وَكَيْفَ أَخَافُ مَآ أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُم بِٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ عَلَيْكُمْ سُلْطَٰنًا  ۚ فَأَىُّ ٱلْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِٱلْأَمْنِ  ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ

вəкəйфə əхōōфу мəə əшрōктум вəлəə тəхōōфуунə əннəкум əшрōктумм-биль-лəhи мəə лəм йунəззиль биhи 'əлэйкум сультōōнə, фə`əййуль-фəрииќōйни əhəќќу би-ль-əмн, иŋŋ-куŋŋтум тə'лəмуун

«Siz Allahın, barəsində sizə heç bir dəlil-sübut nazil etmədiyi şeyi Allaha şərik qoşmağınızdan qorxmadığınız halda mən sizin Allaha qoşduğunuz şərikdən necə qorxum? Bəs əgər bilirsinizsə bu iki dəstədən (təkallahlılardan və müşriklərdən) hansı (biri) amanda qalmağa daha layiqdir?!» (Təkallahlılar özlərini xeyir və zərəri olmayan cansızlardan, yəni bütlərdən, müşriklər isə bütün xeyir və ziyanların sahibindən yəni Allahdan amanda bilirlər).

ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمْ يَلْبِسُوٓاْ إِيمَٰنَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلْأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ

əльлəз̃иинə əəмəнуу вəлəм йəльбисуу иимəəнəhумм-биз̃ульмин уулəə`икə лəhумуль-əмну вəhум-муhтəдуун

İman gətirib imanlarını zülmə qarışdırmayanlar (yaradılışın başlanğıcına olan etiqadı dualizm və ya üç üqnuma əqidəsi, yaxud çoxallahlılıqla, yaxud da qəlbi etiqadları əməli itaətsizliklə qarışdırmayanlar) üçün əmin-amanlıq vardır və onlar hidayət olunmuşlardır.

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ ءَاتَيْنَٰهَآ إِبْرَٰهِيمَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ  ۚ نَرْفَعُ دَرَجَٰتٍ مَّن نَّشَآءُ  ۗ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ

вəтилькə hуджджəтунəə əəтəйнəəhəə ибрōōhиимə 'əлəə ќōумиh, нəрфə'у дəрōджəəтимм-мəн-нəшəə, иннə рōббəкə həкиимун 'əлиим

O (tovhid barəsindəki dəlillər), Bizim dəlil-sübutumuz idi ki, qövmünün müqabilində İbrahimə əta etdik. İstədiyimiz şəxsi dərəcə-dərəcə ucaldırıq (və İbrahimi peyğəmbərlik, imamət və dostluq dərəcələri ilə ucaltdıq). Doğrudan da, sənin Rəbbin xilqət və şəriətdə möhkəm yaradılış sahibi və (hər şeyi) biləndir.

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ  ۚ كُلًّا هَدَيْنَا  ۚ وَنُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ  ۖ وَمِن ذُرِّيَّتِهِۦ دَاوُۥدَ وَسُلَيْمَٰنَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَىٰ وَهَٰرُونَ  ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

вəвəhəбнəə лəhу исhəəќō вəйə'ќууб, кульлəн həдəйнəə, вəнууhəн həдəйнəə миŋŋ-ќōбль, вəмиŋŋ-з̃урриййəтиhи дəəвуудə вəсулəймəəнə вə`əййуубə вəйуусуфə вəмуусəə вəhəəруун, вəкəз̃əəликə нəджзииль-муhсиниин

Və ona İshaqı və (nəvəsi) Yəqubu əta etdik. (Onların) hər birini (dinin əsasları və maarifinə) hidayət etdik. Nuhu da onlardan öncə hidayət etdik və onun övladlarından Davudu, Süleymanı, Əyyubu, Yusufu, Musanı, Harunu (hidayət etdik). Biz yaxşıları və yaxşılıq edənləri bu cür mükafatlandırırıq.

