فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ
фəлəу əннə лəнəə кəррōтəн фəнəкуунə минəль-му`миниин
«Kaş biz bir də (dünyaya) qayıda biləydik ki, möminlərdən olaydıq».
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
иннə фии з̃əəликə лə`əəйəh, вəмəə кəəнə əкc̃əруhум-му`миниин
Həqiqətən də, bunda (bu hekayətdə Allahın qüdrəti, qəzəbi və rəhmətinə dair) bir nişanə (ibrət) vardır. Halbuki onların əksəriyyəti haqqa iman gətirənlərdən deyildilər.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
вə`иннə рōббəкə лəhувəль-'əзиизур-рōhиим
Həqiqətən, sənin Rəbbin (tüğyan edənlərin müqabilində) qüdrətli və yenilməzdir, (itaətkarlara qarşı) mehribandır.
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ
кəз̃з̃əбəт ќōуму нууhинль-мурсəлиин
Nuhun qövmü Allahın bütün peyğəmbərlərini təkzib etdi. (Onların bəzisini təkzib etmək hamısını təkzib etmək deməkdir. Yaxud da onlar risalətin özünü inkar etdilər.)
إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
из̃ ќōōлə лəhум əхууhум нууhун əлəə тəттəќуун
O zaman (qəbilə) qardaşları olan Nuh onlara dedi: «Məgər (Allahın qəzəb və əzabından) çəkinmirsiniz?»
إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
иннии лəкум рōсуулюн əмиин
«Həqiqətən, mən sizin üçün etibar olunası bir peyğəmbərəm».
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
фəəттəќуул-лаhə вə`əтыы'уун
«Allahdan qorxun və mənə itaət edin».
وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
вəмəə əс`əлюкум 'əлэйhи мин əджр, ин əджрийə ильлəə 'əлəə рōббиль-'əəлəмиин
«Mən buna (risalətə) görə sizdən heç bir muzd istəmirəm. Mənim muzdum yalnız aləmlərin Rəbbinin öhdəsinədir».