فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ

фəррōт миŋŋ-ќōсвəрōh

(Elə eşşəklər ki,) Ovçunun (ya şirin) çəngindən qaçırlar.

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً

бəль йурииду куллю-мри`имм-минhум əй-йу`тəə суhуфəмм-мунəшшəрōh

(Onların işləri yalnız üz döndərmək deyildir,) əslində onların hər biri istəyir ki, (Allah tərəfindən) ona açıq məktublar verilsin (ki; «Bu Peyğəmbəri qəbul et»).

كَلَّا  ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ

кəльлəə, бəль-лəə йəхōōфуунəль-əəхырōh

Belə deyil (qəbul etməmələrinin səbəbi məktubun gəlməməsi deyil), əslində onlar axirətdən qorxmurlar.

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ

кəльлəə иннəhу тəз̃кирōh

Belə deyil (onların söylədikləri kimi deyil, əslində) bu (Quran) öyüd-nəsihət və xatırlatma vasitəsidir.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

фəмəŋŋ-шəə`ə з̃əкəрōh

Belə ki, kim istəsə onu xatırlaya (və ona əməl etməklə kamala çata) bilər.

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ  ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ

вəмəə йəз̃куруунə ильлəə əй-йəшəə`əл-лаh, hувə əhлют-тəќвəə вə`əhлюль-мəґфирōh

Və Allah istəməyincə onlar xatırlaya bilməzlər (çünki onların ixtiyari iradələri, istəkləri də əməlləri kimi Allahın yaradılış iradəsinə bağlıdır. O, istəməzsə, baş verməz). O, qorxub çəkinməyə də, bağışlamağa da layiqdir.