۞ وَإِن جَنَحُواْ لِلسَّلْمِ فَٱجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ  ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ

вə`иŋŋ-джəнəhуу лис-сəльми фəəджнəh лəhəə вəтəвəккəль 'əлəл-лаh, иннəhу hувəс-сəмии'уль-'əлиим

Əgər onlar sülh və barışığa meyl göstərsələr, sən də ona meyl et və Allaha təvəkkül et ki, şübhəsiz, Odur eşidən və bilən!

وَإِن يُرِيدُوٓاْ أَن يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ ٱللَّهُ  ۚ هُوَ ٱلَّذِىٓ أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِۦ وَبِٱلْمُؤْمِنِينَ

вə`ий-йуриидуу əй-йəхдə'уукə фə`иннə həсбəкəл-лаh, hувəль-лəз̃ии əййəдəкə бинəсриhи вəби-ль-му`миниин

Əgər (sülh və barışıqda, yaxud başqa bir məsələdə) səni aldatmaq istəsələr, şübhəsiz, sənə Allah kifayət edər. Səni Öz (qeyb) köməyi və möminlərin vasitəsilə qüvvətləndirən Odur.

وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ  ۚ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا مَّآ أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ  ۚ إِنَّهُۥ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

вə`əльлəфə бэйнə ќулююбиhим, лəу əŋŋфəќтə мəə фииль-əрды джəмии'əмм-мəə əльлəфтə бэйнə ќулююбиhим вəлəəкиннəл-лаhə əльлəфə бэйнəhум, иннəhу 'əзиизун həкиим

Onların qəlbləri arasında (Allah) ülfət yaratdı. Əgər sən yer üzündə olan şeylərin hamısını xərcləsəydin, onların qəlbləri arasında ülfət yarada bilməzdin. Lakin Allah onların aralarında ülfət yaratdı. Həqiqətən, O, yenilməz qüdrət və hikmət sahibidir.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ حَسْبُكَ ٱللَّهُ وَمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ

йəə əййуhəəн-нəбиййу həсбукəл-лаhу вəмəни-ттəбə'əкə минəль-му`миниин

Ey Peyğəmbər, Allah və sənə tabe olan möminlər (risalət vəzifələrini həyata keçirməkdə) sənə kifayətdir (qeyb köməkləri Ondan, zahiri müqəddimələr isə onlardan).

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ حَرِّضِ ٱلْمُؤْمِنِينَ عَلَى ٱلْقِتَالِ  ۚ إِن يَكُن مِّنكُمْ عِشْرُونَ صَٰبِرُونَ يَغْلِبُواْ مِاْئَتَيْنِ  ۚ وَإِن يَكُن مِّنكُم مِّاْئَةٌ يَغْلِبُوٓاْ أَلْفًا مِّنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ

йəə əййуhəəн-нəбиййу həрридыль-му`миниинə 'əлəəль-ќитəəль, ий-йəкумм-миŋŋкум 'ишруунə сōōбируунə йəґлибуу ми`əтəйн, вə`ий-йəкумм-миŋŋкум-ми`əтуй-йəґлибуу əльфəмм-минəль-лəз̃иинə кəфəруу би`əннəhум ќōумуль-лəə йəфќōhуун

Ey Peyğəmbər, möminləri cihada həvəsləndir. Əgər sizdən iyirmi nəfər səbirli olsa, onlar iki yüz nəfərə qalib gələrlər. Əgər sizdən yüz nəfər olsa, onlar kafirlərin min nəfərinə qalib gələrlər. Çünki onlar anlamaz bir qövmdürlər (şücaət və bu kimi ruhu sifətlərin qüvvətlənməsinə səbəb olan tovhidi dərindən dərk etmirlər).

ٱلْـَٰٔنَ خَفَّفَ ٱللَّهُ عَنكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا  ۚ فَإِن يَكُن مِّنكُم مِّاْئَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُواْ مِاْئَتَيْنِ  ۚ وَإِن يَكُن مِّنكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوٓاْ أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ ٱللَّهِ  ۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ

əль`əəнə хōффəфəл-лаhу 'əŋŋкум вə'əлимə əннə фиикум дō'фə, фə`ий-йəкумм-миŋŋкум-ми`əтун сōōбирōтуй-йəґлибуу ми`əтəйн, вə`ий-йəкумм-миŋŋкум əльфуй-йəґлибуу əльфəйни би`из̃ниль-лəh, вəл-лаhу мə'əс-сōōбириин

