وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ

вəтилькə ни'мəтун тəмуннуhəə 'əлэййə əн 'əббəттə бəнии исрōō`ииль

И [разве] это милость, которой делаешь ты мне одолжение, в том, что поработил ты сынов Израилевых?»

«Məgər İsrail övladlarını kölə etməyin bir nemətdirmi ki, onu mənə minnət qoyursan (halbuki, mən də onlardan biri kimi sənin əsarətində idim)?!»

That you have enslaved the Children of Israel—is that the favour with which you reproach me?’