إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
иннə фии з̃əəликə лə`əəйəh, вəмəə кəəнə əкc̃əруhум-му`миниин
Həqiqətən də, bunda (bu hekayətdə Allahın qüdrət və qəzəbinə dair) bir nişanə (ibrət) vardır və onların əksəriyyəti Haqqa iman gətirən deyildilər.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
вə`иннə рōббəкə лəhувəль-'əзиизур-рōhиим
Həqiqətən, sənin Rəbbin (tüğyankarlara qarşı) qüdrətli və qalib, (itaətkarlara qarşı) mehribandır.
كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ
кəз̃з̃əбəт 'əəдунль-мурсəлиин
Ad qövmü də (Hud qövmü) Allahın peyğəmbərlərini təkzib etdi.
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ
из̃ ќōōлə лəhум əхууhум hуудун əлəə тəттəќуун
O zaman (qəbilə) qardaşları Hud onlara dedi: «Məgər (şirk və küfrdən) çəkinmirsiniz?!»
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
иннии лəкум рōсуулюн əмиин
«Həqiqətən, mən sizin üçün etibar olunası bir peyğəmbərəm».
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
фəəттəќуул-лаhə вə`əтыы'уун
«Belə isə, Allahdan qorxun və mənə itaət edin».
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
вəмəə əс`əлюкум 'əлэйhи мин əджр, ин əджрийə ильлəə 'əлəə рōббиль-'əəлəмиин
«Mən buna (risalətə) görə sizdən heç bir muzd istəmirəm, mənim muzdum yalnız aləmlərin Rəbbinin öhdəsinədir».
أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً تَعْبَثُونَ
əтəбнуунə бикулли рии'ин əəйəтəн тə'бəc̃уун
«(Siz) hər bir uca məkanda əbəs yerə və əyləncə xatirinə bir bina ucaldıb var-dövlət nişanəsimi edirsiniz?»
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ
вəтəттəхыз̃уунə мəсōōни'ə лə'əльлəкум тəхлюдуун
«Cah-cəlallı qəsrlər (və su hövzələri və hovuzlar) tikirsiniz, sanki əbədi qalacaqsınız?!»