Müqəddəs Quran / Surələr / 9. Tövbə
Tövbə (Tövbə)
9:61

وَمِنْهُمُ ٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ ٱلنَّبِىَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ  ۚ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمْ  ۚ وَٱلَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

вəминhумуль-лəз̃иинə йу`з̃уунəн-нəбиййə вəйəќуулююнə hувə уз̃ун, ќуль уз̃уну хōйриль-лəкум йу`мину биль-лəhи вəйу`мину ли-ль-му`миниинə вəрōhмəтул-лильлəз̃иинə əəмəнуу миŋŋкум, вəəльлəз̃иинə йу`з̃уунə рōсуулəл-лаhи лəhум 'əз̃əəбун əлиим

Onların bəziləri Peyğəmbəri incidir və «o (başdan-başa) qulaqdır (hər bir kəsin sözünü qəbul edir)!» deyirlər. De: «O, sizin üçün yaxşı bir qulaqdır, (bütün danışıqlarında) Allahı təsdiqləyir, möminlərə etimad göstərir və sizdən iman gətirənlər üçün bir rəhmətdir». Allahın Peyğəmbərini incidən kəslər üçün ağrılı bir əzab olacaqdır.

9:62

يَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَحَقُّ أَن يُرْضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤْمِنِينَ

йəhлифуунə биль-лəhи лəкум лийурдуукум вəл-лаhу вəрōсуулюhу əhəќќу əй-йурдууhу иŋŋ-кəəнуу му`миниин

Onlar sizi razı salmaq üçün sizə (öz xoşagəlməz işləri barədə) Allaha and içirlər, halbuki əgər mömin olsaydılar Allahı və Onun Peyğəmbərini razı salmaları daha yaxşı olardı.

9:63

أَلَمْ يَعْلَمُوٓاْ أَنَّهُۥ مَن يُحَادِدِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَأَنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدًا فِيهَا  ۚ ذَٰلِكَ ٱلْخِزْىُ ٱلْعَظِيمُ

əлəм йə'лəмуу əннəhу мəй-йуhəəдидиль-лəhə вəрōсуулəhу фə`əннə лəhу нəəрō джəhəннəмə хōōлидəн фииhəə, з̃əəликəль-хызйуль-'əз̃ыым

Məgər Allahla və Onun Peyğəmbəri ilə müxalifət və düşmənçilik edən şəxs üçün doğrudan da əbədi qalacağı Cəhənnəm odu olmasını bilməyiblər? Budur həmin böyük rüsvayçılıq!

9:64

يَحْذَرُ ٱلْمُنَٰفِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِى قُلُوبِهِمْ  ۚ قُلِ ٱسْتَهْزِءُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ

йəhз̃əруль-мунəəфиќуунə əŋŋ-тунəззəлə 'əлэйhим суурōтун тунəбби`уhумм-бимəə фии ќулююбиhим, ќули-стəhзи`уу иннəл-лаhə мухриджумм-мəə тəhз̃əруун

Münafiqlər (istehza məqsədi ilə) özlərini onların barəsində qəlblərində olanı (küfrü və İslam hökumətini devirmək niyyətlərini) onların özlərinə və camaata xəbər verən bir surə nazil olmasından qorxan kimi göstərirlər. De: «(Bu rəftarınızla İslama) istehza edin, şübhəsiz, Allah qorxduğunuz şeyi aşkar edəcəkdir».

9:65

وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ  ۚ قُلْ أَبِٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ

вəлə`иŋŋ-сə`əльтəhум лəйəќуулюннə иннəмəə куннəə нəхууду вəнəль'əб, ќуль əбиль-лəhи вə`əəйəəтиhи вəрōсуулиhи куŋŋтум тəстəhзи`уун

Əgər onlardan (nə üçün İslam əleyhinə danışır və fəaliyyət göstərirdiniz?) soruşsan, «biz yalnız zarafat edir və oynayırdıq» deyəcəklər. De: «Allaha, Onun ayələrinə və Peyğəmbərinə istehza edirdiniz?»

9:66

لَا تَعْتَذِرُواْ قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَٰنِكُمْ  ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةًۢ بِأَنَّهُمْ كَانُواْ مُجْرِمِينَ

лəə тə'тəз̃ируу ќōд кəфəртумм-бə'дə иимəəникум, ин-нə'фу 'əŋŋ-тōō`ифəтимм-миŋŋкум ну'əз̃з̃иб тōō`ифəтəмм-би`əннəhум кəəнуу муджримиин

Daha üzr və bəhanə gətirməyin, doğrudan da siz imanınızdan sonra kafir oldunuz (zahiri imandan sonra küfrünüz aşkar oldu)! Əgər sizdən bir dəstəni (tövbələrinə görə) bağışlasaq da, digər bir dəstəyə əzab verəcəyik. Çünki onlar günahkar olublar.

