وَمَا كَانَ لِنَبِىٍّ أَن يَغُلَّ  ۚ وَمَن يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ  ۚ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

вəмəə кəəнə линəбиййин əй-йəґулль, вəмəй-йəґлюль йə`ти бимəə ґōльлə йəумəль-ќийəəмəh, c̃уммə тувəффəə куллю нəфсимм-мəə кəсəбəт вəhум лəə йуз̃лəмуун

(Həm səmavi şəriətlər və həm də sağlam ağıl baxımından) heç bir peyğəmbərə (qənimətlə əldə edilmiş mallarda və sairədə öz ümmətinə) xəyanət etmək yaraşmaz. Xəyanət edən hər bir kəs Qiyamət günü xəyanət etdiyi şeylə birlikdə gələcəkdir. Sonra hər bir şəxsə əldə etdiyi şeyin müqabilində tam və kamil əvəz veriləcəkdir. Onlara zülm edilməyəcək, haqlarından kəsilməyəcəkdir.

أَفَمَنِ ٱتَّبَعَ رِضْوَٰنَ ٱللَّهِ كَمَنۢ بَآءَ بِسَخَطٍ مِّنَ ٱللَّهِ وَمَأْوَىٰهُ جَهَنَّمُ  ۚ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ

əфəмəни-ттəбə'ə ридвəəнəл-лаhи кəмəмм-бəə`ə бисəхōтымм-минəл-лаhи вəмə`вəəhу джəhəннəм, вəби`сəль-мəсыыр

Belə isə, heç Allahın razılığına tabe olan şəxs, (haqqa) Allahın qəzəbi ilə qayıtmış və yeri Cəhənnəm olan şəxs kimidir?! Ora çox pis bir dönüş yeridir.

هُمْ دَرَجَٰتٌ عِندَ ٱللَّهِ  ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ

hум дəрōджəəтун 'иŋŋдəл-лаh, вəл-лаhу бəсыырумм-бимəə йə'мəлююн

Onlar (möminlər və kafirlər) Allah yanında təbəqələrdir (bu iki dəstənin hər biri digərinə nisbətdə, həmçinin hər bir dəstə də öz fərdlərinə nisbətdə dərəcələrə bölünmüşdür) və Allah onların etdiklərini görəndir.

لَقَدْ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُواْ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتِهِۦ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ

лəќōд мəннəл-лаhу 'əлəəль-му`миниинə из̃ бə'əc̃ə фииhим рōсуулəмм-мин əŋŋфусиhим йəтлюю 'əлэйhим əəйəəтиhи вəйузəккииhим вəйу'əллимуhумуль-китəəбə вəəльhикмəтə вə`иŋŋ-кəəнуу миŋŋ-ќōблю лəфии дōлəəлимм-мубиин

Şübhəsiz, Allah möminlərin boynuna onlara (mələklərdən və cinlərdən deyil) özlərindən Onun ayələrini onlara oxuyan, onları paklaşdıran və onlara (səmavi) kitabı, şəriət hökmlərini və əqli maarifi öyrədən bir peyğəmbər göndərən zaman haqq qoydu. Həqiqətən, onlar bundan əvvəl açıq-aydın bir azğınlıqda idilər.

أَوَلَمَّآ أَصَٰبَتْكُم مُّصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّىٰ هَٰذَا  ۖ قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنفُسِكُمْ  ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ

əвəлəммəə əсōōбəткум-мусыыбəтун ќōд əсōбтум-миc̃лəйhəə ќультум əннəə həəз̃əə, ќуль hувə мин 'иŋŋди əŋŋфусикум, иннəл-лаhə 'əлəə кулли шэй`ин ќōдиир

Sizə bir müsibət üz verən zaman (Ühüd müharibəsində yetmiş nəfəriniz öldürülərkən) – ki, əlbəttə, onun iki qatını siz (onlara) vurmuşdunuz (Bədr müharibəsində onlardan yetmiş nəfəri öldürüb, yetmiş nəfərini əsir götürmüşdünüz) – «bu müsibət necə və haradandır?» deyirsiniz?! De: «Bu sizin öz tərəfinizdəndir (çünki bu müharibədə Peyğəmbərin əmrindən çıxdınız)». Həqiqətən, Allah hər bir şeyə qadirdir.

