يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُم بِرَحْمَةٍ مِّنْهُ وَرِضْوَٰنٍ وَجَنَّٰتٍ لَّهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُّقِيمٌ

йубəшшируhум рōббуhумм-бирōhмəтимм-минhу вəридвəəниу-вəджəннəəтиль-лəhум фииhəə нə'иимумм-муќиим

Rəbbi onları Öz tərəfindən bir rəhmət və razılıqla və içərisində onlar üçün sürəkli və daimi nemət olan Cənnətlərlə müjdələyir.

خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا  ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥٓ أَجْرٌ عَظِيمٌ

хōōлидиинə фииhəə əбəдə, иннəл-лаhə 'иŋŋдəhу əджрун 'əз̃ыым

Onlar orada həmişəlik olaraq, əbədi qalacaqlar. Həqiqətən, Allah yanında böyük bir mükafat vardır.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَابَآءَكُمْ وَإِخْوَٰنَكُمْ أَوْلِيَآءَ إِنِ ٱسْتَحَبُّواْ ٱلْكُفْرَ عَلَى ٱلْإِيمَٰنِ  ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ

йəə əййуhəəль-лəз̃иинə əəмəнуу лəə тəттəхыз̃уу əəбəə`əкум вə`ихвəəнəкум əулийəə`ə ини-стəhəббууль-куфрō 'əлəəль-иимəəн, вəмəй-йəтəвəльлəhум-миŋŋкум фə`уулəə`икə hумуз̃-з̃ōōлимуун

Ey iman gətirənlər, əgər atalarınız və qardaşlarınız küfrü imandan üstün tutsalar, onları özünüzə dost və köməkçi götürməyin. Sizdən kim onları dost və köməkçi götürsə, (dostluğu öz lazımi yerində sərf etmədikləri üçün) onlar həmin zalımlardır.

قُلْ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمْ وَأَبْنَآؤُكُمْ وَإِخْوَٰنُكُمْ وَأَزْوَٰجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَٰلٌ ٱقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَٰرَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَٰكِنُ تَرْضَوْنَهَآ أَحَبَّ إِلَيْكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادٍ فِى سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّىٰ يَأْتِىَ ٱللَّهُ بِأَمْرِهِۦ  ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَٰسِقِينَ

ќуль иŋŋ-кəəнə əəбəə`укум вə`əбнəə`укум вə`ихвəəнукум вə`əзвəəджукум вə'əшиирōтукум вə`əмвəəлюн-ќтəрōфтумууhəə вəтиджəəрōтун тəхшəунə кəсəəдəhəə вəмəсəəкину тəрдōунəhəə əhəббə илəйкум-минəл-лаhи вəрōсуулиhи вəджиhəəдин фии сəбиилиhи фəтəрōббəсуу həттəə йə`тийəл-лаhу би`əмриh, вəл-лаhу лəə йəhдииль-ќōумəль-фəəсиќиин

De: «Əgər atalarınız, oğullarınız, qardaşlarınız, arvadlarınız, (insan cəmiyyətinin əsasını təşkil edən) qohumlarınız, topladığınız mallar, kasadlaşmasından qorxduğunuz ticarət və (cəmiyyətin maddi cəhətdən möhkəmlənməsinin əsasını təşkil edən) razı olduğunuz yaşayış yerləri sizin üçün Allahdan, Onun Peyğəmbərindən və Onun yolunda cihad etməkdən daha sevimlidirsə, onda Allahın Öz əmrini (sizə əzab etmək əmrini) verməsini gözləyin. Allah itaətsizlərin dəstəsini hidayət etməz».

لَقَدْ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ فِى مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ ۙ وَيَوْمَ حُنَيْنٍ ۙ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنكُمْ شَيْـًٔا وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ ٱلْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُم مُّدْبِرِينَ

лəќōд нəсōрōкумул-лаhу фии мəвəəтынə кəc̃иирōтин вəйəумə hунəйнин из̃ ə'джəбəткум кəc̃рōтукум фəлəм туґни 'əŋŋкум шэй`əу-вəдōōќōт 'əлэйкумуль-əрду бимəə рōhубəт c̃уммə вəльлəйтум-мудбириин

Həqiqətən, Allah sizə bir çox yerlərdə, həmçinin Hüneyn günü – sayınızın çoxluğunun sizi məğrur etdiyi, amma sizdən (hadisə və əzabdan) heç bir şeyi dəf etmədiyi və yer üzü bütün genişliyi ilə sizə dar olduğu, sonra isə düşmənə arxa çevirərək qaçmağa üz qoydunuz zaman kömək etdi.

ثُمَّ أَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودًا لَّمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ  ۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْكَٰفِرِينَ

c̃уммə əŋŋзəлəл-лаhу сəкиинəтəhу 'əлəə рōсуулиhи вə'əлəəль-му`миниинə вə`əŋŋзəлə джунуудəль-лəм тəрōуhəə вə'əз̃з̃əбəль-лəз̃иинə кəфəруу, вəз̃əəликə джəзəə`уль-кəəфириин

Sonra Allah Öz Peyğəmbərinə və möminlərə Öz xatircəmliyini (məxsus vaxtlarda Öz dostlarının qəlbinə nazil etdiyi qəlb rahatlığını) nazil etdi, sizin görmədiyiniz qoşunları göndərdi və küfr edənlərə əzab verdi. Budur kafirlərin cəzası!

