يُقَلِّبُ ٱللَّهُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ  ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّأُوْلِى ٱلْأَبْصَٰرِ

йуќōллибул-лаhуль-лэйлə вəн-нəhəəр, иннə фии з̃əəликə лə'ибрōтəл-ли`уулииль-əбсōōр

Allah gecə-gündüzü dəyişdirir (onların birini digərinin arxasınca gətirir və yaxud birindən azaldaraq digərinə artırır). Həqiqətən, bunda (bu dəyişkənlik və onun mənşəyində) bəsirət sahibləri üçün bir ibrət (və Allahın tovhid, qüdrət və hikmətinə dair bir dəlil) vardır.

وَٱللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَآبَّةٍ مِّن مَّآءٍ  ۖ فَمِنْهُم مَّن يَمْشِى عَلَىٰ بَطْنِهِۦ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِى عَلَىٰ رِجْلَيْنِ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِى عَلَىٰٓ أَرْبَعٍ  ۚ يَخْلُقُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ  ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ

вəл-лаhу хōлəќō кульлə дəəббəтимм-мимм-мəə, фəминhум-мəй-йəмшии 'əлəə бəтниhи вəминhум-мəй-йəмшии 'əлəə риджлəйни вəминhум-мəй-йəмшии 'əлəə əрбə', йəхлюќул-лаhу мəə йəшəə, иннəл-лаhə 'əлəə кулли шэй`ин ќōдиир

Allah hər bir canlını sudan yaratmışdır. Onların bəzisi (ilan, balıq və digər sürünənlər) qarnı üstə sürünür, bəzisi (insan və quşlar kimiləri) iki ayağı üstə yeriyir və bəzisi dörd ayağı üstə yeriyir. Allah istədiyini yaradır. Həqiqətən, Allah hər şeyə qadirdir.

لَّقَدْ أَنزَلْنَآ ءَايَٰتٍ مُّبَيِّنَٰتٍ  ۚ وَٱللَّهُ يَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ

лəќōд əŋŋзəльнəə əəйəəтимм-мубəййинəəт, вəл-лаhу йəhдии мəй-йəшəə`у илəə сырōōтымм-мустəќиим

Şübhəsiz, Biz aydınlıq gətirən ayələr nazil etmişik. Allah (ümumi hidayətdən sonra) istədiyini doğru yola (mənəvi kamilliklərə) tərəf yönəldir.

وَيَقُولُونَ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلرَّسُولِ وَأَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٌ مِّنْهُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ  ۚ وَمَآ أُوْلَٰٓئِكَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ

вəйəќуулююнə əəмəннəə биль-лəhи вəбир-рōсуули вə`əтō'нəə c̃уммə йəтəвəльлəə фəрииќумм-минhум-мимм-бə'ди з̃əəлик, вəмəə уулəə`икə би-ль-му`миниин

(Münafiqlər) «Allaha və bu peyğəmbərə iman gətirdik və itaət etdik» deyir, sonra bunun ardınca onların bir dəstəsi üz döndərirlər. Onların (iman iddiasında olanlarının) heç biri iman gətirən deyildirlər.

وَإِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُم مُّعْرِضُونَ

вə`из̃əə ду'уу илəл-лаhи вəрōсуулиhи лийəhкумə бэйнəhум из̃əə фəрииќумм-минhум-му'ридуун

(Mövcud ixtilaf və çəkişmə barəsində) aralarında (peyğəmbərin) hakimlik etməsi üçün Allaha və Onun Peyğəmbərinə tərəf çağırıldıqları zaman onların bir dəstəsi dərhal (Peyğəmbərin yanına getməkdən) üz döndərərlər.

وَإِن يَكُن لَّهُمُ ٱلْحَقُّ يَأْتُوٓاْ إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ

вə`ий-йəкуль-лəhумуль-həќќу йə`туу илəйhи муз̃'иниин

Və əgər (həmin çəkişmədə) haqq onların tərəfində olsa, təslim və itaətkarlıqla ona tərəf gələrlər.

أَفِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَمِ ٱرْتَابُوٓاْ أَمْ يَخَافُونَ أَن يَحِيفَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُۥ  ۚ بَلْ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ

əфии ќулююбиhим-мəрōдун əми-ртəəбуу əм йəхōōфуунə əй-йəhиифəл-лаhу 'əлэйhим вəрōсуулюh, бəль уулəə`икə hумуз̃-з̃ōōлимуун

Onların qəlblərində xəstəlik (iman zəifliyi xəstəliyi) var, yoxsa (imandan sonra) şəkk-şübhəyə düşüblər? Yoxsa Allahın və Onun Peyğəmbərinin (hakimlik edən zaman) onlara zülm etmələrindən qorxurlar? (Bunların heç biri deyil,) əksinə, onlar (batini nifaqlarına görə) doğrudan da zalımdırlar.

إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا  ۚ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ

иннəмəə кəəнə ќōулəль-му`миниинə из̃əə ду'уу илəл-лаhи вəрōсуулиhи лийəhкумə бэйнəhум əй-йəќуулюю сəми'нəə вə`əтō'нəə, вə`уулəə`икə hумуль-муфлиhуун

Möminlər (mövcud ixtilaf və çəkişmə barəsində) aralarında (peyğəmbərin) hakimlik etməsi üçün Allaha və Onun Peyğəmbərinə tərəf çağırıldıqları zaman onların sözləri yalnız «eşitdik və itaət etdik» olar. Həqiqi nicat tapanlar onlardır.

وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَخْشَ ٱللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْفَآئِزُونَ

вəмəй-йуты'иль-лəhə вəрōсуулəhу вəйəхшəл-лаhə вəйəттəќhи фə`уулəə`икə hумуль-фəə`изуун

Kim Allaha və Onun Peyğəmbərinə itaət etsə, Allahdan qorxsa və Ondan çəkinsə, belələri həqiqətən, uğur qazananlardır.

 ۞ وَأَقْسَمُواْ بِٱللَّهِ جَهْدَ أَيْمَٰنِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ  ۖ قُل لَّا تُقْسِمُواْ  ۖ طَاعَةٌ مَّعْرُوفَةٌ  ۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ

вə`əќсəмуу биль-лəhи джəhдə əймəəниhим лə`ин əмəртəhум лəйəхруджунн, ќуль-лəə туќсимуу, тōō'əтумм-мə'рууфəh, иннəл-лаhə хōбиирумм-бимəə тə'мəлююн

Özlərinin ən möhkəm andları ilə Allaha and içdilər ki, əgər onlara (cihada getməyi və ya evlərindən çıxmağı) əmr etsən, mütləq çıxacaqlar. De: «And içməyin, (sizə) gözəl və səmimi itaət (vacib)dir (and içmək yox)! Əlbəttə, Allah, etdiklərinizdən xəbərdardır».