سَلْ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ كَمْ ءَاتَيْنَٰهُم مِّنْ ءَايَةٍۭ بَيِّنَةٍ  ۗ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ

сəль бəнии исрōō`иилə кəм əəтəйнəəhум-мин əəйəтимм-бэййинəh, вəмəй-йубəддиль ни'мəтəл-лаhи мимм-бə'ди мəə джəə`əтhу фə`иннəл-лаhə шəдиидуль-'иќōōб

İsrail övladlarından onlara nə qədər aşkar dəlil verdiyimizi soruş. (Onlara əsa, düm ağ əl, dənizin yarılması, bir növ ağac şirəsindən hazırlanmış yemək və bildirçin və Tövrat kimi nemət və rəhmət vasitəsi verildi, lakin onlar öz naşükürlükləri ilə həmin nemətlərin hamısını əzab amillərinə çevirdilər)! Kim Allahın neməti ona çatdıqdan sonra həmin neməti dəyişdirsə, onda (bilsin ki,) Allah çox ağır cəzalandırandır.

زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ  ۘ وَٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْاْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ  ۗ وَٱللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

зуййинə лильлəз̃иинə кəфəрууль-həйəəтуд-дунйəə вəйəсхōруунə минəль-лəз̃иинə əəмəнуу, вəəльлəз̃иинə-ттəќōу фəуќōhум йəумəль-ќийəəмəh, вəл-лаhу йəрзуќу мəй-йəшəə`у биґōйри hисəəб

Dünya həyatı kafirlərin gözündə (şeytanın və pis işlərə əmr edən nəfsin vasitəsi ilə) zinətlənmişdir və onlar (yoxsul) möminlərə məsxərə edirlər, halbuki, təqvalılar Qiyamət günü onlardan üstündürlər. Allah istədiyi şəxsə saysız-hesabsız ruzi verir.

كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةً وَٰحِدَةً فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّۦنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلْكِتَٰبَ بِٱلْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ ٱلنَّاسِ فِيمَا ٱخْتَلَفُواْ فِيهِ  ۚ وَمَا ٱخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا ٱلَّذِينَ أُوتُوهُ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَٰتُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ  ۖ فَهَدَى ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَا ٱخْتَلَفُواْ فِيهِ مِنَ ٱلْحَقِّ بِإِذْنِهِۦ  ۗ وَٱللَّهُ يَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ

кəəнəн-нəəсу уммəтəу-вəəhидəтəн фəбə'əc̃əл-лаhун-нəбиййиинə мубəшшириинə вəмуŋŋз̃ириинə вə`əŋŋзəлə мə'əhумуль-китəəбə би-ль-həќќи лийəhкумə бэйнəн-нəəси фиимəə-хтəлəфуу фииh, вəмəə-хтəлəфə фииhи ильлəəль-лəз̃иинə уутууhу мимм-бə'ди мəə джəə`əтhумуль-бэййинəəту бəґйəмм-бэйнəhум, фəhəдəл-лаhуль-лəз̃иинə əəмəнуу лимəə-хтəлəфуу фииhи минəль-həќќи би`из̃ниh, вəл-лаhу йəhдии мəй-йəшəə`у илəə сырōōтымм-мустəќиим

(Şəriət sahibi olan peyğəmbərlərin göndərilmələrindən qabaq) bütün insanlar tək bir dəstə idilər (səmavi şəriətsiz öz ağıllarının tələbi əsasında yaşayırdılar. Amma yavaş-yavaş özlərinin dünya işlərində ixtilafa düçar oldular). Beləliklə, Allah peyğəmbərləri (səmavi din və şəriətlə) müjdə verən və qorxudan olaraq göndərdi və onlarla birlikdə insanların arasında onların bir-birləri ilə ixtilafa düçar olduqları şey barəsində hökm çıxarmaq üçün haqq olaraq (və uca, ali və əqlani bir hədəf üçün səmavi) kitab nazil etdi. (Sonra kitabın özü barəsində ixtilaf yarandı, bir dəstə kitabın özünü və ya onda olan təlimlərin bəzilərini qəbul etmədi.) Onda ixtilafı yalnız kitab verilmiş kəslər, özü də onlara (bu barədə) aydın dəlillər gəldikdən sonra aralarındakı paxıllıq və təkəbbür ucbatından yaratdılar. Beləliklə, Allah iman gətirənləri Öz köməyi ilə barəsində ixtilafa düşdükləri haqqa doğru istiqamətləndirdi. Allah istədiyi şəxsi doğru yola hidayət edir.