وَمَآ أَصَٰبَكُمْ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ ٱللَّهِ وَلِيَعْلَمَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

вəмəə əсōōбəкум йəумə-льтəќōōль-джəм'əəни фəби`из̃ниль-лəhи вəлийə'лəмəль-му`миниин

İki dəstənin bir-biri ilə qarşılaşdığı gün düçar olduğunuz şey (Ühüd müharibəsindəki böyük məğlubiyyət və yetmiş nəfərin öldürülməsi) Allahın izni və icazəsi ilə idi (ki, sizi imtahan) və möminləri məlum etsin (və əzəli elmi möcud gerçəkliklə üst-üstə düşsün).

وَلِيَعْلَمَ ٱلَّذِينَ نَافَقُواْ  ۚ وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ قَٰتِلُواْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوِ ٱدْفَعُواْ  ۖ قَالُواْ لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّٱتَّبَعْنَٰكُمْ  ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَٰنِ  ۚ يَقُولُونَ بِأَفْوَٰهِهِم مَّا لَيْسَ فِى قُلُوبِهِمْ  ۗ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ

вəлийə'лəмəль-лəз̃иинə нəəфəќуу, вəќиилə лəhум тə'əəлəу ќōōтилюю фии сəбиилиль-лəhи əви-дфə'уу, ќōōлюю лəу нə'лəму ќитəəлəль-лəəттəбə'нəəкум, hум ли-ль-куфри йəумə`из̃ин əќрōбу минhум ли-ль-иимəəн, йəќуулююнə би`əфвəəhиhим-мəə лэйсə фии ќулююбиhим, вəл-лаhу ə'лəму бимəə йəктумуун

Və münafiqləri məlum etməsi üçün! (Elə ki,) onlara «gəlin Allah yolunda vuruşun, ya (öz ərazilərinizi) müdafiə edin!» – deyildi, dedilər: «Əgər biz döyüşməyi bilsəydik, mütləq sizə tabe olardıq!» Onlar həmin gün, imandansa küfrə daha yaxın idilər. Onlar həmişə ağızları ilə qəlblərində olmayan şeyi deyirlər. Allah onların gizlətdiklərini daha yaxşı biləndir.

ٱلَّذِينَ قَالُواْ لِإِخْوَٰنِهِمْ وَقَعَدُواْ لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُواْ  ۗ قُلْ فَٱدْرَءُواْ عَنْ أَنفُسِكُمُ ٱلْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ

əльлəз̃иинə ќōōлюю ли`ихвəəниhим вəќō'əдуу лəу əтōō'уунəə мəə ќутилюу, ќуль фəəдрō`уу 'əн əŋŋфусикумуль-мəутə иŋŋ-куŋŋтум сōōдиќиин

Özləri (döyüşə getməyib evdə) oturan və (doğma) qardaşları (və ya Ühüd müharibəsində öldürülmüş öz məsləkdaşları) barədə «əgər onlar bizə tabe olsaydılar, öldürülməzdilər!» deyən kəslərə de: «(İndi ki, siz ölümdən qaçmağın yolunu bilirsiniz) onda, əgər doğruçusunzsa ölümü özünüzdən dəf edin».

وَلَا تَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ قُتِلُواْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمْوَٰتًۢا  ۚ بَلْ أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ

вəлəə тəhсəбəннəль-лəз̃иинə ќутилюю фии сəбиилиль-лəhи əмвəəтə, бəль əhйəə`ун 'иŋŋдə рōббиhим йурзəќуун

Allah yolunda öldürülənləri əsla ölü zənn etmə, əksinə, diridirlər və onlara Rəbbi yanında ruzi verilir.

فَرِحِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِٱلَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

фəриhиинə бимəə əəтəəhумул-лаhу миŋŋ-фəдлиhи вəйəстəбшируунə бильлəз̃иинə лəм йəльhəќуу биhим-мин хōльфиhим əльлəə хōуфун 'əлэйhим вəлəə hум йəhзəнуун

(Onlar) Allahın Öz mərhəmətindən onlara əta etdiyinə şaddırlar və arxalarınca (hələ gəlib) onlara qoşulmamış (hələ şəhid olmamış) kəslərə görə sevinirlər ki, onlar üçün nə bir qorxu var və nə də qəmgin olacaqlar.