وَضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ ءَامِنَةً مُّطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّن كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ ٱللَّهِ فَأَذَٰقَهَا ٱللَّهُ لِبَاسَ ٱلْجُوعِ وَٱلْخَوْفِ بِمَا كَانُواْ يَصْنَعُونَ

вəдōрōбəл-лаhу мəc̃əлəн ќōрйəтəн кəəнəт əəминəтəмм-мутмə`иннəтəй-йə`тииhəə ризќуhəə рōґōдəмм-миŋŋ-кулли мəкəəнин фəкəфəрōт би`əн'умиль-лəhи фə`əз̃əəќōhəл-лаhу либəəсəль-джуу'и вəəльхōуфи бимəə кəəнуу йəснə'уун

И привёл Аллах притчу о поселении, [которое] было безопасным, спокойным: приходило к нему пропитание его вдоволь изо всех мест, и не явило оно благодарности за блага Аллаха, и дал вкусить ему Аллах [наказание, облачив его в] одеяние голода и страха за то, что творили [жители его].

Allah (itaətsizlik və nemətə nankorluğun aqibəti barəsində düşməndən və pis hadisələrdən) amanda və xatircəm olan, ruziləri hər tərəfdən bol-bol gələn cəmiyyəti məsəl çəkib. Belə olan halda onlar Allahın nemətlərinə nankorluq etdilər, Allah da etdiklərinin cəzası olaraq onlara aclıq və qorxu libası geydirdi və onlara onun tamını dadızdırdı.

Allah draws a parable: There was a town secure and peaceful, its provision coming abundantly from every place. But it was ungrateful toward Allah’s blessings. So Allah made it taste hunger and fear because of what they used to do.