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ ٱلْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ ٱلَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِكُم  ۖ مَّسَّتْهُمُ ٱلْبَأْسَآءُ وَٱلضَّرَّآءُ وَزُلْزِلُواْ حَتَّىٰ يَقُولَ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ مَتَىٰ نَصْرُ ٱللَّهِ  ۗ أَلَآ إِنَّ نَصْرَ ٱللَّهِ قَرِيبٌ

əм həсибтум əŋŋ-тəдхулююль-джəннəтə вəлəммəə йə`тикум-мəc̃əлюль-лəз̃иинə хōлəу миŋŋ-ќōбликум, мəссəтhумуль-бə`сəə`у вəд-дōррōō`у вəзульзилюю həттəə йəќуулəр-рōсуулю вəəльлəз̃иинə əəмəнуу мə'əhу мəтəə нəсрул-лаh, əлəə иннə нəсрōл-лаhи ќōрииб

Yoxsa siz (möminlər,) sizdən əvvəl köçmüş kəslərin başlarına gələnlər hələ sizin başınıza gəlməmiş Cənnətə daxil olacağınızı güman edirsiniz?! Onlara maddi və cismani ziyanlar dəydi, sarsıntı və narahatçılıq keçirdilər, o yerə kimi ki, Allahın elçisi və onunla birgə olan möminlər «Allahın köməyi və yardımı nə vaxt yetişəcək?» deyirdilər. (Dedik:) «Bilin, Allahın köməyi, həqiqətən, yaxındır».

يَسْـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ  ۖ قُلْ مَآ أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ  ۗ وَمَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌ

йəс`əлююнəкə мəəз̃əə йуŋŋфиќуун, ќуль мəə əŋŋфəќтум-мин хōйрин фəли-ль-вəəлидəйни вəəль`əќрōбиинə вəəльйəтəəмəə вəəльмəсəəкиини вəəбнис-сəбииль, вəмəə тəф'əлюю мин хōйрин фə`иннəл-лаhə биhи 'əлиим

Səndən (Allah yolunda) nə xərcləmələrini soruşurlar, de: «(Malın növü mühüm deyil, mühüm odur ki,) xərclədiyiniz mal ata, ana, yaxınlar, yetimlər, yoxsullar və yolda qalmışlar üçün olsun. Şübhəsiz, Allah etdiyiniz hər bir yaxşı işi bilir.

كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ  ۖ وَعَسَىٰٓ أَن تَكْرَهُواْ شَيْـًٔا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ  ۖ وَعَسَىٰٓ أَن تُحِبُّواْ شَيْـًٔا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ  ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

кутибə 'əлэйкумуль-ќитəəлю вəhувə курhуль-лəкум, вə'əсəə əŋŋ-тəкрōhуу шэй`əу-вəhувə хōйруль-лəкум, вə'əсəə əŋŋ-туhиббуу шэй`əу-вəhувə шəрруль-лəкум, вəл-лаhу йə'лəму вə`əŋŋтум лəə тə'лəмуун

Sizin üçün (kafirlərlə) döyüş yazıldı və qərara alındı, halbuki (bu,) sizin xoşunuza gəlmir. Çox vaxt bir şeyi xoşlamırsınız, halbuki o sizin üçün xeyirlidir və çox vaxt bir şeyi xoşlayırsınız, halbuki o sizin üçün pisdir. Allah bilir, siz isə bilmirsiniz.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ  ۖ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ  ۖ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَكُفْرٌۢ بِهِۦ وَٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِۦ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ ٱللَّهِ  ۚ وَٱلْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ ٱلْقَتْلِ  ۗ وَلَا يَزَالُونَ يُقَٰتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ ٱسْتَطَٰعُواْ  ۚ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِۦ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُوْلَٰٓئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْءَاخِرَةِ  ۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلنَّارِ  ۖ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ

йəс`əлююнəкə 'əниш-шəhриль-həрōōми ќитəəлин фииh, ќуль ќитəəлюн фииhи кəбиир, вəсōддун 'əŋŋ-сəбиилиль-лəhи вəкуфрумм-биhи вəəльмəсджидиль-həрōōми вə`ихрōōджу əhлиhи минhу əкбəру 'иŋŋдəл-лаh, вəəльфитнəту əкбəру минəль-ќōтль, вəлəə йəзəəлююнə йуќōōтилююнəкум həттəə йəруддуукум 'əŋŋ-дииникум ини-стəтōō'уу, вəмəй-йəртəдид миŋŋкум 'əŋŋ-дииниhи фəйəмут вəhувə кəəфирун фə`уулəə`икə həбитōт ə'мəəлюhум фиид-дунйəə вəəль`əəхырōh, вə`уулəə`икə əсhəəбун-нəəр, hум фииhəə хōōлидуун

