بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
бисмиль-лəhир-рōhмəəнир-рōhиим
Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə.
لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ
лəə уќсиму биhəəз̃əəль-бəлəд
Xeyr, and olsun bu şəhərə (əzəmətli Məkkəyə),
وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ
вə`əŋŋтə hиллюмм-биhəəз̃əəль-бəлəд
Sənin yerləşdiyin bu şəhərə;
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ
вəвəəлидиу-вəмəə вəлəд
Və and olsun ataya və dünyaya gətirdiyi övlada (Adəmə və onun övladlarından olan məsumlara, Kə’bənin və Məkkənin baniləri olan İbrahimə və övladı İsmailə və saleh övladı olan hər bir saleh möminə) ki,
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ
лəќōд хōлəќнəəль-иŋŋсəəнə фии кəбəд
Şübhəsiz, Biz insanı zəhmətdə və məşəqqətdə yaratmışıq (kam almağı nakamlığla, ləzzətləri acılıqlarla müşayət olunur).
أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
əйəhсəбу əль-лэй-йəќдирō 'əлэйhи əhəд
Yoxsa o elə güman edir ki, əsla heç kimin ona gücü çatmayacaqdır (buna görə də küfr və tüğyan edir)?!
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا
йəќуулю əhлəкту мəəлəл-любəдə
(Minnət qoymaq və bəxş etdiklərini qabartmaq məqsədi ilə) «Mən çox mal tələf etdim!» – deyir.
أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ
əйəhсəбу əль-лəм йəрōhу əhəд
Yoxsa güman edir ki, heç kim onu (bəxşiş etdiyi zaman) görməmişdir?!
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ
əлəм нəдж'əль-лəhу 'əйнəйн
Məgər Biz ona iki (görən) göz vermədikmi?!
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ
вəлисəəнəу-вəшəфəтəйн
Və (eləcə də) bir dil və iki dodaq(vermədikmi) ?!