فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلُونَ
фəлəммəə джəə`ə əəлə люютынль-мурсəлююн
Beləliklə, elə ki, elçilər Lut ailəsinin yanına gəldilər,
قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ
ќōōлə иннəкум ќōумумм-муŋŋкəруун
Lut dedi: «Həqiqətən, siz tanış olmayan və yad bir dəstəsiniz».
قَالُواْ بَلْ جِئْنَٰكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمْتَرُونَ
ќōōлюю бəль джи`нəəкə бимəə кəəнуу фииhи йəмтəруун
Dedilər: «(Arada pis bir məqsəd yoxdur,) biz (sənin qövmün üçün) barəsində şəkk və tərəddüddə olduqları şeyi (əzabın nazil olmasını) gətirmişik.
وَأَتَيْنَٰكَ بِٱلْحَقِّ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ
вə`əтəйнəəкə би-ль-həќќи вə`иннəə лəсōōдиќуун
«Və Biz sənin üçün haqq xəbəri və doğru vədi gətirmişik və şübhəsiz, biz düz danışanlarıq».
فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ ٱلَّيْلِ وَٱتَّبِعْ أَدْبَٰرَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ وَٱمْضُواْ حَيْثُ تُؤْمَرُونَ
фə`əсри би`əhликə биќит'имм-минəль-лэйли вəəттəби' əдбəəрōhум вəлəə йəльтəфит миŋŋкум əhəдуу-вəəмдуу həйc̃у ту`мəруун
«Odur ki, gecənin bir yarısında öz ailəni yola sal, özün də onların arxasınca get, sizdən heç kim yerdə qalmasın (ya heç kim dönüb geriyə baxmasın) və əmr olunduğunuz səmtə tərəf yola düşün».
وَقَضَيْنَآ إِلَيْهِ ذَٰلِكَ ٱلْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقْطُوعٌ مُّصْبِحِينَ
вəќōдōйнəə илəйhи з̃əəликəль-əмрō əннə дəəбирō həə`улəə`и мəќтуу'умм-мусбиhиин
Və Biz mütləq baş verəcək bu işi ona vəhy etdik ki, bunların kökü səhəri açarkən kəsiləcəkdir.
وَجَآءَ أَهْلُ ٱلْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ
вəджəə`ə əhлюль-мəдиинəти йəстəбшируун
Və (o halda) şəhər əhli sevincək gəldi.
قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيْفِى فَلَا تَفْضَحُونِ
ќōōлə иннə həə`улəə`и дōйфии фəлəə тəфдōhуун
Lut dedi: «Bunlar mənim qonaqlarımdır, məni (bu biabırçı işinizlə) rüsvay etməyin».
وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ
вəəттəќуул-лаhə вəлəə тухзуун
«Və Allah(ın əzabın)dan qorxun və məni xar və başıaşağı etməyin».