قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَ۫نَّا عَلَىٰ يُوسُفَ وَإِنَّا لَهُۥ لَنَٰصِحُونَ

ќōōлюю йəə əбəəнəə мəə лəкə лəə тə`мəннəə 'əлəə йуусуфə вə`иннəə лəhу лəнəəсыhуун

(Sonra atalarının yanına gələrək) dedilər: «Ey atamız, sənə nə olub ki, Yusufu (saxlamağı) bizə etibar etmirsən? Halbuki, şübhəsiz, biz onun xeyrini istəyənlərik.

أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ

əрсильhу мə'əнəə ґōдəй-йəртə' вəйəль'əб вə`иннəə лəhу лəhəəфиз̃уун

Onu sabah bizimlə göndər ki, çəmənlikdə gəzib dolansın və oynasın və biz onu mütləq qoruyacağıq».

قَالَ إِنِّى لَيَحْزُنُنِىٓ أَن تَذْهَبُواْ بِهِۦ وَأَخَافُ أَن يَأْكُلَهُ ٱلذِّئْبُ وَأَنتُمْ عَنْهُ غَٰفِلُونَ

ќōōлə иннии лəйəhзунунии əŋŋ-тəз̃həбуу биhи вə`əхōōфу əй-йə`кулəhуз̃-з̃и`бу вə`əŋŋтум 'əнhу ґōōфилююн

Dedi: «Həqiqətən, onu (çölə) aparmağınız məni çox qəmgin edir və qorxuram ki, siz ondan xəbərsiz ikən canavar onu yesin».

قَالُواْ لَئِنْ أَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّآ إِذًا لَّخَٰسِرُونَ

ќōōлюю лə`ин əкəлəhуз̃-з̃и`бу вəнəhну 'усбəтун иннəə из̃əль-лəхōōсируун

Dedilər: «Əlbəttə, əgər biz güclü bir dəstə ola-ola, onu canavar yesə, onda biz çox ziyana uğrayan olarıq».

فَلَمَّا ذَهَبُواْ بِهِۦ وَأَجْمَعُوٓاْ أَن يَجْعَلُوهُ فِى غَيَٰبَتِ ٱلْجُبِّ  ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمْرِهِمْ هَٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

фəлəммəə з̃əhəбуу биhи вə`əджмə'уу əй-йəдж'əлююhу фии ґōйəəбəтиль-джубб, вə`əуhəйнəə илəйhи лəтунəбби`əннəhумм-би`əмриhим həəз̃əə вəhум лəə йəш'уруун

Elə ki, onu apardılar və quyunun dibinə atmaq qərarına gəldilər (cinayətlərini planlaşdırdıqları kimi də həyata keçirtdilər). Və Biz (elə orada) Yusufa vəhy etdik ki, (bir gün) sən onlara onlar bilmədən bu işlərindən xəbər verəcəksən (sən onları tanıyacaqsan, onlar isə səni tanımayacaqlar).

وَجَآءُوٓ أَبَاهُمْ عِشَآءً يَبْكُونَ

вəджəə`уу əбəəhум 'ишəə`əй-йəбкуун

Və axşam ağlaya-ağlaya atalarının yanına gəldilər.

قَالُواْ يَٰٓأَبَانَآ إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَٰعِنَا فَأَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ  ۖ وَمَآ أَنتَ بِمُؤْمِنٍ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَٰدِقِينَ

ќōōлюю йəə əбəəнəə иннəə з̃əhəбнəə нəстəбиќу вəтəрōкнəə йуусуфə 'иŋŋдə мəтəə'инəə фə`əкəлəhуз̃-з̃и`б, вəмəə əŋŋтə биму`миниль-лəнəə вəлəу куннəə сōōдиќиин

Dedilər: «Ey ata, biz getdik, başımız bir-birimizlə yarışmağa qarışdı. Yusufu da əşyalarımızın yanında qoyduq. Beləliklə, canavar onu yedi. Sən heç vaxt, hətta doğruçu olsaq belə bizə inanan deyilsən».

وَجَآءُو عَلَىٰ قَمِيصِهِۦ بِدَمٍ كَذِبٍ  ۚ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا  ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ  ۖ وَٱللَّهُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ

вəджəə`уу 'əлəə ќōмиисыhи бидəмин кəз̃иб, ќōōлə бəль сəувəлəт лəкум əŋŋфусукум əмрō, фəсōбрун джəмииль, вəл-лаhуль-мустə'əəну 'əлəə мəə тəсыфуун

Və onun köynəyinin üzərində yalançı qan gətirdilər. (Ata) dedi: «(Siz dediyiniz kimi deyildir. Canavar Yusufu nə cür yeyib ki, köynəyini parçalamayıb?) Əksinə, nəfsiniz (pis) işi nəzərinizdə gözəl göstərmişdir. Buna görə də gərək gözəl bir səbr edəm. Sizin dediyiniz şey barəsində yalnız Allahdan yardım diləmək lazımdır».

وَجَآءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُواْ وَارِدَهُمْ فَأَدْلَىٰ دَلْوَهُۥ  ۖ قَالَ يَٰبُشْرَىٰ هَٰذَا غُلَٰمٌ  ۚ وَأَسَرُّوهُ بِضَٰعَةً  ۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ

вəджəə`əт сəййəəрōтун фə`əрсəлюю вəəридəhум фə`əдлəə дəльвəh, ќōōлə йəə бушрōō həəз̃əə ґулəəм, вə`əсəррууhу бидōō'əh, вəл-лаhу 'əлиимумм-бимəə йə'мəлююн

Bir karvan gəlib çıxdı. Onlar (su gətirmək üçün quyuya) su daşıyanlarını göndərdilər. O, vedrəsini (quyuya) salladı və elə ki, quyudan çıxartdı, birdən) dedi: «Ay, muştuluq! Bu, bir oğlan uşağıdır! Və (su daşıyanlar) onu (karvandan və ya karvançılar onu başqa yol yoldaşlarından) ticarət sərmayəsi kimi gizlətdilər. Allah onların etdiklərini bilirdi.

وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍۭ بَخْسٍ دَرَٰهِمَ مَعْدُودَةٍ وَكَانُواْ فِيهِ مِنَ ٱلزَّٰهِدِينَ

вəшəрōуhу биc̃əмəнимм-бəхсин дəрōōhимə мə'дуудəтиу-вəкəəнуу фииhи минəз-зəəhидиин

Onu ucuz bir qiymətə, bir neçə dirhəmə satdılar (qardaşları məlumat üçün gəldikdə, onu qaçmış qul adı ilə karvandakılara və onlar da onu mərkəzə apararaq Misirin valisinə satdılar). (Qardaşlar rüsvay olmaq qorxusundan, karvandakılar isə onda azad insan əlamətləri olduğu üçün) ona rəğbətsiz idilər.