ٱنفِرُواْ خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَٰهِدُواْ بِأَمْوَٰلِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ  ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ

иŋŋфируу хыфəəфəу-вəc̃иќōōлəу-вəджəəhидуу би`əмвəəликум вə`əŋŋфусикум фии сəбиилиль-лəh, з̃əəликум хōйруль-лəкум иŋŋ-куŋŋтум тə'лəмуун

Yüngül və ağır (süvari və piyada, yaxud cavan və qoca cihad meydanına tərəf) hərəkət edin və öz mallarınız və canlarınızla Allah yolunda cihad edin. Əgər bilsəniz, bu, sizin üçün daha xeyirlidir.

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لَّٱتَّبَعُوكَ وَلَٰكِنۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ ٱلشُّقَّةُ  ۚ وَسَيَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ لَوِ ٱسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنفُسَهُمْ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ

лəу кəəнə 'əрōдōн ќōриибəу-вəсəфəрōн ќōōсыдəль-лəəттəбə'уукə вəлəəкимм-бə'удəт 'əлэйhимуш-шуќќōh, вəсəйəhлифуунə биль-лəhи лəви-стəтō'нəə лəхōрōджнəə мə'əкум йуhликуунə əŋŋфусəhум вəл-лаhу йə'лəму иннəhум лəкəəз̃ибуун

Əgər əl çatan mallar və qısa və asan səfər olsaydı, onlar sənə mütləq tabe olardılar. Lakin bu məşəqqətli yol (Təbuk müharibəsinin döyüş meydanında hazır olmaq) onlara uzaq göründü. Tezliklə Allaha and içəcəklər ki: «Əgər qüdrət və bacarığımız olsaydı, sizinlə çıxardıq». Onlar özlərini (küfr və yalanları ilə) həlak edirlər və Allah onların yalançı olduqlarını bilir.

عَفَا ٱللَّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْ وَتَعْلَمَ ٱلْكَٰذِبِينَ

'əфəл-лаhу 'əŋŋкə лимə əз̃иŋŋтə лəhум həттəə йəтəбэййəнə лəкəль-лəз̃иинə сōдəќуу вəтə'лəмəль-кəəз̃ибиин

Allah səni bağışlasın! Nə üçün doğruçular(ın halı) sənə aydınlaşmamış və yalançıları tanımadan onlara (döyüşə getməmək üçün) izn verdin?

لَا يَسْتَـْٔذِنُكَ ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ أَن يُجَٰهِدُواْ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ  ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلْمُتَّقِينَ

лəə йəстə`з̃инукəль-лəз̃иинə йу`минуунə биль-лəhи вəəльйəумиль-əəхыри əй-йуджəəhидуу би`əмвəəлиhим вə`əŋŋфусиhим, вəл-лаhу 'əлиимумм-би-ль-муттəќиин

Allaha və axirət gününə iman gətirənlər malları və canları ilə cihad etməkdən qalmaq üçün səndən izn istəmirlər (çünki təkid olunmuş bir vacib olan həmin cihadın yerinə yetirilməsi üçün izn istəmək lazım deyil və eləcə də onun haram sayılan tərki üçün icazə almaq caiz deyil). Allah pərhizkarları tanıyandır.

إِنَّمَا يَسْتَـْٔذِنُكَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ وَٱرْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِى رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ

иннəмəə йəстə`з̃инукəль-лəз̃иинə лəə йу`минуунə биль-лəhи вəəльйəумиль-əəхыри вəəртəəбəт ќулююбуhум фəhум фии рōйбиhим йəтəрōддəдуун

(Cihaddan yayınmaq üçün) səndən yalnız Allaha və axirət gününə imanları olmayan və qəlbləri şəkk və tərəddüdə düşən kəslər izn istəyərlər. Onlar həmişə öz şəkk və tərəddüdlərində sərgərdandırlar.

