إِذْ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا وَٱللَّهُ وَلِيُّهُمَا  ۗ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُؤْمِنُونَ

из̃ həммəт-тōō`ифəтəəни миŋŋкум əŋŋ-тəфшəлəə вəл-лаhу вəлиййуhумəə, вə'əлəл-лаhи фəльйəтəвəккəлиль-му`минуун

когда собрались два отряда из вас пасть духом [и вернуться обратно], в то время как Аллах — Покровитель их обоих. И [лишь] на Аллаха пусть уповают верующие.

O zaman sizdən iki dəstə süstlük və zəiflik göstərmək (və yolun yarısından ayrılaraq qayıtmaq) istədi halbuki, Allah onların köməkçisi və yardımçısı idi (və elə buna görə də onları bu fikirdən daşındırdı). Möminlər gərək yalnız Allaha təvəkkül etsinlər.

When two groups among you were about to lose courage—though Allah is their guardian, and in Allah let all the faithful put their trust.