قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلْقِىَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَىٰ

ќōōлюю йəə муусəə иммəə əŋŋ-тульќийə вə`иммəə əн-нəкуунə əувəлə мəн əльќōō

(Təyin edilmiş vaxtda hamı gəlib çıxdıqdan sonra sehrbazlar) dedilər: Ey Musa, ya (əlində olanı əvvəlcə) sən atırsan, ya da əvvəlcə atan biz olaq.

قَالَ بَلْ أَلْقُواْ  ۖ فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِن سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَىٰ

ќōōлə бəль əльќуу, фə`из̃əə hибəəлюhум вə'исыййуhум йухōййəлю илəйhи миŋŋ-сиhриhим əннəhəə тəс'əə

Musa dedi: Xeyr, siz atın. (Onlar atdılar.) Beləliklə, onların kəndir və əsaları sehr nəticəsində birdən Musanın xəyalında sürətlə (ora-bura) gedən təsəvvürü yaratdı.

فَأَوْجَسَ فِى نَفْسِهِۦ خِيفَةً مُّوسَىٰ

фə`əуджəсə фии нəфсиhи хыыфəтəмм-муусəə

Belə olan halda Musa (insan təbiətinə görə və ya camaatın onlara inanmaları cəhətindən) qəlbində bir qorxu hiss etdi.

قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْأَعْلَىٰ

ќульнəə лəə тəхōф иннəкə əŋŋтəль-ə'лəə

Dedik: Qorxma, şübhəsiz, sən özün üstünsən.

وَأَلْقِ مَا فِى يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوٓاْ  ۖ إِنَّمَا صَنَعُواْ كَيْدُ سَٰحِرٍ  ۖ وَلَا يُفْلِحُ ٱلسَّاحِرُ حَيْثُ أَتَىٰ

вə`əльќи мəə фии йəмииникə тəльќōф мəə сōнə'уу, иннəмəə сōнə'уу кəйду сəəhир, вəлəə йуфлиhус-сəəhиру həйc̃у əтəə

Sağ əlində olanı (yerə) at ki, onların qurduqlarının hamısını udsun. Çünki onların qurduqları cadugər hiyləsidir və cadugər hara getsə (və nə göstərsə) qalib gəlməz və nicat tapmaz.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ هَٰرُونَ وَمُوسَىٰ

фə`ульќийəс-сəhəрōту суджджəдəн ќōōлюю əəмəннəə бирōбби həəруунə вəмуусəə

(Musa əsanı atdı və o, əcdaha şəklinə düşüb hər şeyi uddu.) Beləliklə, sehrbazlar səcdə halında üzü üstə yerə düşüb «Musanın və Harunun Rəbbinə iman gətirdik» dedilər.

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ  ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ  ۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ فِى جُذُوعِ ٱلنَّخْلِ وَلَتَعْلَمُنَّ أَيُّنَآ أَشَدُّ عَذَابًا وَأَبْقَىٰ

ќōōлə əəмəŋŋтум лəhу ќōблə əн əəз̃əнə лəкум, иннəhу лəкəбиирукумуль-лəз̃ии 'əльлəмəкумус-сиhр, фəлə`уќōтты'əннə əйдийəкум вə`əрджулəкум-мин хылəəфиу-вəлə`усōллибəннəкум фии джуз̃уу'ин-нəхли вəлəтə'лəмуннə əййунəə əшəдду 'əз̃əəбəу-вə`əбќōō

Firon dedi: Mən sizə icazə verməmiş ona iman gətirdiniz?! Şübhəsiz, o, sizə sehr öyrətmiş böyüyünüz və başçınızdır. Buna görə də sizin əl və ayaqlarınızı çarpaz kəsəcək və sizi xurma ağacının gövdələrindən asacağam. Və (onda) bizlərdən hansı birimizin (mənim yoxsa Musanın Allahının) əzabının ağır və davamlı olmasını başa düşəcəksiniz.

قَالُواْ لَن نُّؤْثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَآءَنَا مِنَ ٱلْبَيِّنَٰتِ وَٱلَّذِى فَطَرَنَا  ۖ فَٱقْضِ مَآ أَنتَ قَاضٍ  ۖ إِنَّمَا تَقْضِى هَٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَآ

ќōōлюю лəн-ну`c̃ирōкə 'əлəə мəə джəə`əнəə минəль-бэййинəəти вəəльлəз̃ии фəтōрōнəə, фəəќды мəə əŋŋтə ќōōд, иннəмəə тəќдыы həəз̃иhиль-həйəəтəд-дунйəə

Dedilər: Bizi yaradana and olsun ki, səni bizə gəlmiş aydın dəlillərdən (cansız əşyaların dirilmələri, hər şeyi udması və yenidən əvvəlki vəziyyətinə qayıtmasından) üstün tutmayacağıq. Buna görə də bacardığın hökmü (icra) et. Sən yalnız bu dünya həyatı barəsində hökm edə bilərsən.

إِنَّآ ءَامَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَٰيَٰنَا وَمَآ أَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ ٱلسِّحْرِ  ۗ وَٱللَّهُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ

иннəə əəмəннəə бирōббинəə лийəґфирō лəнəə хōтōōйəəнəə вəмəə əкрōhтəнəə 'əлэйhи минəс-сиhр, вəл-лаhу хōйруу-вə`əбќōō

Həqiqətən, biz Öz Rəbbimizə iman gətirdik ki, günahlarımızı (şirk etiqadımızı və əməldəki günahlarımızı) və sənin bizi vadar etdiyin sehri bağışlasın. Allah daha yaxşı və əbədidir.

إِنَّهُۥ مَن يَأْتِ رَبَّهُۥ مُجْرِمًا فَإِنَّ لَهُۥ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ

иннəhу мəй-йə`ти рōббəhу муджримəн фə`иннə лəhу джəhəннəмə лəə йəмууту фииhəə вəлəə йəhйəə

Həqiqətən, (sabah Qiyamətdə) öz Rəbbinin yanına günahkar gələn şəxs üçün mütləq Cəhənnəm vardır, onda nə (canını qurtarmaq üçün) ölər, nə də (rahatlıq tapmaq üçün) diri qalar.

وَمَن يَأْتِهِۦ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَأُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلدَّرَجَٰتُ ٱلْعُلَىٰ

вəмəй-йə`тиhи му`минəн ќōд 'əмилəс-сōōлиhəəти фə`уулəə`икə лəhумуд-дəрōджəəтуль-'улəə

Kim yaxşı işlər görmüş halda imanla Onun hüzuruna gəlsə, belə şəxslərin yüksək dərəcələri vardır.

جَنَّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا  ۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ مَن تَزَكَّىٰ

джəннəəту 'əднин тəджрии миŋŋ-тəhтиhəəль-əнhəəру хōōлидиинə фииhəə, вəз̃əəликə джəзəə`у мəŋŋ-тəзəккəə

(Bina və ağaclarının) altından çaylar axan əbədi Cənnətlər! Onlar orada əbədi qalacaqlar. Özünü (bütün çirkinliklərdən) təmizləyən və (ruhu, ilahi dinin maarifində) inkişaf edib boy atan kəslərin mükafatı budur!