۞ فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارًا قَالَ لِأَهْلِهِ ٱمْكُثُوٓاْ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًا لَّعَلِّىٓ ءَاتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ

фəлəммəə ќōдōō муусəəль-əджəлə вəсəəрō би`əhлиhи əəнəсə миŋŋ-джəəнибит-туури нəəрōн ќōōлə ли`əhлиhи-мкуc̃уу иннии əəнəсту нəəрōль-лə'əллии əəтиикум-минhəə бихōбəрин əу джəз̃вəтимм-минəн-нəəри лə'əльлəкум тəстōлююн

Beləliklə, Musa (təyin olunmuş) müddəti tamamlayıb öz ailəsi ilə birlikdə (Mədyəndən Misrə tərəf) hərəkət etdikdə, Turun (Tur dağının) yanında bir od gördü, ailəsinə dedi: «Siz (burada) dayanın, mən bir od gördüm, bəlkə, gedib (yolu tapmaq üçün) ondan sizə bir xəbər, yaxud bir köz gətirim ki, qızınasınız».

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِىَ مِن شَٰطِئِ ٱلْوَادِ ٱلْأَيْمَنِ فِى ٱلْبُقْعَةِ ٱلْمُبَٰرَكَةِ مِنَ ٱلشَّجَرَةِ أَن يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّىٓ أَنَا ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ

фəлəммəə əтəəhəə нуудийə миŋŋ-шəəты`иль-вəəдиль-əймəни фииль-буќ'əтиль-мубəəрōкəти минəш-шəджəрōти əй-йəə муусəə иннии əнəл-лаhу рōббуль-'əəлəмиин

Musa odun yaxınlığına gəldikdə o vadinin sağ tərəfindən, o bərəkətli (mübarək) torpaq sahəsindən, (oradakı) ağacdan nida gəldi ki; «Ya Musa, şübhəsiz, aləmlərin Rəbbi olan yeganə Allah Mənəm».

وَأَنْ أَلْقِ عَصَاكَ  ۖ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنٌّ وَلَّىٰ مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ  ۚ يَٰمُوسَىٰٓ أَقْبِلْ وَلَا تَخَفْ  ۖ إِنَّكَ مِنَ ٱلْءَامِنِينَ

вə`əн əльќи 'əсōōк, фəлəммəə рō`əəhəə тəhтəззу кə`əннəhəə джəəннуу-вəльлəə мудбирōу-вəлəм йу'əќќиб, йəə муусəə əќбиль вəлəə тəхōф, иннəкə минəль-əəминиин

Və (nida gəldi ki,:) «Əsanı yerə at. (Atdı və) onun ilan (ya cin) kimi sürətlə hərəkət etdiyini gördükdə, geri dönüb qaçdı və arxasına (belə) baxmadı. (Buyuruldu:) «Ey Musa, irəli gəl və qorxma, həqiqətən, sən amanda olanlardansan».

ٱسْلُكْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍ وَٱضْمُمْ إِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ ٱلرَّهْبِ  ۖ فَذَٰنِكَ بُرْهَٰنَانِ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِيْهِۦٓ  ۚ إِنَّهُمْ كَانُواْ قَوْمًا فَٰسِقِينَ

услюк йəдəкə фии джəйбикə тəхрудж бэйдōō`ə мин ґōйри суу`иу-вəəдмум илəйкə джəнəəhəкə минəр-рōhб, фəз̃əəникə бурhəəнəəни мир-рōббикə илəə фир'əунə вəмəлə`иh, иннəhум кəəнуу ќōумəн фəəсиќиин

«Əlini qoynuna qoy ki, əlin (oradan) ağappaq, eyibsiz-qüsursuz, parlaq çıxsın. Və hər hansı bir qorxu(dan çıxmaq) üçün əlini (ya əllərini) qoynuna qoy (ki, vahimən aradan getsin). Beləliklə, bu ikisi (iki möcüzə: əsa və parlaq əl) sənin

قَالَ رَبِّ إِنِّى قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ

ќōōлə рōбби иннии ќōтəльту минhум нəфсəн фə`əхōōфу əй-йəќтулююн

(Musa) dedi: «Ey Rəbbim, mən onlardan bir nəfəri öldürmüşəm, qorxuram (dəvətimi çatdırmazdan öncə) məni öldürsünlər».

وَأَخِى هَٰرُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّى لِسَانًا فَأَرْسِلْهُ مَعِىَ رِدْءًا يُصَدِّقُنِىٓ  ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

вə`əхыы həəрууну hувə əфсōhу миннии лисəəнəн фə`əрсильhу мə'ийə рид`əй-йусōддиќуний, иннии əхōōфу əй-йукəз̃з̃ибуун

«Və qardaşım Harunun dili mənimkindən daha fəsahətlidir (tutarlıdır). Buna görə onu da mənimlə kömək və arxa (olaraq) göndər ki, məni təsdiq etsin. Çünki qorxuram məni təkzib etsinlər (və mən məqsədimi aydın bəyan edə bilməyəm)».

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطَٰنًا فَلَا يَصِلُونَ إِلَيْكُمَا  ۚ بِـَٔايَٰتِنَآ أَنتُمَا وَمَنِ ٱتَّبَعَكُمَا ٱلْغَٰلِبُونَ

ќōōлə сəнəшудду 'əдудəкə би`əхыыкə вəнəдж'əлю лəкумəə сультōōнəн фəлəə йəсылююнə илəйкумəə, би`əəйəəтинəə əŋŋтумəə вəмəни-ттəбə'əкумəəль-ґōōлибуун

(Allah) buyurdu: «Tezliklə sənin qolunu qardaşınla möhkəmlədərik və siz ikinizə (mübarizə və mübahisə etməkdə) qüdrət və qələbə əta edərik. Belə ki, Bizim ayə və möcüzələrimiz sayəsində əsla sizə əlləri çatmayacaq; siz və sizə tabe olanlar qalib gələcəksiniz!»