ثُمَّ يَتُوبُ ٱللَّهُ مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ  ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

c̃уммə йəтуубул-лаhу мимм-бə'ди з̃əəликə 'əлəə мəй-йəшəə, вəл-лаhу ґōфуурур-рōhиим

Sonra onun (həmin hadisənin) ardınca Allah nəzərini (kafirlərin döyüşə gələnlərindən və müsəlmanların dönüb qaçanlarından) istədiyinə yönəldər və tövbəsini qəbul edər. Allah çox bağışlayan və mehribandır.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّمَا ٱلْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُواْ ٱلْمَسْجِدَ ٱلْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَٰذَا  ۚ وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦٓ إِن شَآءَ  ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

йəə əййуhəəль-лəз̃иинə əəмəнуу иннəмəəль-мушрикуунə нəджəсун фəлəə йəќрōбууль-мəсджидəль-həрōōмə бə'дə 'əəмиhим həəз̃əə, вə`ин хыфтум 'əйлəтəн фəсəуфə йуґниикумул-лаhу миŋŋ-фəдлиhи иŋŋ-шəə, иннəл-лаhə 'əлиимун həкиим

Ey iman gətirənlər, doğrudan da müşriklər murdardırlar. Odur ki, bu ildən (Hicrətin doqquzuncu ili, Tövbə surəsinin nazil olduğu ildən) sonra Məscidül-Hərama yaxınlaşmamalıdırlar. Əgər (onlarla əlaqənin kəsildiyinə görə düçar olacağınız) yoxsulluq və kasıblıqdan qorxsanız, əgər Allah istəsə, tezliklə sizi Öz lütf və mərhəməti ilə ehtiyacsız edər. Həqiqətən, Allah bilən və hikmətlidir.

قَٰتِلُواْ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَلَا بِٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ ٱلْحَقِّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلْكِتَٰبَ حَتَّىٰ يُعْطُواْ ٱلْجِزْيَةَ عَن يَدٍ وَهُمْ صَٰغِرُونَ

ќōōтилююль-лəз̃иинə лəə йу`минуунə биль-лəhи вəлəə би-ль-йəумиль-əəхыри вəлəə йуhəрримуунə мəə həррōмəл-лаhу вəрōсуулюhу вəлəə йəдиинуунə диинəль-həќќи минəль-лəз̃иинə уутууль-китəəбə həттəə йу'тууль-джизйəтə 'əй-йəдиу-вəhум сōōґируун

(Yəhudilər və xristianlar kimi səmavi) kitab verilmiş kəslərin Allaha və axirət gününə iman gətirməyən (çünki, onların etiqad bəslədikləri Allah və məad, həqiqi Allah və məad deyildir), Allahın və Onun Peyğəmbərinin (Muhəmmədin (s) Quranda, Musa və İsanın da «Əhdi-ətiq» və «Əhdi-cədid»də şərab, donuz əti, rüşvət və sələm kimi) haram buyurduğunu haram hesab etməyən və haqq dinə (İslama) tabe olmayanları ilə onlar tam təslim və zillətlə öz əlləri ilə (İslam hökumətinin hakimiyyəti altında) cizyə ödəyincəyə qədər vuruşun.

وَقَالَتِ ٱلْيَهُودُ عُزَيْرٌ ٱبْنُ ٱللَّهِ وَقَالَتِ ٱلنَّصَٰرَى ٱلْمَسِيحُ ٱبْنُ ٱللَّهِ  ۖ ذَٰلِكَ قَوْلُهُم بِأَفْوَٰهِهِمْ  ۖ يُضَٰهِـُٔونَ قَوْلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَبْلُ  ۚ قَٰتَلَهُمُ ٱللَّهُ  ۚ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ

вəќōōлəтиль-йəhууду 'узəйрун-бнул-лаhи вəќōōлəтин-нəсōōрōōль-мəсииhу-бнул-лаh, з̃əəликə ќōулюhумм-би`əфвəəhиhим, йудōōhи`уунə ќōулəль-лəз̃иинə кəфəруу миŋŋ-ќōбль, ќōōтəлəhумул-лаh, əннəə йу`фəкуун

Yəhudilər dedilər: «(Yəhudi millətinə zillətdən sonra həyat bəxş etmiş və Tövratı yaymış) Üzeyir Allahın oğludur». Və xaçpərəstlər dedilər: «Məsih Allahın oğludur». Bu onların dilləri ilə dedikləri (həqiqəti və dəlili olmayan) bir sözdür. Onlardan qabaq kafir olmuş kəslərin (Allah üçün ata, oğul, ana və arvad fərz edən qədim bütpərəstlərin) sözlərinə oxşayır. Allah öldürsün onları! Necə və hara döndərilirlər?