 ۞ وَلَوْ أَرَادُواْ ٱلْخُرُوجَ لَأَعَدُّواْ لَهُۥ عُدَّةً وَلَٰكِن كَرِهَ ٱللَّهُ ٱنۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ ٱقْعُدُواْ مَعَ ٱلْقَٰعِدِينَ

вəлəу əрōōдууль-хурууджə лə`ə'əддуу лəhу 'уддəтəу-вəлəəкиŋŋ-кəриhəл-лаhу-мм-би'əəc̃əhум фəc̃əббəтōhум вəќиилə-ќ'удуу мə'əль-ќōō'идиин

Əgər onların (cihad üçün) çıxmaq niyyətləri olsaydı, ona mütləq bir vasitə və xərc hazırlayardılar. Lakin Allah onların hərəkətini xoşlamırdı. Buna görə də (köməyini əsirgəməklə) onları saxladı və (sanki onlara) «oturanlarla (qadınlar, uşaqlar və acizlər kimi) oturun» deyildi.

لَوْ خَرَجُواْ فِيكُم مَّا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُواْ خِلَٰلَكُمْ يَبْغُونَكُمُ ٱلْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّٰعُونَ لَهُمْ  ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّٰلِمِينَ

лəу хōрōджуу фиикум-мəə зəəдуукум ильлəə хōбəəлəу-вəлə`əудō'уу хылəəлəкум йəбґуунəкумуль-фитнəтə вəфиикум сəммəə'уунə лəhум, вəл-лаhу 'əлиимумм-биз̃-з̃ōōлимиин

Əgər sizin aranızda (döyüşə) çıxsaydılar, sizin üçün fəsaddan başqa bir şey artırmazdılar və şübhəsiz, sizə fitnə yaratmaq üçün sizin aranızda pozuculuq etməyə tələsərdilər. Sizin aranızda cəsuslar və onların sözlərinə çox qulaq asan imanı zəiflər vardır. Allah zalımları tanıyır.

لَقَدِ ٱبْتَغَوُاْ ٱلْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُواْ لَكَ ٱلْأُمُورَ حَتَّىٰ جَآءَ ٱلْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ ٱللَّهِ وَهُمْ كَٰرِهُونَ

лəќōди-бтəґōвуль-фитнəтə миŋŋ-ќōблю вəќōльлəбуу лəкəль-умуурō həттəə джəə`əль-həќќу вəз̃ōhəрō əмрул-лаhи вəhум кəəриhуун

Həqiqətən, onlar bundan əvvəl (Ühüd müharibəsində) də fitnə yaratmaq istədilər və işləri sənə alt-üst etdilər (İslam ordusunu parçaladılar, camaatı döyüşdən soyutdular və sonda Ühüd faciəsi baş verdi). Nəhayət haqq gəlib çatdı və onlar istəmədikləri halda Allahın əmri aşkar oldu (siz qalib gəldiniz).

وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ ٱئْذَن لِّى وَلَا تَفْتِنِّىٓ  ۚ أَلَا فِى ٱلْفِتْنَةِ سَقَطُواْ  ۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌۢ بِٱلْكَٰفِرِينَ

вəминhум-мəй-йəќуулю-з̃əл-лии вəлəə тəфтинний, əлəə фииль-фитнəти сəќōтуу, вə`иннə джəhəннəмə лəмуhиитōтумм-би-ль-кəəфириин

Onlardan bəzisi «mənə (bu döyüşü tərk etməyə) izn ver və məni fitnəyə (sənin əmrinə qarşı çıxmaq günahına) salma!» deyir. Bil ki, onlar fitnəyə (küfr və nifaq fitnəsinə) düşüblər. Şübhəsiz, Cəhənnəm kafirləri əhatə etmişdir (dünyada Cəhənnəm oduna girməyin səbəbi olan küfr və itaətsizliklə əhatə olunmaq formasında, axirətdə isə nəticə olan od ilə.)

إِن تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ  ۖ وَإِن تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُواْ قَدْ أَخَذْنَآ أَمْرَنَا مِن قَبْلُ وَيَتَوَلَّواْ وَّهُمْ فَرِحُونَ

иŋŋ-тусыбкə həсəнəтун тəсу`hум, вə`иŋŋ-тусыбкə мусыыбəтуй-йəќуулюю ќōд əхōз̃нəə əмрōнəə миŋŋ-ќōблю вəйəтəвəльлəу-вəhум фəриhуун

Əgər sənə bir yaxşılıq (qələbə və qənimət) yetişsə, bu onları narahat edər və əgər bir müsibət (məğlubiyyət yaxud bir ziyan) yetişsə, «biz işimizi(n ehtiyatını) qabaqcadan götürmüşük» deyər və şad halda (öz yerlərinə) qayıdarlar.