جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا ۖ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُۥ
джəзəə`уhум 'иŋŋдə рōббиhим джəннəəту 'əднин тəджрии миŋŋ-тəhтиhəəль-əнhəəру хōōлидиинə фииhəə əбəдə, рōдыйəл-лаhу 'əнhум вəрōдуу 'əнh, з̃əəликə лимəн хōшийə рōббəh
Onların Rəbbi yanındakı mükafatları (evlərinin və ağaclarının) altından çaylar axan Ədn cənnətləridir. Onlar orada əbədi qalacaqlar. Allah onlardan razıdır və onlar da Allahdan razıdırlar. Bu (mükafat) öz Rəbbindən qorxan kəslər üçündür.
إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا
из̃əə зульзилəтиль-əрду зильзəəлəhəə
Yer özünə məxsus (yaradılışın tarixində yalnız bircə dəfə baş verəcək) bir titrəyişlə titrədiyi zaman,
وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا
вə`əхрōджəтиль-əрду əc̃ќōōлəhəə
Yer öz qiymətli yüklərini və çox dəyərli mallarını (ölüləri, mədənləri və xəzinələri) çıxarıb atacağı zaman,
وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا
вəќōōлəль-иŋŋсəəну мəə лəhəə
Və (onun köksündən çıxan) insan (təəccüb və dəhşətlə): «Buna, nə olub?!» – deyəcəyi zaman
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا
йəумə`из̃ин туhəддиc̃у əхбəəрōhəə
Məhz o gün yer öz xəbərlərini açıb söyləyər. (Köksündəkiləri çıxarıb atmağı onun elə danışmasıdır. Yaxud da o elə dilə gələrək danışar).
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا
би`əннə рōббəкə əуhəə лəhəə
Ona görə ki, sənin Rəbbin ona vəhy etmişdir.
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْاْ أَعْمَٰلَهُمْ
йəумə`из̃ий-йəсдурун-нəəсу əштəəтəл-лийурōу ə'мəəлəhум
O gün insanlar əməllərinin (haqq-hesabının) özlərinə göstərilməsi üçün (qəbirlərdən) dəstə-dəstə çıxıb (haqq-hesab səhnəsinə tərəf) gələrlər və əməlləri(nin qarşılığı, ya eyni ilə təcəssümü) onlara göstərilsin deyə (haqq-hesab mərkəzindən öz əbədi məskənlərinə doğru) çıxarlar.
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُۥ
фəмəй-йə'мəль миc̃ќōōлə з̃əррōтин хōйрōй-йəрōh
Hər kim bir zərrə ağırlığında yaxşı iş görmüşsə, onu(n qarşılığını, yaxud eyni ilə təcəssümünü) görəcəkdir.
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُۥ
вəмəй-йə'мəль миc̃ќōōлə з̃əррōтин шəррōй-йəрōh
Və hər kim bir zərrə ağırlığında pis iş görmüşsə, onu görəcəkdir.
وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًا
вəəль'əəдийəəти дōбhə
And olsun tövşüyə-tövşüyə çapan (cihad) atlar(ın)a,
فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًا
фəəльмуурийəəти ќōдhə
(And olsun) dırnaqları ilə daşdan qığılcım qoparan atlara,
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا
фəəльмуґиирōōти субhə
(And olsun) sübh çağı (düşmən üzərinə) hücum edənlərə,
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا
фəвəсəтнə биhи джəм'ə
O hücumla (düşmənlərin) mərkəzinə yol tapanlara (and olsun) ki,
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ
иннəль-иŋŋсəəнə лирōббиhи лəкəнууд
Həqiqətən, insan öz Rəbbinə qarşı çox nankor, xəsis və itaətsizdir!
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
вə`иннəhу 'əлəə з̃əəликə лəшəhиид
Və şübhəsiz, o özü də buna şahiddir.
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
вə`иннəhу лиhуббиль-хōйри лəшəдиид
Həqiqətən, insan mal-dövlətə fitrətən (zatən) çox hərisdir.