9:67

ٱلْمُنَٰفِقُونَ وَٱلْمُنَٰفِقَٰتُ بَعْضُهُم مِّنۢ بَعْضٍ  ۚ يَأْمُرُونَ بِٱلْمُنكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمَعْرُوفِ وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ  ۚ نَسُواْ ٱللَّهَ فَنَسِيَهُمْ  ۗ إِنَّ ٱلْمُنَٰفِقِينَ هُمُ ٱلْفَٰسِقُونَ

əльмунəəфиќуунə вəəльмунəəфиќōōту бə'дуhум-мимм-бə'д, йə`муруунə би-ль-муŋŋкəри вəйəнhəунə 'əниль-мə'рууфи вəйəќбидуунə əйдийəhум, нəсуул-лаhə фəнəсийəhум, иннəль-мунəəфиќиинə hумуль-фəəсиќуун

Münafiq kişilərlə münafiq qadınların bəziləri bəzilərindəndirlər (etiqad və əməldə bir-birləri ilə bağlıdırlar). Pis işlər görməyi əmr edərlər, yaxşı işləri qadağan edərlər və öz əllərini (mallarını haqq yolunda xəcləməkdən) bağlayarlar. Onlar Allahı unutdular, Allah da onları unutdu (bütün dəlil-sübutları göndərdikdən sonra onları öz başlarına buraxdı). Şübhəsiz, münafiqlər həmin itaətsizlərdir.

9:68

وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلْمُنَٰفِقِينَ وَٱلْمُنَٰفِقَٰتِ وَٱلْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَا  ۚ هِىَ حَسْبُهُمْ  ۚ وَلَعَنَهُمُ ٱللَّهُ  ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيمٌ

вə'əдəл-лаhуль-мунəəфиќиинə вəəльмунəəфиќōōти вəəлькуффəəрō нəəрō джəhəннəмə хōōлидиинə фииhəə, hийə həсбуhум, вəлə'əнəhумул-лаh, вəлəhум 'əз̃əəбумм-муќиим

Allah münafiq kişilərə və qadınlara və kafirlərə əbədi qalacaqları Cəhənnəm odu vəd etmişdir. Onlara bu bəsdir. Və onlara Allah lənət etmişdir. Onlar üçün daimi bir əzab vardır.

9:69

كَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ كَانُوٓاْ أَشَدَّ مِنكُمْ قُوَّةً وَأَكْثَرَ أَمْوَٰلًا وَأَوْلَٰدًا فَٱسْتَمْتَعُواْ بِخَلَٰقِهِمْ فَٱسْتَمْتَعْتُم بِخَلَٰقِكُمْ كَمَا ٱسْتَمْتَعَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُم بِخَلَٰقِهِمْ وَخُضْتُمْ كَٱلَّذِى خَاضُوٓاْ  ۚ أُوْلَٰٓئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْءَاخِرَةِ  ۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَٰسِرُونَ

кəəльлəз̃иинə миŋŋ-ќōбликум кəəнуу əшəддə миŋŋкум ќуувəтəу-вə`əкc̃əрō əмвəəлəу-вə`əулəəдəн фəəстəмтə'уу бихōлəəќиhим фəəстəмтə'тумм-бихōлəəќикум кəмəə-стəмтə'əль-лəз̃иинə миŋŋ-ќōбликумм-бихōлəəќиhим вəхудтум кəəльлəз̃ии хōōдуу, уулəə`икə həбитōт ə'мəəлюhум фиид-дунйəə вəəль`əəхырōh, вə`уулəə`икə hумуль-хōōсируун

(Siz kafir və münafiqlər) sizdən qabaq olmuş və qüdrətləri sizdən daha artıq və malları, övladları sizdən daha çox olmuş kəslər kimisiniz. Beləliklə onlar öz (dünya) paylarından bəhrələndilər. Sizdən qabaqkılar öz paylarından bəhrələndikləri kimi siz də öz payınızdan bəhrələndiniz və onlar (günah və nəfsi istəklərə) batdıqları kimi siz də batdınız. Onların (xeyir) əməlləri dünyada və axirətdə batil və puç oldu (dünyada yaxşı addan, müsəlmanların duasından və qeyb köməklərindən, axirətdə isə gözəl mükafatlardan məhrum oldular). Onlardır ziyana uğrayanlar!

9:70

أَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَقَوْمِ إِبْرَٰهِيمَ وَأَصْحَٰبِ مَدْيَنَ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتِ  ۚ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَٰتِ  ۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

əлəм йə`тиhим нəбə`уль-лəз̃иинə миŋŋ-ќōблиhим ќōуми нууhиу-вə'əəдиу-вəc̃əмуудə вəќōуми ибрōōhиимə вə`əсhəəби мəдйəнə вəəльму`тəфикəəт, əтəтhум русулюhумм-би-ль-бэййинəəт, фəмəə кəəнəл-лаhу лийəз̃лимəhум вəлəəкиŋŋ-кəəнуу əŋŋфусəhум йəз̃лимуун

Məgər onlardan qabaqkıların Nuhun (suda batmış) qövmü(nün), Adın (Hudun külək əsməsi ilə həlak olmuş qövmünün), Səmudun (Salehin göydən gələn bir bağırtı ilə məhv olmuş qövmünün), İbrahimin (aqcaqanad və digər əzabların göndərilməsi ilə məhv olmuş) qövmünün, Mədyən əshabının (Şüeybin od yağdıran buludla həlak olmuş qövmünün) və alt-üst edilmiş məlum şəhərlərin (Lut qövmünün üç şəhərinin) xəbəri onlara çatmayıb? Peyğəmbərləri onlara açıq-aşkar dəlillər gətirdilər. Beləliklə, Allah onlara zülm etmək istəmirdi, lakin (özlərinə) zülm edən onlar özləri idilər.