(İslam döyüşçülərindən bir neçəsi səhvən haram ayda vuruşduqları üçün) səndən haram ayda (Rəcəb, Zilqədə, Zilhiccə və Məhərrəm aylarında) döyüşmək barəsində soruşurlar, de: «Onda hər növ döyüş böyükdür (böyük günahdır), lakin Allah yolunun (insanların İslamı qəbul etmələrinin) qarşısının alınmasının bütün növləri, Ona kafir olmaq, (camaata) Məscidül-Həram(a girməyə mane olmaq) və onun əhalisini oradan çıxarmaq (kafirlərin etdikləri bu işlərin günahı) Allah yanında (haram ayda vuruşmaqdan) daha böyükdür. Və fitnə (Allaha şərik qoşmaq və müsəlmanları incitmək) öldürməkdən daha böyükdür! (Müşriklər) daim sizinlə vuruşacaqlar ki, əgər bacarsalar sizi dininizdən döndərsinlər. Sizdən kim öz dinindən dönsə və küfr halında ölsə, belə şəxslərin (yaxşı) əməlləri dünyada və axirətdə puça çıxacaqdır (bu dünyada camaatın onların qoyub getdikləri yaxşı nişanələrə görə onları xoşluqla xatırlamaları, barələrində dua etmələri və onlar üçün rəhmət diləmələri əks nəticələnəcəkdir). Onlar Cəhənnəm əhlidirlər və orada əbədi qalacaqlar.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱلَّذِينَ هَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أُوْلَٰٓئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ ٱللَّهِ  ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

иннəль-лəз̃иинə əəмəнуу вəəльлəз̃иинə həəджəруу вəджəəhəдуу фии сəбиилиль-лəhи уулəə`икə йəрджуунə рōhмəтəл-лаh, вəл-лаhу ґōфуурур-рōhиим

Həqiqətən, (həm) iman gətirmiş kəslər və (həm də) hicrət edərək Allah yolunda cihad etmiş kəslər Allahın rəhmətinə ümidvardırlar. Allah çox bağışlayan və mehribandır.

 ۞ يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْخَمْرِ وَٱلْمَيْسِرِ  ۖ قُلْ فِيهِمَآ إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَٰفِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا  ۗ وَيَسْـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ ٱلْعَفْوَ  ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلْءَايَٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ

йəс`əлююнəкə 'əниль-хōмри вəəльмəйсир, ќуль фииhимəə иc̃мун кəбиируу-вəмəнəəфи'у лин-нəəси вə`иc̃муhумəə əкбəру мин-нəф'иhимəə, вəйəс`əлююнəкə мəəз̃əə йуŋŋфиќуунə ќулиль-'əфу, кəз̃əəликə йубəййинул-лаhу лəкумуль-əəйəəти лə'əльлəкум тəтəфəккəруун

Səndən şərab və qumar barəsində soruşurlar, de: «O ikisində (onlara mürtəkib olmaqda) böyük günah və insanlar üçün (maddi) mənfəətlər vardır və onların günahı mənfəətlərindən böyükdür». Həmçinin səndən nə xərcləmələrini soruşurlar. De: «(Sizə) müyəssər olanı». Allah Öz ayələrini sizə bu cür açıqlayır ki, bəlkə düşünəsiniz,

فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْءَاخِرَةِ  ۗ وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْيَتَٰمَىٰ  ۖ قُلْ إِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ  ۖ وَإِن تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَٰنُكُمْ  ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ ٱلْمُفْسِدَ مِنَ ٱلْمُصْلِحِ  ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ  ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

фиид-дунйəə вəəль`əəхырōh, вəйəс`əлююнəкə 'əниль-йəтəəмəə, ќуль ислəəhуль-лəhум хōйр, вə`иŋŋ-тухōōлитууhум фə`ихвəəнукум, вəл-лаhу йə'лəмуль-муфсидə минəль-муслиh, вəлəу шəə`əл-лаhу лə`ə'нəтəкум, иннəл-лаhə 'əзиизун həкиим

dünya və axirət (işləri) barəsində! Və səndən yetimlər(in işlərinə müdaxilə etmək) barəsində soruşurlar, de: «Onların vəziyyətinin düzəldilməsi daha yaxşıdır. Əgər onlarla bir yerdə yaşasanız (eybi yoxdur), onlar sizin (din) qardaşlarınızdır. Allah islah edəni fəsad törədəndən seçir. Əgər Allah istəsəydi, sizi çətinliyə salardı (onların mallarının və canlarının qorunmasını ayrı-ayrılıqda hər birinizə vacib edərdi). Həqiqətən, Allah qüdrətli və hikmətlidir.