فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلْجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّى وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّىٓ إِلَّا مَنِ ٱغْتَرَفَ غُرْفَةًۢ بِيَدِهِۦ  ۚ فَشَرِبُواْ مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ  ۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ قَالُواْ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ  ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةًۢ بِإِذْنِ ٱللَّهِ  ۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ

фəлəммəə фəсōлə тōōлююту би-ль-джунууди ќōōлə иннəл-лаhə мубтəлиикумм-бинəhəрин фəмəŋŋ-шəрибə минhу фəлэйсə миннии вəмəль-лəм йəт'əмhу фə`иннəhу миннии ильлəə мəни-ґтəрōфə ґурфəтəмм-бийəдиh, фəшəрибуу минhу ильлəə ќōлиилəмм-минhум, фəлəммəə джəəвəзəhу hувə вəəльлəз̃иинə əəмəнуу мə'əhу ќōōлюю лəə тōōќōтə лəнəəль-йəумə биджəəлюютə вəджунуудиh, ќōōлəль-лəз̃иинə йəз̃уннуунə əннəhум-мулəəќуул-лаhи кəм-миŋŋ-фи`əтин ќōлиилəтин ґōлəбəт фи`əтəн кəc̃иирōтəмм-би`из̃ниль-лəh, вəл-лаhу мə'əс-сōōбириин

Beləliklə, Talut (Əmaliqə ilə döyüşmək üçün) qoşunla birgə (öz qərargahlarından) ayrılarkən dedi: «Həqiqətən, Allah sizi bir çay ilə imtahan edəcəkdir. Odur ki, kim ondan (doyunca) içsə, məndən deyil və kim ondan içməsə məndəndir, əlinə bir ovuc su götürən istisna olmaqa (ki, o da məndəndir). Beləliklə, onların az bir hissəsi istisna olmaqla hamısı ondan içdilər. Talut və onunla birgə iman gətirənlər çaydan keçdikdən sonra (onlardan bəziləri) dedilər: «Bizim bu gün Calut və onun qoşunu ilə qarşılaşmağa taqətimiz yoxdur». Allaha qovuşacaqlarına inananlar (axirətə imanları olanlar isə) dedilər: «O qədər az (saylı) dəstə Allahın köməyi ilə çox (saylı) dəstəyə qalib gəlib ki! Allah səbirlilərlədir».

وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالُواْ رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَٰفِرِينَ

вəлəммəə бəрōзуу лиджəəлюютə вəджунуудиhи ќōōлюю рōббəнəə əфриґ 'əлэйнəə сōбрōу-вəc̃əббит əќдəəмəнəə вəəŋŋсурнəə 'əлəəль-ќōумиль-кəəфириин

Onlar Calut və onun qoşunu ilə vuruşmaq üçün qarşılaşdıqları zaman dedilər: «Ey Rəbbimiz, biz(im qəlblərimiz)ə səbr və dözüm nazil et, qədəmlərimizi möhkəmləndir və bizə kafir qövm üzərində kömət et.

فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ ٱللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُۥدُ جَالُوتَ وَءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلْمُلْكَ وَٱلْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُۥ مِمَّا يَشَآءُ  ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ ٱلْأَرْضُ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ

фəhəзəмууhумм-би`из̃ниль-лəhи вəќōтəлə дəəвууду джəəлюютə вə`əəтəəhул-лаhуль-мулькə вəəльhикмəтə вə'əльлəмəhу миммəə йəшəə, вəлəулəə дəф'ул-лаhин-нəəсə бə'дōhумм-бибə'дыль-лəфəсəдəтиль-əрду вəлəəкиннəл-лаhə з̃уу фəдлин 'əлəəль-'əəлəмиин

Beləliklə, Allahın köməyi ilə onları məğlub etdilər və (Talutun əsgərlərindən olan) Davud Calutu öldürdü. Allah ona səltənət, hökmdarlıq və hikmət (şəriət elmləri və əqli maarif) verdi və (Zəbur kitabı, gerçəklik əsasında hökm çıxarmaq, quşların dilləri və dəmirdən zireh toxumaq kimi) istədiyi şeylərdən ona öyrətdi. Əgər Allah insanların bəzisini digər bəzilərinin vasitəsi ilə dəf etməsəydi, yer üzünü mütləq fitnə-fəsad bürüyərdi. Lakin Allah bütün aləmdəkilərə qarşı lütf və mərhəmət sahibidir.

تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِٱلْحَقِّ  ۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

тилькə əəйəəтул-лаhи нəтлююhəə 'əлэйкə би-ль-həќќ, вə`иннəкə лəминəль-мурсəлиин

Bunlar Allahın ayələridir (tovhid və qüdrət nişanələridir) ki, haqq olaraq sənə oxuyuruq. Həqiqətən, sən göndərilənlərdənsən.