وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَٰلِحًا فَإِنَّهُۥ يَتُوبُ إِلَى ٱللَّهِ مَتَابًا

вəмəŋŋ-тəəбə вə'əмилə сōōлиhəн фə`иннəhу йəтуубу илəл-лаhи мəтəəбə

Kim tövbə etsə və yaxşı işlər görsə, o, gözəl və bəyənilən şəkildə Allaha tərəf qayıdar. (Buna görə də günahın savaba çevrilməsi təəccüblü deyil.)

وَٱلَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ ٱلزُّورَ وَإِذَا مَرُّواْ بِٱللَّغْوِ مَرُّواْ كِرَامًا

вəəльлəз̃иинə лəə йəшhəдуунəз-зуурō вə`из̃əə мəрруу биль-лəґви мəрруу кирōōмə

O kəslər ki, yalandan şahidlik etmir (yalan, qina, söyüş və sairə məclislərində iştirak etmir) və bihudə və boş şeyin yanından keçən zaman etinasız və alicənablıqla keçirlər;

وَٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّواْ عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا

вəəльлəз̃иинə из̃əə з̃уккируу би`əəйəəти рōббиhим лəм йəхырруу 'əлэйhəə суммəу-вə'умйəəнə

Və o kəslər ki, Rəbblərinin (vəhy, Quran və moizə kimi) nişanələri ilə öyüd-nəsihət verildikdə onun müqabilində özlərini kar və kor (kimi) aparmırlar (əksinə, onu qəlb ilə dinləyir və batini gözlə görürlər);

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَٰجِنَا وَذُرِّيَّٰتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَٱجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا

вəəльлəз̃иинə йəќуулююнə рōббəнəə həб лəнəə мин əзвəəджинəə вəз̃урриййəəтинəə ќуррōтə ə'йуниу-вəəдж'əльнəə ли-ль-муттəќиинə имəəмə

Və o kəslər ki, «ey Rəbbimiz, zövcə və övladlarımızdan bizə göz aydınlığı (saleh, pak və təqvalı nəsillər) əta et və (iman müsabiqəsində və ya dinin əsasları, qolları və təlimlərində) bizi təqvalılara başçı et» deyirlər,

أُوْلَٰٓئِكَ يُجْزَوْنَ ٱلْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُواْ وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَٰمًا

уулəə`икə йуджзəунəль-ґурфəтə бимəə сōбəруу вəйулəќќōунə фииhəə тəhиййəтəу-вəсəлəəмə

səbrləri müqabilində (Cənnətin) yüksək talvar və dərəcələr(i i)lə mükafatlandırılanlar və orada (Allah və mələklər tərəfindən) xeyir-dua və salamla qarşılaşanlar məhz onlardır!

خَٰلِدِينَ فِيهَا  ۚ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا

хōōлидиинə фииhəə, həсунəт мустəќōррōу-вəмуќōōмə

(Onlar) orada əbədi qalacaqlar (və ora) gözəl yer və gözəl məskəndir.

قُلْ مَا يَعْبَؤُاْ بِكُمْ رَبِّى لَوْلَا دُعَآؤُكُمْ  ۖ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًۢا

ќуль мəə йə'бə`у бикум рōббии лəулəə ду'əə`укум, фəќōд кəз̃з̃əбтум фəсəуфə йəкууну лизəəмə

(Müşriklərə) de: «Əgər mənim Rəbbim (ümumi mərhəmətin və bəhanəyə yer qoymamaq üçün dəlil-sübutun tamamlanmasının tələbinə əsasən) sizi (tovhid və imana) dəvət etmək istəməsəydi, sizə əhəmiyyət verməzdi. Çünki həqiqətən, siz (Onun ayələrini) təkzib etdiniz. Buna görə də (bu təkzib) tezliklə (sizin üçün) ayrılmaz və daimi bir əzab olacaqdır».