Əraf (Yüksəkliklər)

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

бисмиль-лəhир-рōhмəəнир-рōhиим

Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə.

7:1

الٓمٓصٓ

Алиф, лəм, мим, сад.

Əlif, Lam, Mim, Sad. (Bu hərflər Allahla Onun Peyğəmbəri arasında olan rəmzlərdir. Bu kitab həmin bu hərflərdən təşkil olunmuşdur, lakin heç kimin onun kimisini gətirmək qüdrəti yoxdur. Bu kitabın «möhkəm» və bu cür «mütəşabih» ayələri vardır.)

7:2

كِتَٰبٌ أُنزِلَ إِلَيْكَ فَلَا يَكُن فِى صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنذِرَ بِهِۦ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ

китəəбун уŋŋзилə илəйкə фəлəə йəкуŋŋ-фии сōдрикə həрōджумм-минhу литуŋŋз̃ирō биhи вəз̃икрōō ли-ль-му`миниин

(Bu Quran) sənə nazil edilmiş bir kitabdır (qədim zamanlardan Lövhi-Məhfuzda olan və gələcəkdə, nəsli kəsilənədək bəşəriyyətin əli ilə yazılacaq bir yazıdır) – buna görə də sinəndə ondan («bu layiqli nemətin çatdırılmasını bacaracağam? Onun təqdim edilməsinə tələbat olacaqmı?» kimi) sıxıntı və tərəddüd olmasın – ki, onun vasitəsi ilə insanları qorxudasan və o, möminlər üçün öyüd olsun.

7:3

ٱتَّبِعُواْ مَآ أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ  ۗ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ

иттəби'уу мəə уŋŋзилə илəйкум-мир-рōббикум вəлəə тəттəби'уу миŋŋ-дууниhи əулийəə, ќōлиилəмм-мəə тəз̃əккəруун

Rəbbiniz tərəfindən sizə nazil olana tabe olun və Ondan başqa başçı və dostlara tabe olmayın. Amma çox az öyüd alırsınız.

7:4

وَكَم مِّن قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَٰهَا فَجَآءَهَا بَأْسُنَا بَيَٰتًا أَوْ هُمْ قَآئِلُونَ

вəкəм-миŋŋ-ќōрйəтин əhлəкнəəhəə фəджəə`əhəə бə`сунəə бəйəəтəн əу hум ќōō`илююн

Nə çox insan cəmiyyətləri ki, Biz onları həlak etdik. Bizim əzabımız onlar gecə rahatlığında və ya günorta istirahətində olarkən onlara yetişdi.

7:5

فَمَا كَانَ دَعْوَىٰهُمْ إِذْ جَآءَهُم بَأْسُنَآ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

фəмəə кəəнə дə'вəəhум из̃ джəə`əhумм-бə`сунəə ильлəə əŋŋ-ќōōлюю иннəə куннəə з̃ōōлимиин

Beləliklə, Bizim əzabımız onlara yetişən zaman, onların «biz doğrudan zalım idik» deməkdən başqa bir dua və nalələri olmadı.

7:6

فَلَنَسْـَٔلَنَّ ٱلَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ ٱلْمُرْسَلِينَ

фəлəнəс`əлəннəль-лəз̃иинə урсилə илəйhим вəлəнəс`əлəннəль-мурсəлиин

Odur ki, şübhəsiz, Biz həm peyğəmbərlərin göndərildiyi kəslərdən («Bizim peyğəmbərlərimizə nə cavab verdiniz?» – deyə) soruşacağıq və həm də peyğəmbərlərdən («Mənim tapşırdıqlarımı çatdırdınız ya yox və sizin dəvətinizə nə cavab verdilər?» – deyə) soruşacağıq.

7:7

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِم بِعِلْمٍ  ۖ وَمَا كُنَّا غَآئِبِينَ

фəлəнəќуссōннə 'əлэйhимм-би'ильм, вəмəə куннəə ґōō`ибиин

Beləliklə, Biz mütləq onlara (əməllərinin əhvalatını) elm əsasında bəyan edəcəyik və Biz heç vaxt (onlardan) qaib olmamışıq.

7:8

وَٱلْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ ٱلْحَقُّ  ۚ فَمَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ

вəəльвəзну йəумə`из̃инль-həќќ, фəмəŋŋ-c̃əќулəт мəвəəзиинуhу фə`уулəə`икə hумуль-муфлиhуун

Həmin gün (əqidə və əməllərin) ölçülməsi haqq və qətidir. Beləliklə, kimin ölçülmüş əməlləri ağır və dəyərli olsa, onlardır nicat tapanlar!

7:9

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُم بِمَا كَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَظْلِمُونَ

вəмəн хōффəт мəвəəзиинуhу фə`уулəə`икəль-лəз̃иинə хōсируу əŋŋфусəhумм-бимəə кəəнуу би`əəйəəтинəə йəз̃лимуун

Kimin ölçülmüş əməlləri yüngül və dəyərsiz olsa, onlardır Bizim ayələrimizə zülm etdiklərinə (onları qəbul etmədiklərinə və ya onlara əməl etmədiklərinə) görə öz vücud sərmayələrini ziyana uğratmış kəslər!

7:10

وَلَقَدْ مَكَّنَّٰكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَٰيِشَ  ۗ قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ

вəлəќōд мəккəннəəкум фииль-əрды вəджə'əльнəə лəкум фииhəə мə'əəйиш, ќōлиилəмм-мəə тəшкуруун

Həqiqətən, sizə yer üzündə imkan və (onun bəxşişlərindən istifadə) qüdrət(i) verdik və sizin üçün yaşayış vasitələri hazırladıq, amma siz çox az şükr edirsiniz.