Müqəddəs Quran / Surələr / 75. Qiyamət
Qiyamət (Dirilmə)

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

бисмиль-лəhир-рōhмəəнир-рōhиим

Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə.

75:1

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ

лəə уќсиму бийəумиль-ќийəəмəh

And içirəm Qiyamət gününə.

75:2

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ

вəлəə уќсиму бин-нəфсиль-лəувəəмəh

Və and içirəm özünü məzəmmət edən nəfsə (möminin nəfsinə və Allaha asi olduğu üçün özünü məzəmmət edən ayıq vicdanına and olsun ki, Qiyamət haqdır).

75:3

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ

əйəhсəбуль-иŋŋсəəну əльлəн-нəджмə'ə 'из̃ōōмəh

Yoxsa insan belə güman edir ki, Biz əsla onun sümüklərini (öldükdən sonra torpaqların arasından) bir yerə yığa bilməyəcəyik?

75:4

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ

бəлəə ќōōдириинə 'əлəə əн-нусəувийə бəнəəнəh

Bəli (bir yerə yığacağıq), hələ bir (üstəlik) onun barmaqlarının ucunu da əvvəldə olduğu kimi sirli xətlərlə düzəltməyə qadirik.

75:5

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ

бəль йуриидуль-иŋŋсəəну лийəфджурō əмəəмəh

(Onun inkar etməyi yalnız Qiyamət barəsində şəkk etdiyinə görə deyildir) əslində insan istəyir ki, (ömrü) irəlilədikcə günah etsin.

75:6

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ

йəс`əлю əййəəнə йəумуль-ќийəəмəh

Soruşur ki: «Qiyamət günü nə vaxtdır?»

75:7

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ

фə`из̃əə бəриќōль-бəсōр

Göz (ölümün çətinliyindən, yaxud da Məhşərin dəhşətindən) donub qalacağı və bərələcəyi;

75:8

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ

вəхōсəфəль-ќōмəр

Ayın nurunun sönəcəyi;

75:9

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ

вəджуми'əш-шəмсу вəəльќōмəр

Və günəşlə ayın (nurun yox olmasında, yaxud yerə və ya kainata yaxınlıqda) birləşəcəyi zaman

75:10

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ

йəќуулюль-иŋŋсəəну йəумə`из̃ин əйнəль-мəфəрр

Məhz o gün insan: «Qaçıb qurtulmaq üçün yer haradadır?» – deyəcəkdir.