إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغْنِىَ عَنْهُمْ أَمْوَٰلُهُمْ وَلَآ أَوْلَٰدُهُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيْـًٔا  ۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلنَّارِ  ۚ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ

иннəль-лəз̃иинə кəфəруу лəŋŋ-туґнийə 'əнhум əмвəəлюhум вəлəə əулəəдуhум-минəл-лаhи шэй`ə, вə`уулəə`икə əсhəəбун-нəəр, hум фииhəə хōōлидуун

Şübhəsiz, kafirlərin nə malları və nə də övladları onlardan Allah(ın əzabın)dan heç bir şeyi əsla dəf etməyəcəkdir. Onlar od əhlidirlər və orada əbədi qalacaqlar.

مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِى هَٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ  ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

мəc̃əлю мəə йуŋŋфиќуунə фии həəз̃иhиль-həйəəтид-дунйəə кəмəc̃əли рииhин фииhəə сыррун əсōōбəт həрc̃ə ќōумин з̃ōлəмуу əŋŋфусəhум фə`əhлəкəтh, вəмəə з̃ōлəмəhумул-лаhу вəлəəкин əŋŋфусəhум йəз̃лимуун

Onların bu dünya həyatında (İslamla düşmənçilik yolunda, yaxud riyakarlıqla və ya hər hansı bir xeyir işdə) xərclədikləri malların misalı özünə zülm etmiş bir dəstənin əkinlərinə (cəza olaraq) əsən və onu məhv edən çox soyuq külək kimidir. Allah onlara zülm etməyib, lakin onlar özlərinə zülm edirlər.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّواْ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ ٱلْبَغْضَآءُ مِنْ أَفْوَٰهِهِمْ وَمَا تُخْفِى صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ  ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلْءَايَٰتِ  ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

йəə əййуhəəль-лəз̃иинə əəмəнуу лəə тəттəхыз̃уу битōōнəтəмм-миŋŋ-дууникум лəə йə`лююнəкум хōбəəлəу-вəддуу мəə 'əниттум ќōд бəдəтиль-бəґдōō`у мин əфвəəhиhим вəмəə тухфии судууруhум əкбəр, ќōд бэййəннəə лəкумуль-əəйəəт, иŋŋ-куŋŋтум тə'ќилююн

Ey iman gətirənlər, özünüzdən başqasını özünüzə sirdaş dost etməyin. Onlar sizin barənizdə heç bir fitnə-fəsaddan çəkinmir və əziyyətə düşməyinizi çox istəyirlər. Düşmənçilik (elə) ağızlarından (sözlərindən) bəllidir və sinələrində gizlətdikləri daha böyükdür. Əgər düşünürsünüzsə, biz sizin üçün (onların halının) nişanələri(ni) bəyan etdik.

هَٰٓأَنتُمْ أُوْلَآءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِٱلْكِتَٰبِ كُلِّهِۦ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ عَضُّواْ عَلَيْكُمُ ٱلْأَنَامِلَ مِنَ ٱلْغَيْظِ  ۚ قُلْ مُوتُواْ بِغَيْظِكُمْ  ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ

həə əŋŋтум уулəə`и туhиббуунəhум вəлəə йуhиббуунəкум вəту`минуунə би-ль-китəəби куллиhи вə`из̃əə лəќуукум ќōōлюю əəмəннəə вə`из̃əə хōлəу 'əддуу 'əлэйкумуль-əнəəмилə минəль-ґōйз̃, ќуль муутуу биґōйз̃ыкум, иннəл-лаhə 'əлиимумм-биз̃əəтис-судуур

Budur, sizin bütün (səmavi) kitablara (hətta onların kitabına) imanınızın olmasına (onların isə sizin kitabınıza imanlarının olmamasına) baxmayaraq onları sevən (yenə də) sizsiniz və onlar sizi sevmirlər. Sizinlə görüşdükləri zaman «iman gətirdik» deyirlər. Bir-birləri ilə xəlvətə çəkildikləri zaman isə, sizə qarşı olan qəzəblərinin çoxluğundan barmaqlarının ucunu gəmirirlər. De: «Acığınızdan ölün! Həqiqətən, Allah ürəklərdə olanı biləndir».

إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُواْ بِهَا  ۖ وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا  ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ

иŋŋ-тəмсəскум həсəнəтун тəсу`hум вə`иŋŋ-тусыбкум сəййи`əтуй-йəфрōhуу биhəə, вə`иŋŋ-тəсбируу вəтəттəќуу лəə йəдуррукум кəйдуhум шэй`ə, иннəл-лаhə бимəə йə'мəлююнə муhиит

Sizə bir xeyir və yaxşılıq yetişdikdə, (bu) onların halını pisləşdirər, pislik və narahatçılıq yetişdikdə isə ona şad olarlar. Əgər səbr etsəniz və təqvalı olsanız, onların hiylələri sizə heç bir ziyan yetirə bilməz. Həqiqətən, Allah onların etdiklərini (elm və qüdrəti ilə) əhatə etmişdir.

وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ ٱلْمُؤْمِنِينَ مَقَٰعِدَ لِلْقِتَالِ  ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

вə`из̃ ґōдəутə мин əhликə тубəуви`уль-му`миниинə мəќōō'идə ли-ль-ќитəəль, вəл-лаhу сəмии'ун 'əлиим

Və (yada sal) o zaman(ı) ki, möminləri döyüş üçün düşərgələrdə yerləşdirdiyin halda (Ühüd döyüşündə) sübh çağı öz əhlindən (ailəndən) ayrıldın. Allah həmişə (danışıqlarınızı) eşidən və (fikirlərinizi) biləndir.