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَىٰ وَعِيسَىٰ وَإِلْيَاسَ  ۖ كُلٌّ مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

вəзəкəриййəə вəйəhйəə вə'иисəə вə`ильйəəс, куллюмм-минəс-сōōлиhиин

Həmçinin Zəkəriyya, Yəhya, İsa və İlyası (da hidayət etdik). Onların hamısı salehlərdən idilər.

وَإِسْمَٰعِيلَ وَٱلْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا  ۚ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ

вə`исмəə'иилə вəəльйəсə'ə вəйуунусə вəлюютō, вəкульлəн фəддōльнəə 'əлəəль-'əəлəмиин

Və İsmail, Yəsə, Yunus və Lutu (da hidayət etdik). Onların hamısını (öz zamanlarında) aləmdəkilərdən üstün etdik.

وَمِنْ ءَابَآئِهِمْ وَذُرِّيَّٰتِهِمْ وَإِخْوَٰنِهِمْ  ۖ وَٱجْتَبَيْنَٰهُمْ وَهَدَيْنَٰهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ

вəмин əəбəə`иhим вəз̃урриййəəтиhим вə`ихвəəниhим, вəəджтəбэйнəəhум вəhəдəйнəəhум илəə сырōōтымм-мустəќиим

Və həmçinin onların ataları, övladları və qardaşlarının bəzilərini (üstün etdik), onları seçdik və düz yola hidayət etdik.

ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهْدِى بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ  ۚ وَلَوْ أَشْرَكُواْ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ

з̃əəликə hудəл-лаhи йəhдии биhи мəй-йəшəə`у мин 'ибəəдиh, вəлəу əшрōкуу лəhəбитō 'əнhум-мəə кəəнуу йə'мəлююн

Bu, Allahın hidayətidir ki, bəndələrindən istədiyini onunla hidayət edir. Əgər onlar (o uca məqamlarına baxmayaraq Allaha) şərik qoşsaydılar, şübhəsiz, etdikləri bütün xeyir əməllər aradan gedər və puç olardı.

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَٰهُمُ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْحُكْمَ وَٱلنُّبُوَّةَ  ۚ فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هَٰٓؤُلَآءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُواْ بِهَا بِكَٰفِرِينَ

уулəə`икəль-лəз̃иинə əəтəйнəəhумуль-китəəбə вəəльhукмə вəн-нубуувəh, фə`ий-йəкфур биhəə həə`улəə`и фəќōд вəккəльнəə биhəə ќōумəль-лэйсуу биhəə бикəəфириин

Onlar kitab (şəriət), hökm (rəhbərlik və hakimlik) və peyğəmbərlik verdiyimiz kəslərdi. Beləliklə, əgər bunlar (Qüreyş kafirləri, səma dinlərinin əsası olan) bu işlərə kafir olsalar, şübhəsiz, Biz (Öz qəti təqdirimizdə gələcək zamanlarda olacaq nəsillərdən onu yerinə yetirən və) ona əsla kafir olmayan bir dəstəni təyin edərik.

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ هَدَى ٱللَّهُ  ۖ فَبِهُدَىٰهُمُ ٱقْتَدِهْ  ۗ قُل لَّآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا  ۖ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْعَٰلَمِينَ

уулəə`икəль-лəз̃иинə həдəл-лаh, фəбиhудəəhуму-ќтəдиh, ќуль-лəə əс`əлюкум 'əлэйhи əджрō, ин hувə ильлəə з̃икрōō ли-ль-'əəлəмиин

Onlar (peyğəmbərlər) Allahın hidayət etdiyi kəslərdir. Odur ki, onların hidayət, yol və üslublarına tabe ol. (Və camaata) de: «Mən bunun (ilahi peyğəmbərlik vəzifəsinin təbliği) müqabilində sizdən heç bir muzd (əvəz) istəmirəm (tələb etmirəm). Bu (Quran) aləmdəkilər üçün öyüd-nəsihətdən başqa bir şey deyil».