مَا ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ مِن وَلَدٍ وَمَا كَانَ مَعَهُۥ مِنْ إِلَٰهٍ  ۚ إِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ إِلَٰهٍۭ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ  ۚ سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

мəə-ттəхōз̃əл-лаhу миу-вəлəдиу-вəмəə кəəнə мə'əhу мин илəəh, из̃əль-лəз̃əhəбə куллю илəəhимм-бимəə хōлəќō вəлə'əлəə бə'дуhум 'əлəə бə'д, субhəəнəл-лаhи 'əммəə йəсыфуун

Allah əsla Özünə (zatından ayrılmış və uluhiyyət sifətləri ilə vəsf edilən) övlad götürməmişdir və Onunla (birgə) əsla digər bir tanrı və məbud olmamışdır. Yoxsa (əgər elə olsaydı) hər tanrı öz yaratdığını aparardı (və həmin şeyə yiyələnmək və onun işlərinin idarə edilməsində məxsus üsulla davranardı və nəticədə dünyanın hissələri arasındakı vahid nizam-intizam, idarəçilik pozulardı). Və (ziddiyyətli işlərin həyata keçirilməsi istiqamətində) mütləq biri digərini üstələməyə çalışardı (müstəqil vücud, qüdrət və iradə bunu tələb edir). Allah (şəriki olması və övlad götürməsi barəsində müşriklərin) sadaladıqları sifətlərdən pak (və uzaq)dır.

عَٰلِمِ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ

'əəлимиль-ґōйби вəш-шəhəəдəти фəтə'əəлəə 'əммəə йушрикуун

Qeybi və aşkarı bilən Allah! Allah Ona qoşulan şəriklərdən üstündür.

قُل رَّبِّ إِمَّا تُرِيَنِّى مَا يُوعَدُونَ

ќур-рōбби иммəə турийəннии мəə йуу'əдуун

De: «Ey Rəbbim! Əgər onlara vəd olunan (əzab)ı mənə göstərsən

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِى فِى ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ

рōбби фəлəə тəдж'əльнии фииль-ќōумиз̃-з̃ōōлимиин

onda məni zalımların dəstəsinə daxil etmə ey Rəbbim!»

وَإِنَّا عَلَىٰٓ أَن نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقَٰدِرُونَ

вə`иннəə 'əлəə əн-нурийəкə мəə нə'идуhум лəќōōдируун

Həqiqətən, Biz onlara vəd etdiyimizi sənə göstərməyə qadirik (necə ki, Bədrdə göstərdik).

ٱدْفَعْ بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ ٱلسَّيِّئَةَ  ۚ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ

идфə' бильлəтии hийə əhсəнус-сəййи`əh, нəhну ə'лəму бимəə йəсыфуун

Onların pislik və hörmətsizliklərini ən gözəl üsulla dəf et. Biz onların dediklərini (Allaha şərik qoşmalarını, sənin dininə və kitabına istehza etmələrini) daha yaxşı bilirik.

وَقُل رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ

вəќур-рōбби ə'ууз̃у бикə мин həмəзəəтиш-шəйəəтыын

Və de: «Ey Rəbbim! Şeytanların vəsvəsə və təhriklərindən Sənə pənah gətirirəm».

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ

вə`ə'ууз̃у бикə рōбби əй-йəhдуруун

«Və onların (namaz halında və ölüm zamanı) mənim yanımda olmalarından Sənə pənah gətirirəm, ey Rəbbim!»

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَهُمُ ٱلْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ٱرْجِعُونِ

həттəə из̃əə джəə`ə əhəдəhумуль-мəуту ќōōлə рōбби-рджи'уун

(Onlar şirk və küfr içində qalarlar və) nəhayət onlardan (müşriklərdən) birinin ölümü çatan zaman (canı mələklərin əlində olduğu halda Allaha) deyər: «Ey Rəbbim, məni (dünyaya) qaytar,

لَعَلِّىٓ أَعْمَلُ صَٰلِحًا فِيمَا تَرَكْتُ  ۚ كَلَّآ  ۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَآئِلُهَا  ۖ وَمِن وَرَآئِهِم بَرْزَخٌ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

лə'əллии ə'мəлю сōōлиhəн фиимəə тəрōкт, кəльлəə, иннəhəə кəлимəтун hувə ќōō`илюhəə, вəмиу-вəрōō`иhимм-бəрзəхун илəə йəуми йуб'əc̃уун

bəlkə (dünyada) qoyduğum şey (dünya malı və ömür günləri) barəsində yaxşı bir iş gördüm. Xeyir, bu, onun dediyi (boş) sözdür (gerçəkləşməyəcəkdir). Və onların qarşısında (qəbirdən) qaldırılacaqları günə qədər Bərzəx (aləmi) vardır.