وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ
вуджууhуй-йəумə`из̃ин-ннəəдырōh
O gün neçə-neçə üzlər şad-xürrəm olacaq!
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ
илəə рōббиhəə нəəз̃ырōh
(Qəlb gözü ilə) öz Rəbbinə tərəf (və zahiri gözü ilə Onun cəlal və camal nişanələrini tam şəkildə təzahür və təcəssümünə) baxacaqdır.
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ
вəвуджууhуй-йəумə`из̃имм-бəəсирōh
Və neçə-neçə üzlər də o gün qaşqabaqlı olacaq.
تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ
тəз̃унну əй-йуф'əлə биhəə фəəќирōh
Bel qıran bir əzaba (ya burunlarına oddan dağ basılmasına) məruz qalacaqlarını bilərlər.
كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ
кəльлəə из̃əə бəлəґōтит-тəрōōќий
Belə deyil (insanın zənn etdiyi kimi deyil). Can boğazın dövrəsindəki sümüklərə (körpücük sümüklərinə) yetişdiyi zaman.
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ
вəќиилə мəн рōōќ
Və (can verənin başına toplananlar) deyərlər: «Şəfa verən təbib kimdir (varmı)? (Və mələklər deyərlər: «Kimdir onun ruhunu yuxarı aparan? Rəhmət mələyi, ya qəzəb?)»
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ
вəз̃ōннə əннəhуль-фирōōќ
Və o da bilər ki, bu (zaman) (dünyadan) ayrılıq (zamanı)dır,
وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
вəəльтəффəтис-сəəќу бис-сəəќ
Qıçı-qıçına dolaşar və dünya həsrəti axirət əzabına qarışar,