Müqəddəs Quran / Cüz / Cüz 30
Cüz 30
112:1

قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ

ќуль hувəл-лаhу əhəд

(Ya Peyğəmbər!) De: «Həqiqətən, Allah birdir.

112:2

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ

аллаhус-сōмəд

Allah böyükdür, hacətlər qibləsidir, elə bir zatdır ki, həqiqəti bəsitdir – mürəkkəb deyildir və ehtiyacsızdır.

112:3

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ

лəм йəлид вəлəм йуулəд

Nə bir kəsi doğmuş və nə bir kəsdən doğulmuşdur (Onun ata və oğul olması mümkün deyil).

112:4

وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدٌۢ

вəлəм йəкуль-лəhу куфувəн əhəд

Və heç bir zaman bir kəs (tanrılıqda, xaliqiyyətdə, rübubiyyətdə, ibadətdə və itaətdə) Ona tay olmamışdır».

113:1

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ

ќуль ə'ууз̃у бирōббиль-фəлəќ

(Ya Peyğəmbər!) De: «Pənah aparıram sübhün Rəbbinə, (bulaqların və bitkilərin çıxması ilə yarılan yerin, övladların doğulması ilə əmələ gələn qohumluq əlaqələrinin və ölülərin dirilməsi üçün yarılan qəbirlərin Rəbbinə)!

113:2

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ

миŋŋ-шəрри мəə хōлəќ

Yaratdıqlarının şərindən (şərr sahib olan – şeytanlar, xəbis cinlər və maddi şərlərdən).

113:3

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ

вəмиŋŋ-шəрри ґōōсиќин из̃əə вəќōб

Və (zülmətə) bürünməkdə olan qaranlıq gecənin şərindən və hücum edən hər hansı bir şər mövcudun şərrindən.

113:4

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ

вəмиŋŋ-шəррин-нəффəəc̃əəти фииль-'уќōд

Və düyünlərə üfürən (cadugər) qadınların şərindən.

113:5

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ

вəмиŋŋ-шəрри həəсидин из̃əə həсəд

Və paxıllıq etdiyi zaman paxılın şərindən».

114:1

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ

ќуль ə'ууз̃у бирōббин-нəəс

(Ya Peyğəmbər!) De: «Pənah aparıram insanların Rəbbinə (yaradılış mərhələsinin əvvəlindən tərbiyə mərhələsinin sonuna qədər onları tərbiyə edənə).

114:2

مَلِكِ ٱلنَّاسِ

мəликин-нəəс

İnsanların hökmdarına və (mütləq) hakiminə.

114:3

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ

илəəhин-нəəс

İnsanların (həqiqi) məbuduna.

114:4

مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ

миŋŋ-шəрриль-вəсвəəсиль-хōннəəс

Gizlincə vəsvəsə edənin, o irəli – geri çəkilənin şərindən.

114:5

ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ

əльлəз̃ии йувəсвису фии судуурин-нəəс

O, (şeytanın şərindən) ki, insanların ürəklərinə vəsvəsə salır,

114:6

مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ

минəль-джиннəти вəн-нəəс

İstər cinlərdən olsun, istərsə də insanlardan».