وَقَالَتْ لِأُخْتِهِۦ قُصِّيهِ  ۖ فَبَصُرَتْ بِهِۦ عَن جُنُبٍ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

вəќōōлəт ли`ухтиhи ќуссыыh, фəбəсурōт биhи 'əŋŋ-джунубиу-вəhум лəə йəш'уруун

O, Musanın bacısına dedi: «Onun dalınca get»; beləliklə, bacısı onu (körpənin Fironun adamlarının əlinə düşdüyünü) uzaqdan gördü, onlar isə xəbərsiz idilər (körpəyə kənardan nəzarət edən olduğunu bilmirdilər).

 ۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَرَاضِعَ مِن قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰٓ أَهْلِ بَيْتٍ يَكْفُلُونَهُۥ لَكُمْ وَهُمْ لَهُۥ نَٰصِحُونَ

вəhəррōмнəə 'əлэйhиль-мəрōōды'ə миŋŋ-ќōблю фəќōōлəт həль əдуллюкум 'əлəə əhли бэйтий-йəкфулююнəhу лəкум вəhум лəhу нəəсыhуун

Biz (bacısının onu tapmasından) öncə, bütün süd verən qadınları(n südünü) ona haram etdik. (Bu yaradılışda onun təbiətinə qoyulmuş bir haram idi.) (Körpə) heç kimin döşünü qəbul etmirdi (əmmirdi). Bacısı onlara dedi: «İstəyirsinizmi sizə zamin olub ona (uşağa) yaxşı baxacaq və ona qarşı xeyirxah olacaq bir ailəni nişan verim?»

فَرَدَدْنَٰهُ إِلَىٰٓ أُمِّهِۦ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

фəрōдəднəəhу илəə уммиhи кəй тəќōррō 'əйнуhəə вəлəə тəhзəнə вəлитə'лəмə əннə вə'дəл-лаhи həќќуу-вəлəəкиннə əкc̃əрōhум лəə йə'лəмуун

Beləliklə, onu anasına qaytardıq ki, gözü aydın olsun, qəm yeməsin və bilsin ki, həqiqətən, Allahın vədi haqdır. Lakin onların (camaatın) əksəriyyəti (bunu) bilmir.

وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَٱسْتَوَىٰٓ ءَاتَيْنَٰهُ حُكْمًا وَعِلْمًا  ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

вəлəммəə бəлəґō əшуддəhу вəəстəвəə əəтəйнəəhу hукмəу-вə'ильмə, вəкəз̃əəликə нəджзииль-муhсиниин

(Musanın) cismi qüvvələri kamilləşəndə və əqli gücü möhkəmlənəndə (təqribən qırx yaşlarında) Biz ona hikmət (və əqli elmlər) və (keçmiş şəriətlər barəsində) elm verdik. (Biz) yaxşı əməl sahiblərini beləcə mükafatlandırırıq.

وَدَخَلَ ٱلْمَدِينَةَ عَلَىٰ حِينِ غَفْلَةٍ مِّنْ أَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلَانِ هَٰذَا مِن شِيعَتِهِۦ وَهَٰذَا مِنْ عَدُوِّهِۦ  ۖ فَٱسْتَغَٰثَهُ ٱلَّذِى مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِى مِنْ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيْهِ  ۖ قَالَ هَٰذَا مِنْ عَمَلِ ٱلشَّيْطَٰنِ  ۖ إِنَّهُۥ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِينٌ

вəдəхōлəль-мəдиинəтə 'əлəə hиини ґōфлəтимм-мин əhлиhəə фəвəджəдə фииhəə рōджулəйни йəќтəтилəəни həəз̃əə миŋŋ-шии'əтиhи вəhəəз̃əə мин 'əдуувиh, фəəстəґōōc̃əhуль-лəз̃ии миŋŋ-шии'əтиhи 'əлəəль-лəз̃ии мин 'əдуувиhи фəвəкəзəhу муусəə фəќōдōō 'əлэйh, ќōōлə həəз̃əə мин 'əмəлиш-шэйтōōн, иннəhу 'əдуувумм-мудыллюмм-мубиин

(Musa Fironun qəsrindən) şəhərə əhalisi xəbərsizkən (istirahət vaxtı) daxil oldu. İki nəfərin bir-birilə vuruşduğunu gördü. Biri onun tərəfdarlarından idi, o biri düşmənlərindən. Tərəfdarlarından olan şəxs düşməninə qarşı ondan kömək istədi. Belə olduqda Musa bir yumruq vuraraq onu öldürdü, dedi: «Bu (dava) Şeytan əməlindəndir, həqiqətən, (Şeytan insanı) açıq-aşkar zəlalətə salan bir düşməndir».