İndi Allah (bir nəfərin on nəfərlə mübarizə etməsinin vacibliyi və bir nəfərin on nəfərdən qaçmasının haramlığını götürərək) vəzifənizi yüngülləşdirdi və sizdə (ruhiyyə və sayınızda) zəiflik olmasını bildi (əzəli elmi zahirdə həyata keçdi). Beləliklə, əgər sizdən yüz nəfər səbirli olsa, onlar iki yüz nəfərə qalib gələrlər və əgər sizdən min nəfər olsa, Allahın izni (və köməyi) ilə onlar iki min nəfərə qalib gələrlər. Allah səbirlilərlədir.

مَا كَانَ لِنَبِىٍّ أَن يَكُونَ لَهُۥٓ أَسْرَىٰ حَتَّىٰ يُثْخِنَ فِى ٱلْأَرْضِ  ۚ تُرِيدُونَ عَرَضَ ٱلدُّنْيَا وَٱللَّهُ يُرِيدُ ٱلْءَاخِرَةَ  ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

мəə кəəнə линəбиййин əй-йəкуунə лəhу əсрōō həттəə йуc̃хынə фииль-əрд, туриидуунə 'əрōдōд-дунйəə вəл-лаhу йуриидуль-əəхырōh, вəл-лаhу 'əзиизун həкиим

(İlahi hökümətin qurulması və onun qalması baxımından) heç bir peyğəmbərə hökümətini yer üzündə qüvvətləndirib möhkəmləndirənə qədər (döyüş) əsirlərinin olması yaraşmaz və haqqı yoxdur (əksinə, düşmən döyüş əsnasında öldürülməlidir). Siz dünya malını (əsirləri satmaq və ya fidyə ilə azad etmək) istəyirsiniz, Allah isə axirəti istəyir. Allah yenilməz qüdrətli və hikmət sahibidir.

لَّوْلَا كِتَٰبٌ مِّنَ ٱللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَآ أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

лəулəə китəəбумм-минəл-лаhи сəбəќō лəмəссəкум фиимəə əхōз̃тум 'əз̃əəбун 'əз̃ыым

Əgər Allah tərəfindən qərara alınmış keçmiş hökm (bütün dəlil-sübutlar gəlməmiş əzab etməmək hökmü) olmasaydı, götürdüyünüz şey (Peyğəmbərin əmri olmadan fidyə üçün götürdüyünüz əsirlər) barəsində sizə mütləq böyük bir əzab yetişərdi.

فَكُلُواْ مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَٰلًا طَيِّبًا  ۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ  ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

фəкулюю миммəə ґōнимтум həлəəлəн тōййибə, вəəттəќуул-лаh, иннəл-лаhə ґōфуурур-рōhиим

Buna görə də qənimət kimi əldə etdiyiniz şeydən (Bədr döyüşünün qənimətləri və əsirlərin fidyəsindən) halal və pak olaraq yeyin. (Bu, səmavi şəriətlərdə döyüş qənimətləri və fidyələri barəsində olan ilk icazədir və bu icazə ilə surənin onları «ənfal» olaraq Peyğəmbərin ixtiyarında qoyan birinci ayəsi arasındakı ziddiyyəti 41-ci ayədəki bölgü aradan qaldırır.) Allahdan qorxun ki, əlbəttə Allah çox bağışlayan və mehribandır.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ قُل لِّمَن فِىٓ أَيْدِيكُم مِّنَ ٱلْأَسْرَىٰٓ إِن يَعْلَمِ ٱللَّهُ فِى قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ أُخِذَ مِنكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ  ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

йəə əййуhəəн-нəбиййу ќул-лимəŋŋ-фии əйдиикум-минəль-əсрōō ий-йə'лəмиль-лəhу фии ќулююбикум хōйрōй-йу`тикум хōйрōмм-миммəə ухыз̃ə миŋŋкум вəйəґфир лəкум, вəл-лаhу ґōфуурур-рōhиим

Ey Peyğəmbər, (Bədr müharibəsi) əsirlər(in)dən sizin ixtiyarınızda olanlara de: «Əgər Allah sizin qəlblərinizdə bir xeyir (olmasını, İslamı qəbul edəcəyinizi) bilsə, sizə sizdən alınandan daha yaxşısını verər və sizi bağışlayar. Allah çox bağışlayan və mehribandır».