وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَآءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّىٓ أَن يَهْدِيَنِى سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ

вəлəммəə тəвəджджəhə тильќōō`ə мəдйəнə ќōōлə 'əсəə рōббии əй-йəhдийəнии сəвəə`əс-сəбииль

O, Mədyən (şəhərinə) tərəf üz tutan zaman dedi: «Ümidvaram (ola bilsin ki,) Rəbbim məni düzgün yola (Mədyən şəhərinin yoluna) yönəltsin».

وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ  ۖ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا  ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِى حَتَّىٰ يُصْدِرَ ٱلرِّعَآءُ  ۖ وَأَبُونَا شَيْخٌ كَبِيرٌ

вəлəммəə вəрōдə мəə`ə мəдйəнə вəджəдə 'əлэйhи уммəтəмм-минəн-нəəси йəсќуунə вəвəджəдə миŋŋ-дууниhиму-мрō`əтəйни тəз̃уудəəн, ќōōлə мəə хōтбукумəə, ќōōлəтəə лəə нəсќии həттəə йусдирōр-ри'əə, вə`əбуунəə шэйхун кəбиир

(Musa) Mədyən şəhərinin suyuna yetişdikdə, bir dəstə adamın (öz qoyunlarına) su verdiyini gördü. Onların yanında (isə) (öz heyvanlarını camaatın heyvanlarına qarışmağa) qoymayan iki qadın görüb dedi: «Sizin işiniz nədir? (Niyə burada durmusunuz?)» Dedilər: «Bu çobanlar (öz heyvanlarını) qaytarıb aparmayınca biz (öz heyvanlarımıza) su vermərik. Bizim atamız (Şüeyb adında) yaşlı qoca bir kişidir».

فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰٓ إِلَى ٱلظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّى لِمَآ أَنزَلْتَ إِلَىَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ

фəсəќōō лəhумəə c̃уммə тəвəльлəə илəəз̃-з̃ылли фəќōōлə рōбби иннии лимəə əŋŋзəльтə илəййə мин хōйрин фəќиир

Beləliklə, (Musa) onlar üçün (heyvanları) suladı, sonra kölgəyə çəkildi və dedi: «Ey Rəbbim, həqiqətən, mən Sənin mənə nazil edəcəyin hər hansı bir xeyrə (yeməyə) möhtacam».

فَجَآءَتْهُ إِحْدَىٰهُمَا تَمْشِى عَلَى ٱسْتِحْيَآءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِى يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا  ۚ فَلَمَّا جَآءَهُۥ وَقَصَّ عَلَيْهِ ٱلْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ  ۖ نَجَوْتَ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ

фəджəə`əтhу иhдəəhумəə тəмшии 'əлəə-стиhйəə`ин ќōōлəт иннə əбии йəд'уукə лийəджзийəкə əджрō мəə сəќōйтə лəнəə, фəлəммəə джəə`əhу вəќōссō 'əлэйhиль-ќōсōсō ќōōлə лəə тəхōф, нəджəутə минəль-ќōумиз̃-з̃ōōлимиин

O iki qadından biri – yüksək həya ilə utana-utana onun yanına gəlib dedi: «Atam bizim üçün (heyvanlarımıza) su verməyinin muzdunu ödəməkdən ötrü səni çağırır». (Musa) onun yanına gəldikdə öz əhvalatını qocaya söylədi. (Qoca) dedi: «Qorxma, (artıq) zalımlar tayfasından nicat tapmısan (bura Fironun hökumətinin hüdudlarından kənardır)».

قَالَتْ إِحْدَىٰهُمَا يَٰٓأَبَتِ ٱسْتَـْٔجِرْهُ  ۖ إِنَّ خَيْرَ مَنِ ٱسْتَـْٔجَرْتَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْأَمِينُ

ќōōлəт иhдəəhумəə йəə əбəти-стə`джирh, иннə хōйрō мəни-стə`джəртəль-ќōвиййуль-əмиин

O iki qadından biri dedi: «Atacan, onu (muzdla) işə götür, çünki (bu) güclü və etibarlı (adam) muzdla tutduqlarının ən yaxşısıdır».

قَالَ إِنِّىٓ أُرِيدُ أَنْ أُنكِحَكَ إِحْدَى ٱبْنَتَىَّ هَٰتَيْنِ عَلَىٰٓ أَن تَأْجُرَنِى ثَمَٰنِىَ حِجَجٍ  ۖ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِندِكَ  ۖ وَمَآ أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ  ۚ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

ќōōлə иннии урииду əн уŋŋкиhəкə иhдəə-бнəтəййə həəтəйни 'əлəə əŋŋ-тə`джурōнии c̃əмəəнийə hиджəдж, фə`ин əтмəмтə 'əшрōн фəмин 'иŋŋдик, вəмəə урииду əн əшуќќō 'əлэйк, сəтəджидунии иŋŋ-шəə`əл-лаhу минəс-сōōлиhиин

(Şüeyb) dedi: «Mən bu iki qızımdan birini sənə ərə vermək istəyirəm. Bunun müqabilində isə (mehriyyə belədir ki,) sən səkkiz il (ev işlərinin idarə olunması, ya heyvanların otarılması üçün) mənə xidmət edəsən. Əgər on ili tamamlasan ixtiyar səninlədir və mən səni çətinliyə salmaq istəmirəm. İnşallah, məni(m) salehlərdən (olduğumu) görəcəksən».

قَالَ ذَٰلِكَ بَيْنِى وَبَيْنَكَ  ۖ أَيَّمَا ٱلْأَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَٰنَ عَلَىَّ  ۖ وَٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌ

ќōōлə з̃əəликə бэйнии вəбэйнəк, əййəмəəль-əджəлэйни ќōдōйту фəлəə 'удвəəнə 'əлэйй, вəл-лаhу 'əлəə мəə нəќуулю вəкииль

(Musa) dedi: «Bu (müqavilə) mənimlə sənin aranda sabit olsun. Beləliklə, (bu) iki müddətdən hər birini tamamlamaqda, mənə qarşı heç bir təcavüz və zor olmamalıdır. Allah dediklərimizə vəkildir».