قَالَ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى فَٱغْفِرْ لِى فَغَفَرَ لَهُۥٓ  ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ

ќōōлə рōбби иннии з̃ōлəмту нəфсии фəəґфир лии фəґōфəрō лəh, иннəhу hувəль-ґōфуурур-рōhиим

(Musa) dedi: «Ey Rəbbim, əlbəttə ki, mən (bu qibtini vurub öldürməklə) özüm-özümə zülm etdim, (çünki, özümü Fironun adamlarının təhlükəsinə atdım). Buna görə məni bağışla (onun pis nəticələrindən məni qoru)». Allah onu bağışladı. Həqiqətən, O, bağışlayan və mehribandır.

قَالَ رَبِّ بِمَآ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًا لِّلْمُجْرِمِينَ

ќōōлə рōбби бимəə əн'əмтə 'əлэййə фəлəн əкуунə з̃ōhиирōл-ли-ль-муджримиин

(Musa) dedi: «Ey Rəbbim, (bütün ömrüm boyu) mənə əta etdiyin nemətlərə görə, əsla günahkarlara arxa olmayacağam».

فَأَصْبَحَ فِى ٱلْمَدِينَةِ خَآئِفًا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِى ٱسْتَنصَرَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَسْتَصْرِخُهُۥ  ۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِىٌّ مُّبِينٌ

фə`əсбəhə фииль-мəдиинəти хōō`ифəй-йəтəрōќќōбу фə`из̃əəль-лəз̃ии-стəŋŋсōрōhу би-ль-əмси йəстəсрихуh, ќōōлə лəhу муусəə иннəкə лəґōвиййумм-мубиин

Beləliklə, Musa şəhərdə (Misirdə) qorxu və vəhşət içərisində – (öz törətdiyi işin nəticəsini) gözləyən halda sübhü qarşıladı (gecəni keçirtdi). Bir də (gördü ki,) dünən ondan kömək istəyən şəxs, (yenə) onu köməyə çağırır. Musa ona dedi: «Həqiqətən, sən açıq-aşkar bir azğınsan!».

فَلَمَّآ أَنْ أَرَادَ أَن يَبْطِشَ بِٱلَّذِى هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَا قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ أَتُرِيدُ أَن تَقْتُلَنِى كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًۢا بِٱلْأَمْسِ  ۖ إِن تُرِيدُ إِلَّآ أَن تَكُونَ جَبَّارًا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا تُرِيدُ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلْمُصْلِحِينَ

фəлəммəə əн əрōōдə əй-йəбтышə бильлəз̃ии hувə 'əдуувуль-лəhумəə ќōōлə йəə муусəə əтурииду əŋŋ-тəќтулəнии кəмəə ќōтəльтə нəфсəмм-би-ль-əмс, иŋŋ-турииду ильлəə əŋŋ-тəкуунə джəббəəрōн фииль-əрды вəмəə турииду əŋŋ-тəкуунə минəль-муслиhиин

Beləliklə, (Musa) hər ikisinin düşməni olan kəsi yaxalamaq istədikdə (o düşmən qibti, yaxud onun tərəfdarı olan sibti Musanın onu vurmaq istədiyini zənn edərək) dedi: «Ey Musa, dünən bir nəfəri öldürdüyün kimi, mənidəmi öldürmək istəyirsən?! Sən yer üzündə yalnız zülmkar və hökmran olmaq istəyirsən, islahedici (insanları islah edən) olmaq istəmirsən».

وَجَآءَ رَجُلٌ مِّنْ أَقْصَا ٱلْمَدِينَةِ يَسْعَىٰ قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّ ٱلْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ بِكَ لِيَقْتُلُوكَ فَٱخْرُجْ إِنِّى لَكَ مِنَ ٱلنَّٰصِحِينَ

вəджəə`ə рōджулюмм-мин əќсōōль-мəдиинəти йəс'əə ќōōлə йəə муусəə иннəль-мəлə`ə йə`тəмируунə бикə лийəќтулююкə фəəхрудж иннии лəкə минəн-нəəсыhиин

Və şəhərin o biri başından (bəlkə də Fironun sarayı yerləşdiyi yerdən) bir kişi tələsik gəldi, dedi: «Ey Musa, həqiqətən, qövmün böyükləri səni öldürmək barəsində məsləhət-məşvərət edirlər. Odur ki, (Misirdən) çıx get. Şübhəsiz, mən sənin xeyirxahlarındanam».