). Allah (dini və dünyəvi cəhətdən həmişə) sizin mövlanızdır (haminizdir) və O (hər şeyi) biləndir və hikmət sahibidir.

66:3

وَإِذْ أَسَرَّ ٱلنَّبِىُّ إِلَىٰ بَعْضِ أَزْوَٰجِهِۦ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِۦ وَأَظْهَرَهُ ٱللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُۥ وَأَعْرَضَ عَنۢ بَعْضٍ  ۖ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِۦ قَالَتْ مَنْ أَنۢبَأَكَ هَٰذَا  ۖ قَالَ نَبَّأَنِىَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْخَبِيرُ

вə`из̃ əсəррōн-нəбиййу илəə бə'ды əзвəəджиhи həдииc̃əн фəлəммəə нəббə`əт биhи вə`əз̃həрōhул-лаhу 'əлэйhи 'əррōфə бə'дōhу вə`ə'рōдō 'əмм-бə'д, фəлəммəə нəббə`əhəə биhи ќōōлəт мəн əмм-бə`əкə həəз̃əə, ќōōлə нəббə`əнийəль-'əлиимуль-хōбиир

Və (yada salın), bir zaman Peyğəmbər zövcələrindən birinə (bir neçə mətləbə aid olan) bir sözü gizlində demişdi. O (qadın) onu (o sözü Peyğəmbərin digər zövcəsinə) xəbər verdikdə Allah Peyğəmbəri onun xəbər verməsindən agah etdi. Peyğəmbər (onun faş etdiklərinin) bəzisini (zövcəsinə) izhar etdi və bəzisindən vaz keçdi; və ona (zövcəsinə) bu barədə xəbər verdikdə o, dedi: «Bunu sənə kim xəbər verdi?» (Peyğəmbər) dedi: «O (hər şeyi) bilən və (hər şeydən) xəbərdar olan (Allah) mənə xəbər verdi».

66:4

إِن تَتُوبَآ إِلَى ٱللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا  ۖ وَإِن تَظَٰهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ هُوَ مَوْلَىٰهُ وَجِبْرِيلُ وَصَٰلِحُ ٱلْمُؤْمِنِينَ  ۖ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ بَعْدَ ذَٰلِكَ ظَهِيرٌ

иŋŋ-тəтуубəə илəл-лаhи фəќōд сōґōт ќулююбукумəə, вə`иŋŋ-тəз̃ōōhəрōō 'əлэйhи фə`иннəл-лаhə hувə мəулəəhу вəджибриилю вəсōōлиhуль-му`миниин, вəəльмəлəə`икəту бə'дə з̃əəликə з̃ōhиир

Əgər siz ikiniz (sirri faş edən və onu eşidən) Allaha tövbə etsəniz (çox yaxşı olar. Ona görə) ki, qəlbləriniz (haqdan) dönmüşdür. Əgər ona (Peyğəmbərə) qarşı bir-birinizə kömək olsanız, belə isə (bilin ki,) şübhəsiz, Allah özü, Cəbrail və möminlərin əməli salehi onun köməkçiləridir və bunlardan sonra (ona) mələklər də arxadırlar.

66:5

عَسَىٰ رَبُّهُۥٓ إِن طَلَّقَكُنَّ أَن يُبْدِلَهُۥٓ أَزْوَٰجًا خَيْرًا مِّنكُنَّ مُسْلِمَٰتٍ مُّؤْمِنَٰتٍ قَٰنِتَٰتٍ تَٰٓئِبَٰتٍ عَٰبِدَٰتٍ سَٰٓئِحَٰتٍ ثَيِّبَٰتٍ وَأَبْكَارًا

'əсəə рōббуhу иŋŋ-тōльлəќōкуннə əй-йубдилəhу əзвəəджəн хōйрōмм-миŋŋкуннə муслимəəтимм-му`минəəтин ќōōнитəəтин тəə`ибəəтин 'əəбидəəтин сəə`иhəəтин c̃əййибəəтиу-вə`əбкəəрō

Əgər o sizə təlaq versə, ola bilsin ki, Rəbbi sizin yerinizə ona sizdən daha yaxşı zövcələr – Allaha təslim olan, mömin, itaətkar, tövbəkar, ibadət edən, oruc tutan, dul qadınlar və bakirə (qızlar) versin.

66:6

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ قُوٓاْ أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَٰٓئِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُونَ ٱللَّهَ مَآ أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ

йəə əййуhəəль-лəз̃иинə əəмəнуу ќуу əŋŋфусəкум вə`əhлиикум нəəрōу-вəќуудуhəəн-нəəсу вəəльhиджəəрōту 'əлэйhəə мəлəə`икəтун ґилəəз̃ун шидəəдуль-лəə йə'суунəл-лаhə мəə əмəрōhум вəйəф'əлююнə мəə йу`мəруун

Ey iman gətirənlər, özünüzü və ailənizi yanacağı insanlardan və daşlardan ibarət olan oddan qoruyun; onun (o odun) başında Allahın onlara verdiyi əmrdən boyun qaçırmayan, əmr olunanı yerinə yetirən, (danışıqda, əxlaqda və əzab verməkdə) sərt (daş qəlbli) və (cüssədə və iradədə) qüvvətli mələklər durmuşlar.

66:7

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَا تَعْتَذِرُواْ ٱلْيَوْمَ  ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

йəə əййуhəəль-лəз̃иинə кəфəруу лəə тə'тəз̃ирууль-йəум, иннəмəə туджзəунə мəə куŋŋтум тə'мəлююн

(O gün deyiləcəkdir:) «Ey kafirlər, bu gün üzr gətirməyin. Siz ancaq (dünyada) etdiyiniz əməllərə görə cəzalandırılırsınız, yaxud o əqidə və əməllərin eynilə təcəssüm olması bu gün sizin cəzanızdır».